Διακοπές στα Δωδεκάνησα

Ξέρω ό,τι χάθηκα αλλά μετά από μια μεγάλη περίοδο που εργαζόμουνα 6 μέρες τη βδομάδα,μια ίωση  που κράτησε πάνω από δύο βδομάδες και πολλά άλλα παρατράγουδα αποφασίσαμε να πάμε διακοπές.

Τη Μ.Βδομάδα την πέρασα στην πανέμορφη Ρόδο που όλο και περισσότερο δένομαι μαζί της για τους δεσμούς που δημιουργώ σιγά σιγά.Παρόλο που ήταν αρχές Μαΐου βρήκαμε πολύ καλό καιρό,μπάνια κάναμε,τουρίστες απ''ολη την Ευρώπη,πολύ καλές τιμές (ξενοδοχείο,ταβερνάκια,ενοικίαση αυτοκίνητου) και τα πάντα προσεγμένα από τους Ροδίτες.Ξαναπήγαμε και ξαναείδαμε τα διάφορα κάστρα,χωριά και αρχαιολογικούς χώρους.Ξαναπήγαμε στα αγαπημένα μας ταβερνάκια που μερικοί μα θυμόντουσαν.Ζήσαμε και χαρήκαμε νησιώτικο Πάσχα.

Λόφος του Μόντε Σμιθ

Τέλη Μαΐου και κάνοντας καλά όλους τους λογαριασμούς μας και τις υποχρεώσεις μας πήραμε πάλι το αεροπλάνο και πάλι Δωδεκάνησο.Αυτή τη φορά όμως κατεβήκαμε στην Κω και το πρόγραμμα είχε Νίσυρο,Κάλυμνο και Μποντρούμ.Τελικά είδαμε μόνο Κω και Νίσυρο.

Την Κω για να την εκτιμήσεις πρέπει να γνωρίσεις απλούς Κώες που δουλεύουν εκτός τουριστικών.Είχα την τύχη να γνωρίσω πρώτα διαδικτυακά και μετά πρόσωπο με πρόσωπο 2 κοπέλες.Για καφέ ξεκινήσαμε και τελικά το διαλύσαμε μετά τα μεσάνυχτα.Σίγουρα ο δρόμος μας θα ξαναενωθεί κάπου Ελλάδα ή Ιταλία!

Κως

Αν και το νησί έχει ξεκινήσει τουριστικά εδώ και λίγες βδομάδες το ίδιο το νησί δεν ειναι προετοιμασμένο.Οι αρχαιολογικοί χώροι που πληρώνεις ακόμα και είσοδο είναι μέσα στα ξερά χορτάρια.Εγώ θα έβαζα μερικές κατσίκες να φάνε μπας και καθαρίσουν.
Πολλές φορές άλλες ήταν οι αναγραφόμενες τιμές στα μενού και άλλα στο λογαριασμό "είναι ο περσινός κατάλογος" μου απαντούσαν κι εγώ για να μη χαλάσω τη ζαχαρένια μου δεν άφηνα τίποτα και δεν ξαναγύρναγα.
Πολλές φορές με έκαναν να νιώσω σαν ένα απλό ΑΤΜ παρόλο που άκουγαν ότι είμαι Ελληνίδα.Τα τουριστικά πολύ τσιμπημένα και η δικαιολογία "με τους Ευρωπαίους κάνω τζίρο 30€ ενώ με τους Ρώσους 500€".Το χαρτάκι απόδειξη δεν το ξέρουν οι περισσότεροι.Οι ενοικιάσεις αυτοκινήτων πανάκριβές,αγενείς και εκμεταλλευτες.Μέχρι και γλώσσα τους έβγαλα.
Στις ταβέρνες δεν έβρισες ντόπια φαγητά και εδέσματα γιατί "οι τουρίστες δεν τα τρώνε" ενώ τρώνε ξιφία και σολωμό;Please!!!Άκουσα και το τραγικό "σιγά τα ψάρια οι σαρδέλες,οι γόπες κτλ καλύτερα έναν ξιφία".Κουμάντο στο στομάχι μου;Και στην τσέπη μου.Ευτυχώς μου είπαν που να φάω και έφαγα πολύ καλά!

Φίλοι που τους τα'λεγα μου απαντούσαν "καλώς ήρθες στη γκρίνια της Ελλάδας!".Επιτρέψτε μου να πω ότι δεν είναι αλήθεια.

Θα ξαναγύρναγα Κω;Ναι για τους λίγους φανταστικούς ανθρώπους που γνώρισα,για τους καταπληκτικούς αρχαιολογικούς χώρους και για να πάω Νίσυρο και σε άλλα νησιά.


Και τώρα Νίσυρος.
Την λάτρεψα!Την αγάπησα!Την ερωτεύτηκα!Πότε είπαμε θα ξαναπάω;

Ηφαίστειο

Και γι'αυτό θα επανέλθω με πληροφορίες και φωτογραφίες  για αυτά τα δύο Δωδεκάνησα!

Χάλκη 2

Καιρός να κατέβουμε να κάνουμε το μπανάκι μας και να φάμε κάτι.Η παραλία είναι 10' με τα πόδια από το λιμάνι και τα νερά πεντακάθαρα.

Είναι ένας μικρός κολπίσκος με αμμουδιά.Μου έκανε φοβερή εντύπωση που ενώ έχει ντουζιέρες πρέπει να βάλεις 0,50€ για να ανοίξει το νερό για ένα λεπτό.

Ακριβώς από πάνω από την παραλία έχει ένα ταβερνάκι που φυσικά γέμισε απ'όλους τους εκδρομείς.Φάγαμε αρκετά καλά αν και δεν παραγγείλαμε τίποτα το ιδιαίτερο.Εντύπωση μου έκανε πάλι που μας ρώτησε αν έπρεπε να φέρει ψωμί και αν θέλαμε για δύο άτομα.

Μετά το φαγοπότι και ένα διπλό ελληνικό είχαμε στη διάθεσή μας 1 ώρα μέχρι να φύγει το καράβι.Πήγαμε να δούμε το μικρό νεκροταφείο και τους μύλους.

Στο δρόμου βρήκαμε πολλά εγκατελειμένα αυτοκίνητα τα οποια τα περισσότερα τα είχαν κάνει "κάμπριο"!

Στην επιστροφή μας στο Νημποριό χρειαστήκαμε νερό και βρήκαμε την πιο έντιμη τιμή για μεγάλο μπουκάλι σε παντοπωλείο 0,60€.Έψαξα για μαγνητάκια και βρήκα μόνο σε έναν πάνω στην ανηφόρα.Ένας νεαρός γύρω στα 30 καθότανε απ'εξω και ειλικρινά βαριόταν να σηκωθεί και να μιλήσει.

-Πόσο κάνουν τα μαγνητάκια;

-Τρία....

Παίρνω,με κοιτάζει

-Να σε πληρώσω το ρωτάω κρατώντας ένα χαρτονόμισμα.

-Ναι μου απαντάει αλλά τον πισινό του δεν τον κούναγε.

-Ξέρεις χρειάζομαι τα ρέστα και να μου τα τυλίξεις για να μη σπάσουν

Αγκομαχώντας σηκώνεται και τα βάζει σε σακούλα χωρίς να τα τυλίξει σε κάποιο χαρτί κι έτσι πάλι του τονίζω "συγνώμη αλλά χρειάζομαι να μου τα τυλίξει γιατί δε θέλω να σπάσουν".Με κοιτάζει απαθής και τα βάζει όλα μαζί σε μια δεύτερη σακούλα.Κοιτάζω το φίλο μου που του έχω ήδη μεταφράσει τι λέω και μου κοιτάζει κι εκείνος έκπληκτος.Εκνευρίζομαι και χωρίς να υψώσω το τόνο της φωνής μου του λέω:

Συγνώμη,ελληνικά δε μιλάω;;!!Αν βαριέσαι να τα τυλίξεις δώσε σε'μενα τα χαρτιά να τα κάνω μόνη μου.Τα χρυσοπληρώνω και θέλω να φτάσουν ολόκληρα!

Επιτέλους ξύπνησε και τα τύλιξε ένα ένα.Πληρώνουμε και φεύγουμε.Στη συνέχεια μας περιμένει δεύτερη περιπέτεια και συνεπώς επανέρχομαι.

Έλιωσα τις σόλες στο περπάτημα…

 Πριν μια βδομάδα έλαβα ένα απ'τα πιο όμορφα email απ'τη Andie "AnGI".Ό,τι είναι σε Italic είναι της φίλης Andie.

'Kαλησπέρα,
Δεν γνωριζόμαστε, μία φορά μόνο έγραψα σε σχόλιο σου.
Ημουν στο Μιλάνο πριν κάποιες ώρες. Επισκέφθηκα όσα έχεις προτείνει κατά καιρούς στο blog σου.
Ολα πολύ χρήσιμα. Φάγαμα στο Non Solo Lesso. Εξαιρετικό από όλες τις απόψεις..

Ο λόγος που γράφω?
Απλά για να πω ένα ευχαριστώ σε μία άγνωστη που με βοήθησε με τον τρόπο της και χωρίς να το ξέρει.

Ευχαριστώ και πάλι. Θα επανέλθουμε Μιλάνο γιατί οι μέρες δεν μας έφτασαν (3) και δεν είδαμε όλα τα μουσεία.

Ζήτησα να μου γράψει τις εντυπώσεις αρνητικές και θετικές και υποσχέθηκα να σας τις δημοσιεύσω αυτούσιες.Ζήτησα να μου πει τι λείπει απ'τις πληροφορίες και τι άλλο θα ήθελα να μάθει.Ειλικρινά μου ήρθε ένα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ email  6 σελίδες με φωτογραφίες,που δεν ξέρω τι να αφήσω και τι βάλω.Θαυμάστε!

Ευτυχώς το ξενοδοχείο που κλείσαμε ήταν κοντά στο σταθμό κι έτσι δεν ταλαιπωρηθήκαμε. Αυτό που με ενδιέφερε είναι να είναι καθαρό κυρίως. Μείναμε στο Hotel Club Milano.Αρκετά μεγάλο μπάνιο. Δωμάτιο αξιοπρεπές, για έναν ύπνο θέλαμε υπερπληρούσε τις προδιαγραφές, κυριώς όμως ήταν καθαρό.Το πρωινό του καλό, κρουασαν, ψωμάκια, βουτυρα, μαρμελάδες, γάλα, χυμός,καφές, αυγά, γιαούρτια.
......................................................

Κοντά σχετικά στο ξενοδοχείο και με το φόβο μη χαθούμε νυχτιάτικα, πήγαμε σε μια πιτσαρία , GIOIA 53 λέγεται (Via Melchiore Gioia 53), οκ απλά φάγαμε, λύση της στιγμής θα τη χαρακτήριζα. Ο σερβιτόρος ήταν ευγενέστατος. 

To ξέρω το μαγαζί και δεν το προτείνω


.............................................................................................

Οι δικές μου λοιπόν εντυπώσεις είναι οι καλύτερες.

Σίγουρα θέλω να ξαναπάω γιατί υπάρχουν πολλά ακόμα που δεν είδα παρόλο που έλιωσα τις σόλες στο περπάτημα…

Το Μιλάνο δεν είναι μόνο για ψώνια, είναι λανθασμένη η αντίληψη που επικρατεί..

Θεωρώ ότι αν μιλήσεις στη γλώσσα τους (μόνο ιταλικά προσπάθησα να μιλήσω) σε βοηθάνε ακόμα περισσότερο σε σχέση με το να τους μιλήσεις αγγλικά και αυτό το διαπίστωσα τις περισσότερες φορές, γιατί ο φίλος μου μιλάει μόνο αγγλικά.

Να σημειώσω ότι το Σάββατο που κέρδισε η Milan το πρωτάθλημα είχαν στηθεί στο Duomo οθόνες για να δουν τον αγώνα, σαφώς και επικράτησε ο ανάλογος πανικός και ναι είχε σκουπίδια, τα οποία όμως μαζεύτηκαν άμεσα. Δεν ένιωσα καθόλου να φοβάμαι και γενικά στα περισσότερα σημεία υπήρχε εμφανής αστυνόμευση.  

Κρίμα που κατέστρεψαν όμως το γλυπτό Βουνό από αλάτι




Το μετρό τους είναι πανεύκολο.

Η προτεραιότητα στις διαβάσεις πεζών τηρείται. Καμία σχέση με Ελλάδα.

Δυστυχώς κ στο Μιλάνο υπάρχουν άστεγοι, αλλά τους φροντίζουν. Είδαμε έναν άστεγο που του προσφέρανε κουβέρτα να σκεπαστεί για το βράδυ.

Μου έκανε εντύπωση που είδα σε μαγαζί κάποιον πελάτη με το σκυλί του (?) και γενικά έχουν τα σκυλιά τους μόνο που μαζεύουν αυτά που πρέπει να μαζέψουν από τα πεζοδρόμια. Ναι το είδα κι αυτό και μου έκανε εντύπωση, γιατί στην Ελλάδα λίγοι το τηρούν.

Έχω την εντύπωση ότι είναι δύσκολη πόλη στον προσανατολισμό… Αυτό βέβαια είναι καθαρά δική μου άποψη απλά έκανα σύγκριση με Μαδρίτη που είχα πάει που μου φάνηκε πολύ ευκολοτέρη.

Δεν υπήρξε κάτι που να μη μου άρεσε.. Σίγουρα θέλω να ξαναπάω.. Υπάρχουνπολλές εκκρεμότητες ακόμα.

Όσον αφορά τις πληροφορίες σου θα ήθελα να προσθέσεις (εάν γνωρίζεις )πως μπορεί κάποιος να φύγει εκτός Μιλάνου για τις λίμνες και με τι μεταφορικά μέσα.

Επίσης υπάρχουν μικρότερες πόλεις όπως το Μπέργκαμο κτλ εάν έχεις πάει θα ήθελα να μας περιέγραφες, είναι ευκαιρία να μάθουμε και για τα πέριξ. Τέλος οποιαδήποτε πρόταση για φαγητό όπως το non solo lesso θα πιάσει τόπο πιστεύω.

Ειλικρινά μεγάλη διαφορά σε σχέση με τα υπόλοιπα που πήγα..

Με τις αναρτήσεις σου, τουλάχιστον για όσα είδα και περπάτησα έστω και νοερά θα ταξιδεύει ο νους στο Μιλάνο..

Μακάρι να ξαναέρθω…


Μακάρι να ξανάρθεις με περισσότερο χρόνο για να κάνεις και τις εκδρομές σου όπως πχ στις λίμνες που έχω αναφέρει και στο Μπέργκαμο που δεν έχω βρει χρόνο να γράψω.
Θα βάλω μια λίστα με φαγάδικα που πάω συνήθως όταν βγαίνω ή οταν έχω μουσαφίρηδες.

Όποιος θέλει να μου στείλει τις εντυπώσεις ή σχόλια θα χαρώ να τις δημοσιεύσω.Η φίλη Andie "AnGI"  σίγουρα θα διακρίνει ότι δεν άλλαξα ούτε τόνο ακόμα και η φωτογραφία δικιά της,το προτιμώ και συνεπώς όποιος θέλει μπορεί να μου στείλει email.

"Το νησί" και οι εντυπώσεις μου

Το βιβλίο Το νησί της Victoria Hislop τo διάβασα πριν δύο χρόνια στα αγγλικά σε μερικές αυγουστιάτικες μέρες.Τόσο γρήγορα το τέλειωσα παρόλο που η καθημερινότητά μου πια είναι τα ιταλικά.Ήταν εύκολο,γρήγορο,με απλή γραφή και περιγραφή.Θυμάμαι είχα κάποτε σχολιάσει "ας ελπίσουμε να μη γίνει κανένα σήριαλ" και φυσικά έγινε.

Όταν είχαν έρθει οι φίλοι πριν ένα μήνα μου'χαν ήδη πει ότι ξεκινάει και ότι θα μου στείλουν λινκ για να το δω onilne.Έτσι κι έγινε,μου έστειλαν και να'μαι την περασμένη Κυριακή να στραβώνομαι μόνη να το δω.Μόλις είχε φύγει το δίποδο πεσκέσι,ο καλός μου λείπει για επαγγελματικές υποχρεώσεις,έξω βρέχει ολημερίς και οληβραδίς.Πατάω στο λινκ και μου βγαίνει ένα μικρό παράθυρο και το πρώτο επεισόδιο.Θεοσκότεινο και έτσι το κάνω full screen.Αυτόματα πάλι θεοσκότεινο και με θολούρα.Έχω μια σχετική στραβομάρα αλλά σκέφτομαι δεν πάει στα κομμάτια άντε να το δω.Όλες οι κριτικές είναι καλές,γνωστοί και φίλοι λένε ότι είναι πολύ καλό και λίγο πολύ όλοι ένα δάκρυ το ρίχνουν.

Τελειώνει το πρώτο επεισόδιο κι εγώ να'χω φάει  τη σούπα μου,το παγωτό μου και τα μουστοκούλουρα που'χα ζητήσει απ'το δίποδο πεσκέσι και που μου'φερε!Τα μουστοκούλουρα τα αγοράζω από συγκεκριμένο φούρνο από παιδί.Αν θυμάμαι καλά ανήκει στη 3η γενιά και έχει απ'το καλύτερο ψωμί στα ξύλα στην Αττική κατά τη γνώμη μου.Ανοιχτός όλη τη βδομάδα και με φοβερή ούρα.Για όποιον έχει κέφι να τα δοκιμάσει βρίσκει τη διεύθυνση πάνω στο κουτί.Εγώ τα έβαλα στα γυάλινα τάπερ γιατί με την υγρασία δεν παραμένουν τραγανά.Είναι με σταφίδα που λατρεύω και ειλικρινά τα έχω τσακίσει.

Και συνεχίζω με το σήριαλ.Έχω μια φίλη στο μσν και τη ρωτάω αν και στην τηλεόραση είναι έτσι σκούρο.Ναι μου λέει.Ξεκινάω λοιπόν να δω το δεύτερο επεισόδιο με λιγότερο ενθουσιασμό και με πολλά στοπ αφού δε με κερδίζει.Τελειώνει και το δεύτερο και σκέφτομαι "πάμε καλά;!".Τι μελοδραματικό είναι αυτό;Τι κλάμα και κακό;Τι υστερίες,τι μοιρολόι και τι ψεύτικη κρητικιά προφορά;Αυτό το σκότος κερδίζει τον τηλεθεατή γιατί εγώ αναγκάστηκα να ανάψω το πάνω φως του δωματίου κι έχω μεγάλη οθόνη.Το πολυαναμενόμενο σήριαλ  με απογοήτευσε στα δύο πρώτα επεισόδια.Όταν βγει το 3ο επεισόδιο online  θα το δω από περιέργεια μήπως και άλλαξε τίποτα αλλιώς προτείνω βιβλίο και πάλι  βιβλίο για όποιον κάνει κέφι το διάβασμα.

Εσάς σας αρέσει;Τι σας αρέσει;Όσοι έχετε διαβάσει το βιβλίο πως βρίσκετε την τηλεοπτική σειρά;Περιμένω τις εντυπώσεις σας και πάρτε κανένα μουστοκούλουρο όσο προλαβαίνετε γιατί θα τελειώσουν σε λίγο.

Έλληνες τουρίστες στην Ιταλία part 2.

Εκεί που σκεφτόμουνα ότι σε 2 βδομάδες δηλαδή 3 Ιουλίου ξεκινούν οι εκπτώσεις και πρέπει να κάνω μια λίστα με πραγματάκια που θέλω να αγοράσω.τι θυμήθηκα  πάλι;Ένα δυσάρεστο επεισόδιο πριν 4 χρόνια που ειλικρινά δεν τιμάει κανέναν,το΄χα στο μυαλό μου καιρό να σας το περιγράψω αλλά όλο το άφηνα.

Ιούλιος μήνας και επιστρέφω ποδαράτη στο σπίτι,ντάλια ήλιος,34 βαθμοί,όλοι λιώνουμε .Στο δρόμο περνώντας από ένα μαγαζί βλέπω ότι δουλεύει ένας γνωστός μου σεκιούριτι.Στο γυμναστήριο που πάω γυμνάζονται πολλοί σεκιουριτάδες για καταστήματα,μπαράκια ακόμα και για γνωστές ποδοσφαιρικές ομάδες.Είμαι απ΄τις λίγες γυναίκες που κάνουν βάρη,είμαι και ξένη λίγο πολύ τους έχω γνωρίσει.

Είμαι που λέτε η καλή σας και μιλάω με το παιδί 2.10m ύψος,μπασκετμπολίστας (εκείνη την περίοδο δεν είχε συμβόλαιο λόγω κάποιων προβλημάτων,γόνατο) και κατράμι  στο χρώμα αφού είναι Αφρικανός. Σταμάτησα να το χαιρετήσω και πιάσανε ψιλοκουβέντα στην είσοδο του καταστήματος,θυμάμαι πως με ρώταγε αν στην Ελλάδα υπάρχουν μιξ ζευγάρια και πως είναι η κοινωνία κτλ

Μετά από λίγο μπαίνει ένα τσούρμο τουρίστες 7-8 άτομα.Ήταν μαμά-μπαμπάς στα 50 κάτι....ο γιος 25 περίπου κοντός,χοντρός,από ένα σκουλαρίκι στο αυτί και με τη μπλούζα Ελλάς,άλλο ένα ζευγάρι γύρω στα 35 και 2 άσχετοι.Φυσικά οι κυρίες μπήκαν να χαζέψουν το μαγαζί και οι κύριοι περίμεναν μέσα αλλά στην πόρτα γιατί είχε αρκουδίσιο.δροσιά γαρ.

Που λέτε βγαίνει ο χόντρος γιος με έναν από τους κυρίους,περνάει από μπροστά μας και ρίχνει το σχόλιο "Κοιτά αυτή πως κωλοτρίβεται". Κοιτάζω πρώτα γύρω μου να δω αν υπάρχει κανένας άλλος,σιγουρεύομαι ότι είμαστε μόνο εμείς οι 2 και του λέω του νεαρού "Το κωλοτρίβεσαι να το χρησιμοποιείς αλλού,εντάξει;"
Και τι μου απαντάει-Τι θες κοπέλα μου;ποιος σου μίλησε;
Εγώ-Πέρασες από μπροστά μου και είπες κοιτά πως κωλοτρίβεται αυτή
Εκείνος -Θα περνάω όποτε θέλω
Εγώ -Καλά ελληνικά ξέρεις;Είπα πέρασες δε είπα πέρνα.Τα σχόλια σου περί κωλοτριψίματος να τα κάνεις αλλού!
Εκείνος -Δε είπα κάτι τέτοιο!
Εγώ-Μα τι λες;Δε ξέρω τι άκουσα;Δε υπάρχει κανένας τριγύρω περνάς από μπροστά μου και κάνεις αυτό το σχόλιο.Έλα όμως που πέτυχες την Ελληνίδα

Ήρθε και το υπόλοιπο γκρουπ ηλίθιων άρχισαν να φωνάζουν και να με προσβάλουν χωρίς να ξέρουν τι έχει γίνει και τι έχει ειπωθεί.Άκουσαν τον κανακάρη τους να μου λέει "παράτα μας ρε κοπέλα μου ποιος ασχολείται μαζί σου" και έβγαλαν πόρισμα. Ένας μόνο  ζήταγε συγνώμη κι έλεγε  δε το ήθελε,βλέπετε ήταν μαζί με τον κακεντρεχή νεαρό,τον άκουσε όπως τον άκουσα εγώ.Φόρτωνα!!!!
Κάνω συγχρόνως τη μετάφραση στον φίλο σεκιουριτά το τι είπε ο κοντόχοντρος αλλά και το τι έλεγαν οι υπόλοιποι.Μέσα σε δευτερόλεπτα τους βγάζει όλους,άρχισε να μιλάει σε έντονο ύφος στα ιταλικά και μετά στα αγγλικά λέγοντας τους να ζητήσουν συγγνώμη και να φύγουν.Οι Έλληνες να ωρύονται ο δε σεκιουριτάς να εκνευρίζεται και τους πετάει  ένα "vaffanculo  stronzo ".Μόλις το ακούνε οι Έλληνες αμέσως πετάει ο ένας "να καλέσουμε τους καραμπινιέρι". Ο σεκιουριτάς που άκουσε και κατάλαβε την λέξη καραμπινιέρι τους απαντάει "οκ" και πάει να καλέσει,εξάλλου είναι η δουλειά του.Ξεκουμπίστηκαν εντός δευτερόλεπτου.Περπατώντας πέταξαν  κάτι σχόλια  κόσμια.

Δεν ξέρω τι μυαλό κουβάλαγε αυτός ο νεαρός,δεν ξέρω πως ο εγκέφαλός του επεξεργάστηκε την εικόνα βλέποντας 2 νέους ανθρώπους που απλά μιλάνε γιατί μην ξεχνάτε ο άλλος εκείνη τη στιγμή δούλευε.Δεν ξέρω τι τον χάλασε για να φτάσει να πει αυτό το τρισάθλιο και προσβλητικό σχόλιο.Ειλικρινά δεν ξέρω αλλά δεν θέλω και να μάθω,ήταν απλά εμετικός όπως εμετικοί ήταν και αυτοί που τον υπερασπιζόντουσαν αντί να του πουν να βγάλει το σκασμό και να ζητήσει συγγνώμη.

Ελπίζω να μην πήξουμε πάλι σε μοντέλα Ελλήνων τουριστών!Να μην ξεχάσω να πάω καμιά βόλτα να δω τι θα πάρω σε φιλενάδες που "χρωστάω"  κάτι δωράκια και που ξέρω οτι ακόμα και καθυστερημένα θα τα χαρούνε και δε θα παρεξηγηθούνε,φιλενάδες είναι αυτές!

Έλληνες τουρίστες στην Ιταλία

Χθες είχε έρθει Ιταλία για 1,5 μέρα ένας πολύ καλός μου φίλος,είχε έρθει γιατί είχε συνέντευξη για δουλειά.
Εκεί λοιπόν που τον περιμένω μέσα στην καλή χαρά αφού έχω να τον δω απ΄τον Ιούλιο είναι δυό παλικάρια ή δυό μπαγλαμάδες όπως λέει ένα άλλο φιλαράκι μου,δυό φλωράκια που περπατάνε και μιλάνε δυνατά.Ρε μαλάκα λέει ο ένας στον άλλο,δεν έχω αναπτήρα κάτσε να ζητήσω.Απ'όλο τον κόσμο πρώτη και καλύτερη εμένα διαλέγει να ζητήσει.Έχεις να ανάψω; με ρωτάει σε καλά,σωστά ιταλικά κι εγώ του απαντάω "Τσου,no!" (το "τσου" είναι χαρακτηριστική απάντηση και των Σικελών όχι μόνο των Ελλήνων)

Φτάνει ο φίλος μου,"κούυυυκλα" να φωνάζει από μακριά.Φιλιά και αγκαλιές.Πάμε σε ένα μικρό μπαράκι,καθόμαστε και παραγγέλνουμε.Τσουπ μετά από 10' μπαίνουν 5-6 άτομα 45+ με διάφορες τσάντες από ψώνια.Μου λέει ο φίλος μου ο οποίος είναι ξένος "αυτοί μου φαίνονται Έλληνες".Δεν πέρασαν δευτερόλεπτα και ακούμε στο βάθος "ρε μαλάκες!!!!"
Μετά από λίγο μια απ΄τις κυρίες κόκκινο φόρεμα,μαύρη μπότα την ακούμε:
Κυρία-Ρε Κώστα που είναι η τουαλέτα;
Κώστας-Εκεί!
κατατοπιστικότατος....
Κυρία-Πού εκεί ρε Κώστα; ξαναφωνάζει
Βλέπεις το φιλαράκι  μου  που'χε καταλάβει τι ζήταγε η κυρία να της δείχνει με το χέρι που είναι η ριμάδα η τουαλέτα μπας και σταματήσει να φωνάζει.Και φυσικά η κυρία λέει απλά "Ααααα".
Ένα ευχαριστώ απ΄το στόμα της κυρίας δεν ακούστηκε,όπως και ο νεαρός ένα συγγνώμη δεν ακούστηκε.Ξερά μου ζήτησε και ξερά του απάντησα.

Θυμάμαι μια άλλη φορά ήμουνα με φίλες,όλες Ελληνίδες και πάντα Ιταλία.Εκεί που περπατάγαμε και χαζεύαμε λέει η μια "αχ με ξενύχιασε η καριόλα" και γυρνάει η καριόλα "συγγνώμη δε το'θελα!"

Από τέτοια επεισόδια πολλά,μερικά έχουν και τρελά γέλια γι'αυτό όσοι ταξιδεύετε να θυμάστε ναι μεν μπορεί να μη σας καταλαβαίνουν αλλά σας ακούνε.

Το νησί του Αιόλου

Μπορεί ο καιρός να μας τα είχε χαλάσει τις περισσότερες μέρες αλλά δε μας ενόχλησε.Είχαμε νοικιάσει αυτοκίνητο και συνεπώς ξεκινήσαμε τις τσάρκες στα χωριά της Τήνου.Πολύ σωστή η επιλογή να νοικιάσουμε αυτοκίνητο γιατί τα ΚΤΕΛ είναι λιγοστά και τα ωράρια περιορισμένα.Μάλιστα όταν φεύγαμε αφήσαμε το αυτοκίνητο στο λιμάνι με ανοιχτές τις πόρτες και το κλειδί μέσα "μα ποιος θα το κλέψει;" μας είπαν

Επισκεφτήκαμε τα βόρεια χωριά του νησιού,προορισμός μας ήταν ο Πάνορμος.Παραθαλάσσιο χωριό που ήταν σημαντικό για τη μεταφορά των μαρμάρων.Μπροστά στον όρμο βρίσκεται ο εντυπωσιακός βράχος Πλανήτης.

Είναι γραφικότατο και το μάτι πέφτει πάνω στις πολύχρωμες ψαρόβαρκες  και τα καΐκια.Δεν πέρασαν απαρατήρητες δύο κυρίες που είχαν πιάσει κουβεντούλα πάνω στα βράχια,το δικό τους προσωπικό καφενεδάκι.

Στην κοινότητα του Πάνορμου ανήκει το πιο ξακουστό χωριό της Τήνου,τον Πύργο.Γνωστό για την μακρόχρονη παράδοση της μαρμαρογλυπτικής του και για τους  µεγάλους καλλιτέχνες όπως των Γιαννούλη Χαλεπά, ∆. Φιλιππότη, Ν. Λύτρα, και πολλών άλλων.Δυστυχώς ο καιρός δε μας επέτρεψε να σταματήσουμε να θαυμάσουμε τα μαρμάρινα έργα,τα σοκάκια του χωριού και το νεκροταφείο που λένε ότι μοιάζει περισσότερο με μουσείο γλυπτικής.

Είναι πολλά τα χωριά που δεν καταφέραμε να δούμε Υστέρνια,Κολυμπήθρα,Όρμος Γιαννάκης....άλλα τα είδαμε περνώντας.Η Τήνος θέλει χρόνο και αυτοκίνητο.Να μπορείς καθημερινά να γυρνάς σε διαφορετικό χωριό και παραλία.Να δοκιμάζεις σε κάθε ταβέρνα της τα εδέσματα τους και τα σπιτικά γλυκά που τόσο φιλόξενα σε ταρτάρουν.Τα ντόπια κρέατα τους,τα τυριά,τη λούζα,τις αγκινάρες,τις πατάτες,το μέλι τους.Έχει σπήλαια που δεν καταφέραμε να επισκεφτούμε και φυσικά τα μονοπάτια της με τις μυρωδιές των δέντρων και του θυμαριού,με τη θεσπέσια χλωρίδα και πανίδα της.

 Η Χώρα έχει και τα δικά της ταβερνάκια όπως το Κουτούκι της Ελένης γραφικό,ειδυλλιακό και μικρό,χωμένο σε ένα σοκάκι.Το Μεταξύ μας σύγχρονο στο design και με παραδοσιακά φαγητά,το παλιό με το μοντέρνο παντρεύονται θαυμάσια.Ενώ στην πλατεία δίπλα σε μια απ'τις πολλές εκκλησίες δοκιμάσαμε στο Αίθριο φιλόξενοι,χαμογελαστοί και εξυπηρετικοί.

Ναι η Τήνος ήταν μια ευχάριστη έκπληξη και γι'αυτό αποφάσισα να της αφιερώσω όλες αυτές τις αναρτήσεις.Οι ντόπιοι προσπαθούν να κρατήσουν το θρησκευτικό προφίλ και αυτό το παρατηρήσαμε απ΄τις κουβέντες τους αλλά και από τη μουσική που δεν ακουγότανε στους δρόμους παρά μόνο μέσα στα μαγαζιά.Υπάρχει μια αρμονία μεταξύ καθολικών και ορθοδόξων,αν δε υπήρχαν οι εκκλησιές και τα ονοματεπώνυμα τίποτα δε θα μας αποκάλυπτε.

Έφυγα απ'το νησί του Αιόλου με τις καλύτερες εντυπώσεις.Το ξενοδοχείο Carlo Bungalows
στον οικισμό Άγιος Ιωάννης Πόρτο και οι ιδιοκτήτες τους ήταν άψογοι,ευγενικοί,εξυπηρετικοί και φιλόξενοι.Πολλές φορές όταν πέρναμε το πρωινό μας δε νιώθαμε σε ξενοδοχείο αλλά μια μεγάλη πολύγλωσση παρέα.Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει απ΄τα κοσμοπολίτικα νησιά των Κυκλάδων.Ελπίζω κάποια στιγμή το μέσο όρο ηλικίας των τουριστών να πέσει και να μην είναι 70 χρονών!

Βροχοταβέρνα!

Είναι βράδυ,βρέχει καταρρακτωδώς και είμαστε πεινασμένοι.Μας έχουν πει να πάμε σε ένα ταβερνάκι που υποτίθεται είναι απ'τα καλύτερα.Κάναμε πάνω από 30 λεπτά να βρούμε το δρόμο επειδή ήταν κρυμμένος απ'τα παρκαρισμένα λεωφορεία ενώ η βροχή συνέχιζε.Είχε 9 μήνες να βρέξει στο νησί,ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα οι καταστροφές και οι πλημμύρες έντονες....και ένας νεκρός.Σεπτέμβριος,σε διακοπές που να σκεφτείς για ομπρέλες ή για αδιάβροχο.

Φτάνω,μπαίνω τρέχοντας στο μαγαζί και ρωτάω αν έχει τραπέζι.Μου δείχνουν το μοναδικό ελεύθερο που κράταγε την πόρτα ανοιχτή.Με πρώτη μάτια το ταβερνάκι ήταν πανέμορφο δυο ζευγαράκια και ντόπιοι ενώ η μύτη μου κόντευε να σπάσει απ'τις μυρωδιές των φαγητών.Μετά από 10 λεπτά και ενώ περιμένουμε για να παραγγείλουμε και να ζεσταθούμε με λίγο κόκκινο κρασί έρχονται 2-3 ζευγάρια ντόπιοι που τους ακούω να θέλουν τραπέζι "θα σας βολέψω τους είπε ο σερβιτόρος".Πως τους βόλεψε;Έρχεται και μου λέει ότι έκανε λάθος πως το τραπέζι ήταν ρεζερβέ,το οποίο τραπέζι δεν είχε καν τραπεζομάντιλο και πιάτα όπως τα υπόλοιπα αλλά  ήταν ρεζερβέ!Πρέπει να σηκωθούμε.Μας πέταξε έξω στη βροχή,30 εκατοστά έφτανε το νερό,αν έμπαινα κάτω απ'το ντους θα βρεχόμουν λιγότερο.

Δεν είπα σχεδόν τίποτα στο σερβιτόρο,απλά μόνο τόνισα "Αυτό εδώ το τραπέζι που κρατάει την πόρτα,που καθόσασταν για να κάνετε το τσιγάρο και που δεν είναι έτοιμο όπως όλα τα υπόλοιπα είναι ρεζερβέ;Μάλιστα!!!!".Η φιλοξενία τους και ο επαγγελματισμός τους τραγικός!!!Πρώτη φορά μου συνέβαινε κάτι τέτοιο.Ας μου'λεγε απ'την αρχή ότι ήταν "ρεζερβέ" όπως κανουν όλοι.Δε θα παρκάραμε το αυτοκίνητο που θέση βρήκαμε 100 μέτρα απόσταση,σε κατηφόρα και που βρεχόμασταν απ'το ποτάμι που είχε δημιουργηθεί.Νησί είναι πεζοδρόμια δεν υπάρχουν,κατέβηκα με το χείμαρρο.Θα ξανάμπαινα μέσα στο αυτοκίνητο και τουλάχιστον θα ήμουνα μόνο εγώ βρεγμένη.

Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι το πρώτο που θα λέω για την Τήνο είναι γι'αυτή την ταβέρνα με τους αγενείς οικοδεσπότες.Όταν το επόμενο πρωινό με ρώτησαν οι ξενοδόχοι αν μου άρεσε η ταβέρνα τους απάντησα ότι δεν πρόλαβα να δοκιμάσω και τους εξιστόρησα το συμβάν."Ντροπή τους" σχολίασαν.Ναι ντροπή τους γιατί όχι μόνο με πέταξε έξω αλλά ήταν χαλασμός!Δίπλα μου έτρωγαν το πρωινό τους ένα ζευγάρι Βέλγων μέσης ηλικίας και με ρώτησαν 2-3 πράγματα για το νησί όπως και για ελληνικά εδέσματα.Τους είπα που να μην πάνε και για ποιο λόγο.Όπως φυσικά τους είπα που να πάνε και να φάνε καταπληκτικά.Τους έγραψα σε ένα χάρτη σε ελληνικά και αγγλικά τι πρέπει να δοκιμάσουν εκτός απ΄την κλασική χωριάτικη.Πήγαν και ξετρελάθηκαν με τα χόρτα,τις ταραμοσαλάτες,τη φάβα,την αθερίνα.....Όταν με ξαναείδαν μου ζήτησαν άλλες συμβουλές και προτάσεις.

Και λοιπόν να'μαι εδώ να διηγούμαι για το βροχοταβερνάκι το οποίο ονομάζεται Ταρσανάς και βρίσκεται στη Χώρα της Τήνου.Μη το προτιμήσετε εκτός κι αν είστε ντόπιοι,Τήνιοι... αλλιώς ρισκάρετε..μη πάθετε οτι έπαθα εγώ!

Και συνεπώς στον Ταρσανά της Τήνου για να πας πρέπει να'χεις μέσον!!!!