Λουγκάνο II

Αφού τελειώσαμε με τη βόλτα μας στο πάρκο σκεφτήκαμε να περπατήσουμε λίγο την πόλη να χαζέψουμε αλλά και να βρούμε κάτι να φάμε.

H Piazza della Riforma είναι γεμάτη καφετέριες και μαγαζιά να φας αλλά δεν τα ακουμπήσαμε αφού μια πίτσα στο Λουγκάνο τη χρεώνουν όσες 3 πίτσες στην Ιταλία

Palazzo del Comune di Lugano

Επισκεφτήκαμε την εκκλησία St. Mary of the Angels (16ος αιώνας) με την τοιχογραφία τα Πάθη του Χριστού από τον Bernardino Luini

Λεπτομέρειες από την Cattedrale di San Lorenzo να και την ανακαίνιζαν

Συνεχίζουμε να ψάχνουμε να βρούμε κάτι να φάμε χωρίς αποτέλεσμα και γι'αυτό πέταξα την ιδέα ότι μπορούμε να τιμήσουμε το ελβετικό φαστφουντάδικο.Εξάλλου έχουμε πάρα πολλά χρόνια να φάμε και το βράδυ είχαμε ήδη κανονίσει έξοδο πίσω στην Ιταλία σε ταβερνάκι

΄Ψάχνοντας στο ίντερνετ βρήκα ότι έχει πολλά πράγματα να επισκεφτείς και εκτός Λουγκάνο.Για να περάσεις τα σύνορα πληρώνεις ένα φόρο που κολλάς πάνω στο αυτοκίνητο και είναι έγκυρο για όλο το χρόνο και συνεπώς ίσως ξαναπάμε τους επόμενους μήνες.

Μια ιδέα με τι ξεκινήσαμε το δείπνο μας στο ιταλικό ταβερνάκι Al vecchio aratro Via Matteo Maria Boiardo, 20  20127 Milano

Λουγκάνο I

Μου'ρθε ένα δίποδο πεσκέσι από την Ελλάδα,μια από τις πιο αγαπημένες και παλιές μου φίλες.Έχουμε δει τους πάντες και τα πάντα στην πόλη είχαμε και 24ωρη απεργία στα ΜΜΜ και συνεπώς πήγαμε εκτός.Πεταχτήκαμε μέχρι την κοντινή Ελβετία όχι για ξεφρενικό shopping sto outlet που σας έχω αναφέρει παλιότερα στο ποστΤο Μιλάνο σε 4 μέρες αλλά για να δούμε κι εμείς την περίφημη λίμνη.

Το Λουγκάνο είναι η μεγαλύτερη ιταλόφωνη πόλη στο καντόνι Τιτσίνο της Ελβετίας.Τα πρώτα πράγματα που μου έκαναν εντύπωση είναι η προφορά τους,τα πόσα αυτοκίνητα κυκλοφορούν με ιταλικές πινακίδες και ότι καταλάβαινα αμέσως ποιοι ήταν Ιταλοί και ποιοι Ελβετοί από τους τρόπους τους.

Το όνομα της πόλης λένε ότι προέρχεται είτε από τη λατινική λέξη locus που πάει να πει δάσος ή από μια γαλατική που μου διαφεύγει αλλά πάει να πει κάτοικος λίμνης.

Ο καιρός ήταν με το μέρος μας παρόλο που φύγαμε από μια συννεφιασμένη Ιταλία.Προσωπικό το κρύο το ένιωθα αν και είχα ντυθεί αρκετά καλά.Εντύπωση μου έκανα ότι έβλεπα ανθρώπους να κάνουν τζόκινγκ με σορτς.Θαύμαζα τις μητέρες με τα καρότσια που πήγαιναν βόλτα τα παιδιά τους παρόλο το κρύο και παρόλο που ήταν μικρά.

Το Parco Ciani δεν είχε ίχνος σκουπιδιού.Τα άκουσα από κάτι Ελβετούς γιατί όπως έβγαζα φωτογραφίες πήγαινα προς τα πίσω και επειδή ακόμα μάτια δεν έχω βάλει άκουσα "δεσποινίς προσοχή τα λουλούδια!!!!"Μέχρι και σακούλες δωρεάν για να μαζεύεις τις ακαθαρσίες των σκυλιών.

Κάποια δέντρα που πιθανόν ήταν χαλασμένα ή άρρωστα αντί να τα κόψουν τα έκαναν γλυπτά.

Η ξενάγηση συνεχίζεται και σε άλλο ποστ για να μπορώ να σας δείξω όσο περισσότερες φωτογραφίες γίνεται.