Πέρνα πάρεις το αυγό σου

Σήμερα ήταν σειρά μου να στείλω email:

Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους!


Στην Ελλάδα έχουμε έθιμο να βάφουμε τα αυγά κόκκινα για το Πάσχα και να τα τσουγκρίζουμε μεταξύ μας.Σε όποιον το κέλυφος δε σπάσει είναι ο τυχερός.


Έφερα στον καθένα σας από ένα αυγό για να τσουγκρίσουμε.


Πέρνα πάρεις το αυγό σου!

Νομίζω ότι σε λιγότερο από μισό λεπτό είχαν περάσει συνάδελφοι με ερωτήσεις "είναι αυγά;""πώς τα έβαψες;""τρώγονται;",επιφωνήματα,θαυμασμούς και συγχαρητήρια.Οι περισσότεροι αποφάσισαν να μη τα τσουγκρίσουν γιατί ήθελαν να τα πάρουν στα σπίτια τους να τα δείξουν.Άλλοι ρώταγαν αν είναι έθιμο σε όλη την Ελλάδα,ένω άλλοι τα μυστικά του τσουγκρίσματος.

Μια συνάδελφος πείναγε και το έφαγε "πάρε άλλο να πας στην κόρη σου" της είπα.
Μια άλλη μου'στειλε email "κράτα το δικό μου,είμαι φουλ δουλειά θα περάσω να το πάρω"
Ένας άλλος συνάδελφος "χμμμ αν με τσαντίσει κάποιος ξέρω τι θα του πετάξω!".
Μια άλλη συνάδελφος μου εξηγούσε οτι στη Σικελία από όπου κατάγεται τα φτιάχνουν και εκείνοι!
Ένας άλλος μου έστειλε "θα το κρατήσω να το δείξω στη γυναίκα μου,λέμε να πάμε διακοπές στην Ελλάδα το καλοκαίρι¨"
Μια άλλη "τι χαριτωμένη κίνηση,τι ευγενικό!"


Είναι ειλικρινά πολύ όμορφο να σε ρωτάνε για να μάθουν άλλα έθιμα ειδικά σε μια περίοδο που κατακρίνουν την επιλογή μου που αποφάσισα να μείνω στο εξωτερικό "θα εισαι πάντα μια ξένη" μου είπαν.Ξένος νιώθει όποιος θέλει να νιώθει ξένος.Και του χρόνου!

Κάτω απ'το βουνό part II

Γιατί λοιπόν πήγα εκεί;Έχει ένα υπέροχο αγροτουρισμό Casa Clelia με τυπικά ντόπια φαγητά μέσα στα βούτυρα,στα τυριά και στη πολέντα.Καθώς λοιπόν προχθές είχα ρεπό και επιτέλους δεν έβρεχε πήρα τον καλό μου και πήγαμε για μεσημεριανό.

  
Μέσα στη βδομάδα έχουν στάνταρ μενού που πληρώνει ο καθένας 15 ευρώ και τρώμε ανάλογα με το μενού της ημέρας.Τρως ένα πρώτο,ένα δεύτερο και έχεις 1/4 ντόπιο κρασί,νερό και στο τέλος καφέ.Εμείς πετύχαμε:
για πρώτο είχε να διαλέξεις 3 ριζότα ή νιόκι
για δεύτερο κουνέλι κοκκινιστό τυπικό,συκωτάκια,φέτα μοσχάρι τυπική κουζίνα και κάτι άλλο που δε θυμάμαι αλλά και δεν κατάλαβα αφού τα πιάτα είναι σε διάλεκτο.Τα συνοδεύεις ή με πολέντα ή με κάποιο άλλο συνοδευτικό της μέρας.

 
Περιττό να σας πω ότι οι μερίδες δεν είναι καθόλου τσιγκούνικες και δυσκολεύεσαι να τις τελειώσεις.Βέβαια εμείς ανεβήκαμε πάνω στο κρησφύγετο που ενώ νομίζαμε ότι είναι λίγα λεπτά δρόμος κάναμε 20'.Στον αγροτουρισμό μου έκανε φοβερή εντύπωση που τελικά πλήρωσα με -20% δηλαδή 26€ και για τους δυο μας!Εννοείται ότι θα ξαναπάμε γιατί και καλά φάγαμε αλλά και τα προϊόντα είναι δικά τους.Οι περισσότεροι αγροτουρισμοί έχουν πολύ καλό φαγητό και γενικά οι Ιταλοί πάνε συχνά αφού μπορούν να αφήσουν τα παιδιά ελεύθερα και να παίζουν.

 Στο γυρισμό ενώ περνάγαμε μπροστά από ένα νεκροταφείο έπεσε το μάτι μου στην παρακάτω λεπτομέρεια.

Είσοδος νεκροταφείου

Η λεπτομέρεια

Για όποιον θέλει να πάει υπάρχει και το τρένο

Το ποτάμι Άντα Adda

Άλλη μια εξόρμηση εκτός των τειχών τελείωσε ευχάριστα,με γεμάτες τις μπαταρίες και το στομάχι.

Κάτω απ'το βουνό part I

Θα αναρωτιέστε τι είναι αυτός ο τίτλος,είναι η μετάφραση του ονόματος μιας μικρής πόλης της επαρχίας Μπέργκαμο και για να είμαι πιο ακριβής Sotto il Monte Giovanni XXIII δηλαδή Κάτω απ'το βουνό Ιωάννης 23ος.Θα αναρωτιέστε τι το συγκλονιστικό έχει αυτή η επαρχία.Βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Κάντο,το διαπερνάει το ποτάμι Άντα και γεννήθηκε εκεί ο Ποντίφικας Ιωάννης 23ος.Υπάρχει ένα κρησφύγετο  των Αλπίνων που είναι στρατιωτικό σώμα το οποίο ιδρύθηκε το 1872.Όλα σε φωτολεπτομέρειες.

  Sotto il Monte Giovanni XXIII
Πάνω δεξιά γράφει Alpini

San Giovanni Battista

Λεπτομέρεια πόρτας


 

Λεπτομέρεια από κτιρίου που ζούσε ο Ποντίφικας

Ποντίφικας Ιωάννης 23ος

 

Alpini

Κρησφύγετο

Πανόραμα

Πάνω έχει παγκάκια για πικ-νικ,εννοείται κάδους απορριμάτων και μάλιστα 4 διαφορετικούς για ανακύκλωση.Ξεκινάνε διάφορα μονοπάτια για πεζοπορία  στο βουνο Canto. Είναι πολύ περιποιημένο και πλούσιο σε φυτά και λουλούδια.

Βέβαια εγώ εκεί έφτασα για άλλο λόγο και ίσως μερικοί να μαντεύετε αλλά θα σας τα γράψω στο επόμενο ποστ και γι'αυτό όσοι είστε περίεργοι ξαναπεράστε!

Περιπέτειες στα αεροδρόμια

Τι θυμήθηκα!!!

Έχω την τύχη να ταξιδεύω από παιδί,το πρώτο μου ταξίδι 30-40 ημερών.Το αεροδρόμιο για΄μένα είναι ένα φιλικό περιβάλλον,ένας κοινότυπος χώρος.Ευτυχώς οι περιπέτειες μου ήταν λίγες.Η πιο επικίνδυνη είναι αυτή που θυμήθηκα σήμερα και όταν τη θυμάμαι σα γυναίκα πια αναρωτιέμαι τι μυαλό κουβάλαγαν οι τότε υπεύθυνοι.

Θυμάμαι παιδί 9 χρονών περίπου ταξίδευα ασυνόδευτη.Προσγειωθήκαμε και περίμενα ως συνήθως να έρθει να με πάρει η συνοδός που θα με συνόδευε στον υπεύθυνο του αεροδρομίου και από κει στον πατέρα μου.Να περιμένω εγώ και κανένας να μην εμφανίζεται.Είχαν φύγει και με είχαν ξεχάσει.Ξαφνικά να βλέπεις ένα κοριτσάκι να πηγαίνει στην πόρτα του αεροπλάνου που ήταν η σκάλα και να κατεβαίνει μόνη της.Ευτυχώς ήταν ακόμα εκεί η ασφάλεια που αεροδρομίου που με περιμάζεψε και με πήγε μέχρι το κτίριο.Από κει μονή μου έλεγχο διαβατηρίου,παραλαβή βαλίτσας,έλεγχος βαλίτσας...τα'χα κάνει τόσες φορές που ένιωθα μεγάλη και υπερήφανη.Όλα τα ένιωθα τόσο φυσικά,δεν είχα καταλάβει τη σοβαρότητα του γεγονότος.

Αυτό που θυμάμαι μετά είναι τον πατέρα μου να φέρνει τα πάνω-κάτω στο αεροδρόμιο.Ασφάλεια του αεροδρομίου,αστυνομία.Να πιάνω μερικές κουβέντες ή μάλλον φωνές στα αγγλικά και άλλες στα αραβικά.Το επεισόδιο αυτό διαδραματίστηκε σε αραβικό αεροδρόμιο,οι δε αεροπορική εταιρεία ελληνικότατη.Κατόπιν έμαθα όταν ήμουν 14-15 ότι εκείνη την περίοδο που με ξέχασαν είχαν βιάσει ένα κοριτσάκι ευρωπαϊκής καταγωγής σε τουαλέτα ενός μεγάλου κεντρικού πολυκαταστήματος,ένας λόγος παραπάνω που ο πατέρας μου αντέδρασε τόσο έντονα.

Ήταν η τελευταια φορά που ταξίδεψα σαν "ασυνοδευτο" μετά απ'αυτό ταξίδευα μόνη μου και γι'αυτό τώρα όταν μου γίνεται καμιά στραβή σε αεροδρόμιο θυμάμαι ότι εχω πάθει και χειρότερο,να με ξεχάσουν μικρό παιδί σε ξένη χωρα.

Συνέντευξη για δουλειά

Εγώ=Ε
Συνέντευξη=Σ

Αφού έγιναν οι συνηθισμένες συστάσεις,οι κλασικοί χαιρετισμοί και σχόλια για το καιρό που είναι γκρι....Ξεκινάμε και γι'αυτό προσδεθείτε!

Σ-Καλημέρα ,βοήθησε με...πώς προφέρεται το όνομα σου;Και το επίθετο;
Της απαντώ κουτσά στραβά τα καταφέρνει,μη ζητάω και θαύματα με το σιδηρόδρομο επίθετο που έχω!

Σ-Μιλάς ελληνικά;
Ε-Είναι η μητρική μου γλώσσα.
Σ-Είσαι δηλαδή Ελληνίδα.
Ε-Μάλιστα.
Σ-Που γεννήθηκες;
Ε-Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα
Σ-Μάλιστα,άρα ευρωπαϊκή ένωση...δε χρειάζεσαι άδεια παραμονής....

Παύση μερικών δευτερολέπτων.....άνοιξε τα μπακαλόχαρτά της και ξαναπαίρνει φόρα με χαμόγελο αλλά  και λίγο αμήχανη.

Σ-Συγγνώμη που σου κάνω όλες αυτές τις ερωτήσεις  απλά μας παρουσιάστηκαν πολλοί Αλβανοί λέγοντας ότι μιλάνε ελληνικά ή ότι έχουν ελληνική καταγωγή
Ε-Έχω την ιταλική ταυτότητα μαζί μου αν βέβαια είναι αναγκαίο να στείλω με φαξ το διαβατήριο μου ή την ελληνική ταυτότητα.
Σ-Όχι,όχι....χίλια συγγνώμη και πάλι αλλά έπρεπε να το ελέγξω

Τα σχόλια δικά σας .... e quindi!!!!!

Εξορμήσεις....όπως λέει μια φίλη μου

Η Λομβαρδία γιατί είναι γνωστή;Για το Μιλάνο και το shopping!Και λοιπόν;Σιγά μην κάνουμε ο,τι κάνουν οι άλλοι!


130 χιλιόμετρα απ'το Μιλάνο κοντά στη Βερόνα υπάρχει ένας μικρός παράδεισος που εμείς οι Έλληνες αγνοούμε αφού έχουμε στο νου μας μόνο τα ψώνια.Η μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας, η λίμνη Γκάρντα, στις πλαγιές των Άλπεων (Δολομίτες) κρύβει τον μικρο αυτό παράδεισο.Είναι η χερσόνησος Σιρμιόνε,με την ομώνυμη παλιά πόλη με τα πέτρινα σπίτια και τα στενά σοκάκια στο μεσαιωνικό κάστρο.

Όταν φτάνεις ξεγελιέσαι....μυρίζει θάλασσα,αλλά είναι λίμνη.Αμέσως παρατηρείς τους φύλακες του κάστρου Rocca Scaligera .... γλάροι,πάπιες και ψάρια.

Είναι τόσο μικρή  και παρολ'αυτα έχει τόσα πολλά να δεις.Ταξιδευεις στην προϊστορία,στη ρωμαϊκή ιστορία και από το μεσαίωνα στον 21ο αιώνα!!!! Έχει ιαματικά λουτρά και σπα.Μπορείς να κάνεις μπάνιο,ειδικά την καλοκαιρινή περίοδο που έχει ανυπόφορη ζέστη και υγρασία,είναι ένα ξεκούραστο διάλειμμα σ'αυτό το ταξίδι των αιώνων.

Κάποια στιγμή χαμένη μέσα στα λιόδεντρα και τον αρχαιολογικό χώρο Grotte di Catullo αναρωτιέσαι που βρίσκεσαι....Ιταλία,Ελλάδα,θάλασσα,πού είμαι;

Και γι'αυτό λοιπόν την επόμενη φορά που θα κανονίσετε ταξίδι για shopping στο υπέροχο Μιλάνο αφιερώστε μια μέρα στην εκπληκτική και επιβλητική Σιρμιόνε.

Καρτ-ποστάλ

Η πρώτη ταχυδρομική κάρτα εκδόθηκε το 1869 στην Αυστρία ενώ στην Ελλάδα το το 1876.Κανένας πια δεν την αποκαλεί έτσι αλλά καρτ-ποστάλ (carte-postale).

Από μικρή όπου κι αν πήγαινα αγόραζα κάρτες,άλλες τις έστελνα σε φίλους κι άλλες τις κράταγα ενθύμιο γιατι δεν είχα φωτογραφική μηχανή.Τώρα πια έχω ψηφιακή και μπορώ να βγάζω όσες φωτογραφίες θέλω....και λοιπόν;Αυτό δε με σταματάει να αγοράζω κάρτες και να στέλνω σε φίλους.

Όταν στο γραμματοκιβώτιο μου βρίσκω μια ταχυδρομική κάρτα με γεμίζει χαρά,νιώθω σαν τα παιδιά που τους προσφέρουν σοκολάτα ή καραμέλα.Τις έχω όλες μαζεμένες σ'ενα κουτί....που και που τις ανοίγω και τις ξαναδιαβάζω.Καμιά φορά χασκογελάω μόνη μ'αυτά που μου γράφουνε.Δε βαριέμαι ποτέ!Είναι ένα ταξίδι με τους φίλους μου,μπορεί να μην πήγα σωματικά μαζί τους αλλά εκείνοι με την κάρτα τους με ταξίδεψαν σε πανέμορφα μέρη και στιγμές.

     Οι κάρτες μου....οι κάρτες σας

Και γι'αυτό θα συνεχίζω να στέλνω και να στέλνω ...θα γεμίζω τα γραμματοκιβώτια τους από περιπλανήσεις και άγνωστα ή γνωστά μέρη.Περιμένω κι άλλες κάρτες σας.Ελπίζω αυτή τη φορά να μη χαθούν ή να μην ξεχάσετε να βάλετε γραμματόσημο ή τη διεύθυνση....ακόμα θυμάμαι τις γκάφες μερικών!!!