Αλμυρό στρούντελ

Αγόρασα αυτό τον πολυκόφτη και είπα να παίξω μαζί του φτιάχνοντας ένα αλμυρό στρούντελ.Για τη γέμιση μπορείτε να βάλετε ό,τι αλλαντικό και τυρί θέλετε.Εγώ το φτιάχνω κάθε φορά διαφορετικά,βασικά ανοίγω το ψυγείο και αποφασίζω.

Υλικά
1 πακέτο φύλλο κρούστας στρογγυλό (φυσικά όποιος ανοίγει το φύλλο ακόμα καλύτερα)
1-2 κολοκυθάκια κομμένα σε φέτες
150 γρμ καπνιστή γαλοπούλα ή ζαμπόν ή 6 μεγάλες φέτες
150 γρμ τυρί που να λιώνει (κασέρι,ενταμ,γραβιέρα κτλ)
σουσάμι
1 αυγό για το άλειμμα.


Εκτέλεση

Εγώ έβαλα στρογγυλό κολοκύθι που έκοψα σε λεπτές φέτες και δύο είδη τυριών γλυκιά προβολόνε και κρεσέντσα

Βάζετε πρώτη στρώση το αλλαντικό που έχετε επιλέξει μετά το κολοκύθι και τα τυριά.Φτάχνετε διάφορες στρωσεις και τελειώνετε με το αλλαντικό.
Τα τοποθετείτε στο φύλλο όπως στη φωτογραφία.Κόβετε λωρίδες 1 εκατοστού πάχους τις άκρες.

Αρχίζετε το εναλλάξ πλέξιμο μέχρι να το κλείσετε καλά μέχρι το τέλος.Το αλείφετε με το αυγό και το πασπαλίζετε με σουσάμι/

Σε προθερμασμένο φούρνο για 40' περίπου.Είναι ότι πρέπει για το γραφείο ή για οτιδήποτε ταπεράκι.
Εάν θέλετε μπορείτε να τσιγαρίσετε τα κολοκυθάκια έτσι ώστε να φύγουν τα υγρά.Φυσικά θα γίνει πιο βαρύ

Μενού γρήγορο ξαναχτυπάει!

Σήμερα το μενού έχει απλά και γρήγορα πιάτα.Βασικά είχα κάποια τίκετ-κουπόνια γεύματος  και ανακάλυψα ένα μικρό μαγαζάκι με μπαρ που πουλάει τρόφιμα και τα δέχεται.Βρίσκεται στη στάση του μετρό κάτω από μια κεντρική πλατεία.Η γειτόνισά μου με πληροφόρησε ότι είναι απ΄τα παλιά παντοπωλεία και πριν 30 χρόνια είχε απ'τα καλύτερα  σε θέμα κρέατος και αλλαντικών.Έτσι πήγα να δοκιμάσω την ποιότητα των τροφίμων και να δω αν αξίζει.

Κι όμως με 11€ πήρα:
2 ειδών αλλαντικών από 120γρ το καθένα μορταδέλα που'χε και πιπέρι και φιστίκι και πορκέτα porchetta που λατρεύω!
250γρ τυρί Σικελίας που μου θύμισε κεφαλοτύρι αρκετά πικάντικο
ταράλι taralli είδος κριτσίνια από Απουλία,η πρωτεύουσα του είναι το Μπάρι
μισό κιλό κρέας μοσχαρίσιο για κοκκινιστό που τελικά βγήκε πολύ καλό
Τα βλέπετε στη φωτογραφία εκτός απ΄το κρέας,η αλήθεια είναι ότι λείπουν μερικές φέτες.....άξιζαν!

Μια σαλάτα τη χρειαζόμουν αλλά όχι σκέτη.Είχε μείνει λίγο μπέικον που έκοψα σε κομμάτια και τους έριξα λίγο πιπέρι.Τα έφτιαξα στο αντικολλητικό τηγάνι μέχρι να γίνει τραγανό.Πρόσθεσα μισό αβοκάντο,φύλλα σαλάτας,λίγο κρεμμυδάκι φρέσκο και λεμόνι.Η χαζή ξέχασα να ξαναπάρω ντοματάκια.Μια χαρά βγήκε και χωρίς,τόσο που δεν πρόλαβα να βγάλω μια αξιόλογη φώτο.
Λάδι δε βάζω γιατί το αβοκάντο είναι πολύ λιπαρό,δεν πρόσθεσα αλάτι γιατί μου φτάνει η αλμύρα του μπέικον.

Πώς με βρίσκετε;Πλήρες γεύμα και γρήγορο.Είχα δεν είχα τσάκισα πάλι τα αλλαντικά μου που τόσο καιρό έχω να φάω και συνεπώς αύριο  κάτι υγιεινό γιατί η χοληστερίνη θα χτυπήσει κόκκινο.

Μμμμμ...μαντέψτε!

Συνεχίζω με μερικά αλλαντικά και ιταλικά τυριά όπως σας είχα υποσχεθεί.Τα βλέπετε πάντα σε αλουμινόχαρτο γιατί τα βάζουν εκεί στο σούπερ-μάρκετ.

Mortadella Bologna (μορταντέλα Μπολόνια) με φιστίκι.Υπάρχει και με ολόκληρο μαύρο πιπέρι.

Στην επόμενη φωτογραφία έχω prosciutto cotto alle erbe (προσούτο κότο άλε έρμπε) το ζαμπόν που λέμε αλλά ελαφρώς καπνιστό.Εξωτερικά το μπούτι έχει βότανα αρωματικά και μαύρο τριμμένο πιπέρι.

Τυρί certosa (τσερτόζα) άσπρο,μαλακό,γλυκό στη γεύση από αγελαδινό γάλα.Ανάλογα με το που βρίσκεσαι έχει διαφορετικό όνομα.Πάνω στα ζεστά μακαρόνια λιώνει και γίνεται σαν κρέμα.Είναι φρέσκο τυρί και πρέπει να καταναλωθεί το αργότερο σε 20 μέρες

Η σαλάτα είναι ένα μίξ πράσινων όπως λέω συνήθως και μου αρέσει πολύ.Έχει κόκκινο και ξανθό μαρουλάκι (πολύ τρυφερό),ρόκα και φύλλα από είδος σπανάκι.To όνομά της misitcanza (μιστικάντσα)

              

Δε φαίνεται στη φωτογραφίες άλλα όλα τα αλλαντικά έμαθα να τα ζητάω να τα κόβουν σε λεπτές φέτες,είναι μια συνήθεια που έχουν και μου αρέσει.

Ελάτε να τσιμπήσουμε

Όπως σας έχω πει σε παλιότερα ποστ πάω στο ίδιο σούπερ-μάρκετ εδώ και χρόνια.Στον πάγκο με τα αλλαντικοτυριά οι περισσότεροι με γνωρίζουν.Αναρωτιέστε πως;Δεν ξέρω αν σας έχω πει ότι τρελαίνομαι για τα αλλαντικά!Απ΄τους πρώτους μήνες βλέποντας τους ντόπιους έμαθα μια βασική λέξη "έττο" που αντιστοιχεί σε 100 γραμμάρια.Τους άκουγα που αγόραζαν ένα έττο απ'αυτό,ένα έττο απ'το άλλο.Έτσι στην αρχή έμαθα κι εγώ να αγοράζω με αυτή τη μονάδα μέτρησης.

Κάποια στιγμή αφού πήρα όσα ήξερα αναρωτήθηκα αν στην Ιταλία μας δίνουν να δοκιμάσουμε πριν αγοράσουμε.Δεν είχα δει ποτέ μου πελάτες να δοκιμάζουν

Εγώ:Με συγχωρείτε το σαλάμι Τοσκάνης πως είναι σαν αλλαντικό;
Υπάλληλος:Μοιάζει με το τάδε.
Εγώ:Δε το έχω δοκιμάσει.Πως είναι δηλαδή;Πικάντικο;Αλμυρό;Καπνιστό;

Με κοιτάζει με απορία ο υπάλληλος αφού δεν έχει ξανακούσει μια τέτοια ερώτηση.
Εγώ:Ξέρετε,δεν είμαι Ιταλίδα και δεν γνωρίζω τα αλλαντικά σας αλλά μου αρέσουν πολύ.Γι'αυτό όλες αυτές οι ερωτήσεις
Υπάλληλος:Ξένη είσαι;Από που είσαι;Νόμιζα ότι ήσουν Ιταλίδα γι'αυτό κοίταζα έτσι.Κάτσε να σου δώσω να δοκιμάσεις.έχω κάνει διακοπές Ελλάδα,στην Κω μπλα μπλα μπλα.Πόσα άτομα θα τα φάτε αυτά;
Εγώ:Μόνη μου,όλα δικά μου.Σας λέω μου αρέσουν πολύ.
Υπάλληλος:Μόνη;Μπράβο!

Κάπως έτσι γνώρισα το Ναζάριο,που μετά μου σύστηνε κάθε φορά κάποιον άλλον.Από τότε όταν με βλέπουν με το νούμερο να περιμένω το γεια θα το πουν αμέσως,ένα χαμόγελο θα μου ρίξουν.Θα ανταλλάξουμε νέα,ευχές,διακοπές.Όταν δεν υπάρχουν πελάτες θα μου δώσουν να δοκιμάσω.

Σιγά σιγά μου έμαθαν να διαλέγω το προσούτο που μου αρέσει,να ζητάω να μου το κόβουν λεπτό,να αναγνωρίζω ποιο είναι αλμυρό,μαλακό,δυνατό στη γεύση.
Όταν φτάνει στο κόκαλο είναι το πιο μαλακό και τρυφερό.Οι πελάτες δε το προτιμούν γιατί σπάει η φέτα μου είπε μια φορά ο Αλμπέρτο κι εγώ του απάντησα "στο στόμα θα μπει και θα μείνει το μισό,κόψε κόψε!".Θυμάμαι μια φορά μου λέει "δοκίμασε το σπεκ,θα σου αρέσει".Όχι μόνο μου άρεσε αλλά ξετρελάθηκα!Πού να δείτε το φίλο μου που ζει 15 χρόνια Ιταλία και τα 4  χρόνια  που'μαστε μαζί τρώει πια αλλαντικά μόνο όταν διαλέγω εγώ.

Σήμερα λοιπόν σας έχω να τσιμπήσουμε  Speck και τυρί που είναι καλυμμένο εξωτερικά με μαύρο πιπέρι Pepato Senese.Και τα δύο έχουν δυνατή γεύση,αφού είναι καλυμμένα με μαύρο πιπέρι.Το σπεκ δίνει την εντύπωση καπνιστού,στην πίτσα ταιριάζει πολύ.Ζητάω να μου το κόβουν λεπτά κομμένο,μη σας που ότι δε γίνεται ή ότι σπάει,είναι χαζομάρες.Μου΄χει τύχει Ελλάδα να μου κάνουν σκηνές για το προσούτο.
Το δε τυρί σαν μαλακιά γραβιέρα αλλά αρωματισμένη.Θέλουν κόκκινο κρασί και κριτσίνια ή ψωμί.

Όσοι περάσετε από Ιταλία δοκιμάστε και κάτι άλλο εκτός απ΄την μοτσαρέλα και το προσούτο.θα σας δείξω κι άλλα.