Aperitivo σπίτι μου

Για το Happy hour ή aperitivo σας ειία μιλήσει παλιότερα σε άρθρο.Σκέφτηκα λοιπόν να κάνω ένα στο σπίτι να δούμε πως θα βγει κι αν θα αρέσει.Λίγο πολύ όλοι μας νιώθουμε προσωπικά τα οικονομικά προβλήματα και ο καθένας προσπαθεί με το τρόπο του να κάνει οικονομίες.Τα έβαλα κάτω και σκέφτηκα είμαστε δυο άτομα το απεριτίφ ειναι μέσο όρο 7€ και άλλα 3€ τα εισιτήρια μας βγαίνουν 20€.Μαζευτήκαμε 7 άτομα και μου ήρθαν πεσκέσι με 2 μπουκάλια κρασί,2 μεγάλα μπουκάλια μπύρα και μια sprite.Μαζί με τα δικά μου κρασιά αφήστε πόσα μαζευτήκανε και πόσα καταναλώθηκαν.
Εγώ έφτιαξα δυο παγωμένες σαλάτες με ζυμαρικά,μια τυροκαυτερή,ένα μπεκρή μεζέ και κους κους.Αγόρασα 2 μεγάλες μπαγκέτες και 250γρμ αλλαντικά κομμένα λεπτά,προσουτέλα και σπιανάτα που ειναι πικάντικo.Απ'ολα αυτά έμειναν λίγα ζυμαρικά που ήταν το μεσημεριανό μου για την επομένη.Καλοκαιράκι και δε θα μπορούσαμε να κλείσουμε με το πιο καλοκαιρινό και δροσερό φρούτο,καρπούζι.

Φουζίλι με καλαμπόκι,τόνο και αυγά.Λείπει η μοτσαρέλα γιατί ένας από τους καλεσμένους δυστυχώς ειναι αλλεργικός σε οποιοδήποτε γαλακτομικό.

Φαρφάλες με πέστο,φρέσκα ντοματάκια και φρέσκια μοτσαρέλα

Μας άκουσε η γειτονιά απ'τα γέλια,τις κουβέντες και τα κουτσομπολιά.Η ζέστη και η υγρασία λίγο μας κούρασε αφού εδώ έχουμε ένα μίνι καύσωνα και σε λίγες μέρες θα χτυπήσουμε 40.Μάθαμε και τα υπέροχα νέα που μας είπε μια φίλη,20 Ιουλίου 2013 έχω γάμο στο Σικελία.Θα ειναι ξεχωριστός γιατί η κοπέλα προέρχεται από μια περιοχή που ονομάζεται Piana degli Albanesi.Όταν μιλάει διάλεκτο ειναι αρχαία αλβανικά μου εξηγούσε και ενώ όλοι ειναι καθολικοί πολλές γιορτές και ειδικά ο γάμος εχει πολλά στοιχεία από την ελληνορθόδοξη εκκλησία.


Τα φαγητά ήταν λοιπόν απλά γιατί κι εμείς είμαστε απλοί.Να φανταστείτε ξέχασα απ'τα γέλια και τα μπουρου μπούρου να κόψω φρέσκα λαχανικά που εδώ τα βρίσκεις στα happy hour.Αγγούρι,καρότο,πιπεριές και φινόκιο κομμένο σε χοντρές λωρίδες και ωμές.Δίπλα κάποια σάλτσα για να βουτας κάτι σα fingerfood.Όρεξη να υπάρχει,καλή παρέα και καλή θέληση.

Διαγωνισμός φωτογραφίας

Μπορεί οι φιλενάδες μου να πέφτουν μακριά αλλά όσο και μακριά κι αν είναι όταν μπορώ τις βοηθάω.Έστειλε για πλάκα σε ένα διαγωνισμό την παρακάτω φωτογραφία και διάλεξαν τις 5 καλύτερες σε 200.To θέμα ήταν το ποδήλατο και φυσικά το έπαθλο είναι ένα ποδήλατο!

Τα δύο τελευταία χρόνια πάει με το πανεπιστήμιο στη Γερμανια και κάθε φορά δε βλέπει την ώρα να επιστρέψει στον ήλιο της Ελλάδας,στα φαγάκια μας.Ένα σας λέω μου'στειλε λουκάνικο χωριάτικο,ελιές καλαμών,μαρμελάδα και άλλες λιχουδιές.

Απ'ολα τα ταξίδια που κάνει εντός και εκτός Ελλάδας  επιστρέφει με μπόλικο φωτογραφικό υλικό.
Η φωτογραφία της είναι τραβηγμένη στα στενά πλακόστρωτα δρομάκια της πόλης Tübingen στο δρομο για την εκκλησία και το δημαρχείο.

Παρακαλώ πολύ ψηφίστε στον παρακάτω διαγωνισμό τη φωτογραφία της,το νούμερο 3!! Είναι πολυ καλή!Η ψηφοφορία είναι μέχρι 31 Μαίου. 

Δε χρειάζεται εγγραφή, απλώς μπαίνεις στο λινκ και πατάς vote!!!Ευχαριστώ εκ των υστέρων όλους όσους θα μπουν στον κόπο!

Μες τα στραβά και οι χαρές

Χάθηκα απρόβλεπτα το ξερω αλλά ούτε θα φανταζόμουν το τι θα ήταν αυτές οι τελευταίες δέκα μέρες.Δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να καταλήξω.

Ξεκίνησα δουλειά και οι πρώτες 4 μέρες είναι μέρες πρόβας,απ'την πέμπτη και μετά σε διώχνει με απόλυση και αποζημίωση.Πρώτη μέρα και γυρνώντας σπίτι ένιωθα στο μετρό ένα φούσκωμα στο πρόσωπο,μια φαγούρα και κανένα πόνο.Πρώτη σκέψη δόντι και πήρα μια φίλη τηλέφωνο γιατί η μητέρα της είναι οδοντίατρος.Να μην τα πολυλογώ κατέληξα στο πρώτο βοηθειών και έμεινα μέχρι 11 το βράδυ για να ακούσω ότι μάλλον είναι απόφραξη του σιελογόνου αδένα.

Όσο περίμενα και όταν έπιανε το κινητό μου έρχονταν μηνύματα με κλήσεις από μια φίλη και ένα γραπτό μήνυμα που μου 'δινε ραντεβού εδώ.Μεταξύ μας δεν της έδωσα σημασία αφού είναι Ελλάδα.Γυρνάω όμως σπίτι και την πετυχαίνω στο σκαιπ και να μου λέει οτι είναι σε ενα ξενοδοχείο λίγα χιλιόμετρα από'μενα!Είχε έρθει με μια φίλη και δε μου είπαν τίποτα για έκπληξη,αντιθέτως μου ζήτησε να της γράψω ένα ποστ σα σχεδιάγραμμα για το Μιλάνο αλλά για άλλον.Θυμάστε στο ποστ "Το Μιλάνο σε 4 μέρες";Τελικά  ήταν η σοκολατοφιλενάδα που το'θελε.

Ειλικρινά ξέχασα τα πάντα!Τις έβλεπα κάθε μέρα μετά τη δουλειά!Πέρασα υπέροχα μαζί τους παρόλο τις λίγες ώρες που κατάφερα να τις δω.Η έκπληξη δε τελειώνει εκεί,μου'στειλαν οι φίλες δώρα.Μελομακάρονα,τσουρέκι,κομμάτια από βασιλόπιτα σπιτική που βρήκα και το φλουρί,σοκολάτες,βιβλία και πολλά άλλα!Ο Αη Βασίλης μου'φτασε καθυστερημένος!

Αυτή η βδομάδα που πέρασε πάλι στο τρέξιμο μεταξύ δουλειά και άλλων υποχρεώσεων.Άντε να τελειώσω και με τα τεστ αλλεργίας γιατί πήγα την Πέμπτη και έχω τη μισή πλάτη γεμάτα αυτοκόλλητα,patch test.Σαν ταπετσαρία τη νιώθω την καημένη,ευτυχώς που δεν είναι καλοκαίρι.Με όλο αυτό τρέξιμο και παρόλο τα γλυκά που έφαγα κάπου στο δρόμο έχασα 3 κιλά πολύτιμα.

Από αύριο πάλι καταπιάνομαι με τα κουζινικά μπας και έρθω στα ίσια μου γιατί δε μπορώ να κάνω τρύπες στη ζώνη.Να πιάσω και το σπιτικό αφού το Σάββατο μου'ρχεται δίποδο πεσκέσι για διήμερο και την περιμένω με μεγάλη χαρά την κολλητή.

Και λοιπόν να'μαι πάλι πίσω δριμύτερη γιατί το εγκατέλειψα το σπιτικό μου εδώ στο νετ αλλά και το σπιτάκι μου που μοιάζει λες και έπεσε ατομική βόμβα.
Ευχαριστήσω όλους για τα βραβεία,τα σχόλια τα διάβαζα αλλά χρόνο δε βρήκα να περάσω απ'τα σπιτικά σας

Μπούρου μπούρου πλέκοντας

Κι όμως συνεχίζω ακάθεκτη να πλέκω το πρώτο μου κασκόλ.Ας ελπίσουμε ότι θα το τελειώσω πριν σταματήσουν τα κρύα.Βλέπετε το έκανα 100 πόντους πλάτος και το θέλω μακρύ.Μη δίνετε σημασία στα λάθη,είναι απ'το έργοστάσιο!Που θα πάει θα τελειώσει γιατί μετά έχω σκοπό να φτιάξω κουβερτούλα.Η γιαγιά έχει πολλά περισσευούμενα νήματα που λέω να τα πλέξω με χοντρή βελόνα και τετράγωνα.

Μπούρου μπούρου μου λέει διάφορες ιστορίες:
Ξεκινάνε οι εκπτώσεις και θα μου έρθουν όλες οι εύπορες κυράδες με ρούχα που δε τους κάνουν.Μα δε τις καταλαβαίνω πάνε και αγοράζουν άλλα μεγέθη μόνο και μόνο επειδή είναι στις εκπτώσεις και είναι μάρκες.Και καλά όταν είναι να κοντύνω και να στενέψω,όταν όμως πρέπει να φαρδύνω!Ουυυ και μετά βλέπω πόσο το πλήρωσαν ένα πουλόβερ κάσμιρ που είναι και κακής ποιότητας και κακοραμμένο.Όταν έφτιαχνα τα κασμίρια για τους τάδε στυλίστες (μου'πε αρκετά ονόματα που δε συγκράτησα) τα έβλεπα στη βιτρίνα χρεωμένα 5 φορές περισσότερο απ'οσο με πλήρωναν και ξέρεις γιατί;Γιατί έμπαινε μια ετικέτα.Θυμάμαι κάποια παλτά σε δεκαπλάσια τιμή,πλήρωναν κέντρο Μιλάνου.Η άλλη πήγε και πήρε παλτό νούμερο 42 αλλά δεν της κλείνει.Που να της κλείσει με όλο αυτό το στήθος!Αυτό το νούμερο το φόραγε νέα όχι στα 70 της.Μια άλλη μου'φερε πουλόβερ καινούριο με τρύπα,ήταν όμως ευκαιρία και να τα γέλια της γιαγιάς!


Πολλές τέτοιες ιστορίες που με κάνουν γελάω για όλα αυτά τα θύματα που καταθέτουν τα χρήματα τους και πληρώνουν μάρκες όταν από πίσω υπάρχουν απλοί άνθρωποι που τα φτιάχνουν.Γελάει κι εκείνη παρόλο που σε 2 μηνες γίνεται 80 χρόνων αλλά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν.Της έλεγα οτι δεν τους καταλαβαίνω που αγοράζουν ρούχα και μετά πάνε στις ράφτρες και τα ααλλάζουν.Σκεφτείτε της λέω μια μέρα,έχω τόσα πολλά πουλόβερ σε καλή κατάσταση μόδα τέλη δεκαετία του 90' που όλα φοριόντουσαν μακριά,φαρδιά και κάλυπταν μέχρι τη μέση του μπουτιού.Τι της το είπα και μου πέταξε "Είσαι χαζή!Να μου τα φερεις να τα δω και αν αξίζει να τα φτιάξουμε να τα φοράς.Εδώ οι πλούσιοι ανακυκλώνουν κι εσύ που είσαι νέα και η δουλειά έτσι κι έτσι."

Ανέβηκα που λέτε στο πατάρι και ανακάλυψα καμιά δεκαριά πουλόβερ σε διάφορα χρώματα και σχέδια.Όλα είναι το νούμερό μου αλλά τότε η μόδα τα ήθελε να είναι διπλάσια απ΄το σώμα μας.Τα είδε η γιαγιά και μου΄πε να τα φτιάξουμε όλα γιατί είναι καλά τα νήματα και σε πάρα πολύ καλή κατάσταση.Πήρε δύο (δεν είναι στη φωτογραφία) να μου φτιάξει,δύο βαριά "να προλάβεις να τα φορέσεις όσο κάνει ακόμα κρύο.Μόλις είναι έτοιμα θα σας τα δείξω.Τα υπόλοιπα μετά και λίγα λίγα να μπορώ να την πληρώνω τη γυναίκα αν και ειλικρινά ζητάει ψίχουλα ούτε καν φαντάζεστε το ποσόν!

Καλά ψώνια λοιπόν όσοι έρθετε για να ψωνίσετε τις γνωστές και τρανταχτές μάρκες.

Ανακύκλωση,ιδέες και σοκολατοφιλενάδες

Σήμερα είναι ο πολιούχος του Μιλάνου και όλες οι δημόσιες υπηρεσίες είναι κλειστές.Πρεμιέρα της Σκάλας,εξωτερικά παζάρια και εκδηλώσεις όπως σας τα είχα ήδη πει πέρσι τέτοια μέρα σε σχετικό ποστ.

Φέτος πάλι θα μείνω εδώ για τις γιορτές και πάλι από επαγγελματικά δε τα πάω καλά.Γιορτές όμως έρχονται και μου αρέσει να κάνω έστω και κάτι μικρό στους ανθρώπους που είναι κοντά μου αλλά και μακριά μου.

Έχω κάτι φιλενάδες στην Ελλάδα που είναι το ακριβώς αντίθετο απο'μενα,μανιακές με τις σοκολάτες.Σχεδόν όλες μου δήλωσαν ότι είναι σε δίαιτα!Δε θέλω να μάθω πόσα κιλά σοκολάτες έφαγαν ή πόσα κιλά έχουν σκοπό να φάνε τις επόμενες μέρες.Τους ετοιμάζω πακέτο το όποιο θα παραλάβει μια και έχει εντολή να το ανοίξει όταν θα είναι παρούσες όλες τους.Άρα θα πάνε για καφεδιά.Παρόλο που είναι σε δίαιτα δε θα μπορούσα να μη τις γλυκάνω.

Πήρα μια σακούλα γεμάτη διάφορα σοκολατάκια.Είχα κάτι πλαστικά σακουλάκια από τις χριστουγεννιάτικες κάρτες που αγόρασα,κάτι κορδέλες από δώρα που κατά καιρούς κρατάω αν είναι σε καλή κατάσταση,ψαλίδι και συραπτικό.Έτοιμα τα πακετάκια με λίγα σοκολατάκια γιατί είπαμε προσέχουνε!Απλή,γρήγορη και πάνω απ'ολα γευστικότατη ιδέα!Το πακέτο ζυγίζει σχεδόν δύο κιλά,όπως καταλαβαίνετε έχω βάλει κι άλλα πράγματα αλλά δε μπορώ να σας πω τι γιατί με διαβάζουν και θα το στείλω την Πέμπτη που ανοίγουν τα ταχυδρομεία.Σκέφτηκα όμως ότι δεν είμαι η μόνη με το ελαφρύ πορτοφόλι των ημερών και συνεπώς μπορεί να φανεί χρήσιμη σαν ιδέα και σε άλλους!

Θα λέγατε ότι είναι φτιαγμένο με ανακυκλωμένα πράγματα το πανέμορφο πουγκάκι;Έχω να φτιάξω και άλλα για να βάλω σε άλλα δωράκια που έχω να κάνω σκοπό.Καλές γιορτές σε όλους μας με πανέμορφες ιδέες και προτάσεις!

Το λεμόνι και η γιαγιά

Έξι χρόνια γνωρίζομαι με τη γιαγιά δίπλα που μου μαθαίνει να πλέκω και ποτέ δε μου έχει ζητήσει κάτι.Πάντα της λέω "αν χρειάζεστε κάτι πάρτε τηλέφωνο ή χτυπήστε κατευθείαν την πόρτα".Μου'χει χτυπήσει λίγες φορές και σε στιγμές που δεν μπορεί μόνη της να κάνει κάτι.Ειλικρινά μετρημένες στα δάχτυλα.Πρώτη φορά μου χτυπάει και μου ζητάει ένα λεμόνι.Το΄χα έτοιμο για το κοτόπουλο.Δεν της λέω όμως τίποτα γιατί ήταν πρώτη φορά που μου ζήταγε,επιτέλους!Της το δίνω και μου πετάει "αύριο θα σου φέρω ένα".Μη τολμήσετε της απαντώ!Τη χαιρετώ και πάω κουζίνα που έχω το ταψί με τα μπουτάκια κοτόπουλο.τις πατάτες κομμένες,σκόρδο,αλάτι,πιπέρι και ρίγανη.Ο λεμονοστύφτης να με περιμένει.Δε πτοούμαι στύβω δυό πορτοκάλια και ρίχνω το χυμό.Βράζω νερό το όποιο ρίχνω στο στυφτη,προσθέτω μια κουταλιά γεμάτη μουστάρδα.Τη λιώνω καλά και ρίχνω το μείγμα στο ταψί.Σκεπάζω με αλουμινόχαρτο και ψήνω κλασικά όπως κάθε κοτόπουλο.Βγήκε λουκουμάκι και η σάλτσα υπέροχη!Η γιαγιά ακόμα μου λέει "πήρα λεμόνια,πριν φύγεις να στο δώσω".Εγώ χασκογελάω και την κάνω με ελαφριά πηδηματάκια χωρίς λεμόνι αφού μετά το ξεχνάει!

Τα υλικά λοιπόν  μαζεμένα για ένα μέτριο κοτόπουλο ή 6 μπούτια

κοτόπουλο ολόκληρο ή μπούτια (ό,τι προτιμάτε)

πατάτες να γεμίσει το ταψί

2-3 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο

μαύρο πιπέρι

ρίγανη

αλάτι

ελαιόλαδο

2-3 πορτοκάλια στυμμένα

1-2 κουταλιές μουστάρδα

Πλέξιμο και σχέσεις

Πόσα χρόνια λέω "θα μάθω να πλέκω" και πόσα χρόνια δε μαθαίνω.Οι λόγοι αρκετοί όπως ποιος θα μου μάθει;Εγώ μου λέει η μητέρα μιας φίλης,έρχομαι Ιταλία και θα φέρω τις βελόνες.Τελικά μου'φερε ένα έτοιμο κασκόλ η κυρα- Σ...  ονόματα δε λέμε!

Δε πτοούμαι πάω και κοιτάζω για μαθήματα.Πού,πώς,πότε και φυσικά πόσο.Η τελευταία απάντηση δεν ικανοποίησε το πορτοφόλι μου κι έτσι γκρεμίστηκε το όνειρο!Πριν μερικά χρόνια μετακόμισε ακριβώς δίπλα μου η υιοθετημένη γιαγιά μου όπως πια την αποκαλώ.Σας έχω μιλήσει γι'αυτή σε παλιότερο ποστ.Η κυρία που σε λίγο πατάει τα 80 δουλεύει ό,τι έχει σχέση με τη κλωστή και ό,τι φαντάζει ο νους σας!Έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς στυλίστες αλλά τα τελευταία χρόνια περιορίζεται στους πελάτες της που οι ηλικίες είναι από μωρά μέχρι 90 χρονών.Την είδα να φτιάχνει μέχρι παλτουδάκι για σκύλο για κάποια μεγαλο-κυρία και ειλικρινά λύθηκα στα γέλια.

Χρόνια μου λέει να πάω να μου δείξει και κάθε φορά έτρεχα σε δουλειά και άλλες υποχρεώσεις.Μπήκε στο νοσοκομείο,χειρουργήθηκε,βγήκε και μου λέει" E allora!?  πότε θα έρθεις να σου δείξω;".Θα έρθω το Σάββατο της απαντάω.Το δίποδο πεσκέσι έφυγε,ο καλός μου λείπει,εγώ είμαι σε αναγκαστικές διακοπές θα'ρθω να ξεσπάσω της απαντάω.Πήγα που λέτε και ξεκίνησα τα μαθήματα και μαζί με αυτά άκουσα διάφορες ιστορίες μιας γεμάτης άλλης ζωής και άλλων εποχών.

Μου'βγαλε κουβάρι και βελόνες.Μεγάλη υπομονή η γυναίκα!Να μου εξηγεί κι εγώ να μην καταλαβαίνω.Πάνω,κάτω αφήνεις τον πόντο ....μη μου μιλάτε αραβικά της λέω κάποια στιγμή και λύθηκε στα γέλια."Κανείς δε γεννήθηκε μαθημένος" αυτό μου λέει sυνέχεια ."Δούλεψε,μη σε νοιάζει για τα λάθη!".Με το άσπρο έμαθα τις βελονιές και το κοκκινομπορντό κουβάρι που παρεμπιπτόντως έφτιαξα και αυτό με τα μαλλιά που μου'δωσε θα γίνει το πρώτο μου κασκόλ.

Έβλεπε να φτιάχνω το κουβάρι και γέλαγε γιατί κι εκεί αργή να είμαι.Της λέω "Εγώ είμαι παιδί της πόλης.Δώσε μου υδραυλικά ηλεκτρολογικά και στα φτιάχνω".Τώρα που το λες "δε μου φτιάχνεις το κινητό και τον ασύρματο;".Σε πέντε λεπτά τα είχα τελειώσει και πάλι γέλαγε.Έβλεπε που με πόναγε το χέρι και μου'λεγε "οι τένοντες,θα συνηθίσεις μη σε νοιάζει"

Ελπίζω να το τελειώσω μέσα στο 2010 γιατί βλέπετε είμαι χελώνα και απ'την άλλη μου'χει 'ηδη ετοιμάσει τα μαλλιά,κάτι καινούρια που βγήκαν και είναι ότι πρέπει για δώρα για φιλενάδες μου λέει.Πρέπει να ομολογήσω ότι με ξεκουράζει και είναι σαν αντι-στρες!Πάντως είναι θετική και αισιόδοξη και ειλικρινά την πάω πολύ!!!

Ατμομαγειρέματα!

Πάνε χρόνια που'χει μετακομίσει ένας απ'τους αγαπημένους μου φίλους σε άλλη ευρωπαική πρωτεύουσα.Γνωριστήκαμε πριν πολλά χρόνια στην Ιταλία δύο διαφορετικές μητρικές γλώσσες,δύο διαφορετικές θρησκείες,δύο διαφορετικές χώρες και ηπείρους.Αυτό δε μας εμπόδισε να δέσουμε μια υπέροχη φιλία και να μάθουμε λίγα απ'όλα απ'τα διαφορετικά μας.

Πολλά βράδια φάγαμε μαζί με φίλους και συγκατοίκους.Πάντα πήγαινα σπίτι του με το τάπερ και με μια ελληνική λιχουδιά.Θυμάμαι πόσο λάτρευε τις φακές και πως καθάριζε το πιάτο του και το πιάτο μου αφού δεν τις αγαπούσα αλλά τις μαγείρευα για το σίδηρο.Πόσες φορές τηλεφώνησα γκρινιάζοντας ότι πάλι δεν αξιώθηκα να μαγειρέψω και πόσες φορές άκουσα σε σπαστά ελληνικά "κούκλα έλα σπίτι!".

Μια φορά πάω σπίτι και μου λέει ότι απόψε τρώμε λιτά γιατί κι εκείνος δεν είχε πάει σούπερ-μάρκετ.Είχε καπρίνο ( όχι αρωματικό αλλά σκέτο),μπρεσάολα,ψωμί και λαχανικά στον ατμό.Πρώτη φορά τα έφαγα σε εκείνον και απ'αυτόν κόλλησα το μικρόβιο να τα φτιάχνω που και που το χειμώνα για αλλαγή.

Έψαξα στην λαϊκή να βρω τον περίεργο ιπτάμενο δίσκο όπως τον αποκαλώ και τον πήρα.Έχει κλείσει τα 7 χρόνια ο δίσκος και  τη δουλειά του την κάνει καταπληκτικά.Ο κολλητός κάποια στιγμή πήρε απ'του σούπερ-μάρκετ με τους πόντους έναν ατμομάγειρα αλλά ανακαλύψαμε ότι προτιμούμε το αποτέλεσμα του καλαθιού.

Λαχανικά που συνήθως βάζω ανάλογα με τα κέφια και με το τι έχω σπίτι:
πατάτα
κρεμμύδι ολόκληρο
κουνουπίδι
μπρόκολο
λαχανάκια Βρυξελλών
φασολάκια πράσινα
κολοκυθάκια
καρότο

Η εκτέλεση είναι πανεύκολη βάζω νερό στην κατσαρόλα όσο μέχρι να καλύψει τα ποδαράκια του καλαθιού.Τοποθετώ τα λαχανικά καθαρισμένα συνήθως την πατάτα την κόβω σε μεγάλους κύβους.Κλείνω το καπάκι και σε χαμηλή φωτιά αφήνω να μαγειρευτούν.Προσωπικά τα προτιμώ απλά δηλαδή αλάτι και λαδολέμονο.

Στον επόμενο τόνο....!

Στον επόμενο τόνο η ώρα θα είναι για βόλτες και περιπέτειες με τους φίλους.Τους έπρηξα πάρα πολύ διπλωματικά στη δουλειά με χαμόγελο,με επιχειρήματα και με σεβασμό για να πάρω άμεσα άδεια για προσωπικούς λόγους.Οι παλιοί συνάδελφοι γέλαγαν κάτω απ'τα μουστάκια τους γιατί με έβλεπαν να ζητώ και να παίρνω χωρίς φασαρίες και χωρίς χάρες αυτό που όλοι έχουμε δικαίωμα.


Απόψε πάω να πάρω τα δυό μου δίποδα πακετάκια κατευθείαν απ΄τη δουλειά.Ελπίζω να μην περιμένω με τις ώρες γιατί θα'χω μια πείνα που δε φαντάζεστε.Για τις επόμενες μέρες θα σας εγκαταλείψω αλλά θα επιστρέψω με φωτογραφικό ρεπορτάζ.Βέβαια χθες άκουσε το αυτί μου ότι η φιλενάδα θέλει να πάει στα στοκατζίδικα κι εγώ έπαθα ένα ελαφρύ εγκεφαλικό.


Λίγο κόκκινο κρασί απ'την Puglia και πιο συγκεκριμένα από Tarantto για να ζεσταθούμε απ'τη φθινοπωρινή δροσιά  και θα επιστρέψω δριμύτερη την επόμενη βδομάδα.
 

Primitivo di Manduria

Τα ιστολόγια παίζει

Έλεγα κι εγώ "εμένα το μικρό κανένας δε θα με παίξει;".Κανονικά δεν πρέπει να γκρινιάζω αφού είμαι μες την τρελή χαρά.Φίλοι μου έρχονται σε μερικές βδομάδες να με δούνε και ειλικρινά τους έχω λαχταρίσει.Φίλοι κολλητοί και απ'το σχολείο,μας βλέπω να μας πετάνε απ'την πολυκατοικία.Να θυμηθώ να βρώ που έχω τα τασάκια,βλέπετε εγώ δεν καπνίζω πια εδώ και 4 χρόνια και να γεμίσω ψυγείο και ντουλάπια με λιχουδιές!Πάμε τώρα στο παιχνίδι!

Οι κανόνες του παιχνιδιού απλοί και γρήγοροι

1.Ποιος σε προσκάλεσε;
2.10 πράγματα που αγαπάς
3.Να προσκαλέσεις 10 μπλόγκερς

Και συνεπώς πάμε να σας πω ποιοι με προσκάλεσαν:


big mama

Κρήτη:γαστρονομικός περίπλους

Αsteri

Τα 10 πράγματα που αγαπώ σε τυχαία σειρά

Τη θάλασσα με τον άνεμο
Τα τετράποδα
Τα βιβλία και τα βιβλιοπωλεία
Το φαΐ με κρασί και φίλους
Τη φωτογραφία
Τις μακρινές φιλενάδες μου που μου λείπουν
Τις ταινίες
Τις μοναχικές μου ώρες
Το μαγείρεμα
Το να χαζεύω τον ουρανό μέρα και νύχτα

Δεν ξέρω ποιον να πρωτοπροσκαλέσω.Ελπίζω να γράψω όσους δεν έχουν ήδη προσκαλεστεί για να παίξουμε και μοιραστούμε όλοι τις αγάπες μας.Τυχαία σειρά κι εδώ

• sunnefoula
• bear
• zoyzoy
• hug
• Marouli
• O SKPOYTZAKOS O JKOK 
• next_day
• mahler76
• Coffemug
• Thalassenia

Βραβεία και καθυστερήσεις

Αυτός ο μήνας είναι βαρύς και ασήκωτος από ωράρια,από έλλειψη ύπνου και από ρεπό που δεν ξεκουράζομαι αφού όλο και κάτι πρέπει να κάνω.Τα μάτια μου τζούζουνε,έχω και μια σχετική μυωπία και κάθε μέρα προσπαθώ να τα ξεκουράσω.Να προσθέσω τις απεργίες των ΜΜΜ που βοηθάνε πολύ,τις υπερωρίες που ζητάνε και δεν αρνούμαι αφού λεφτουδάκια παραπάνω είναι κι ως γνωστόν είμαι συμβασιούχος.

Τα βραβεία σας όμως όχι μόνο δε τα ξέχασα αλλά τα κρατάω και τα δίνω σε όλους εσάς που καθημερινά έρχεστε για καφεδάκι στο σπιτικό μου  και με χαρά διαβάζω τα σχόλια σας και τις κριτικές.Χωρίς διακρίσεις λοιπόν όποιος θέλει το παίρνει και σπάω την αλυσίδα.Λέτε να πέσει η γκαντεμιά;Κι άλλη;Πόση πια!Αφιερωμένα σε όλους και γι'αυτό πάρτε!

meanan Marouli και D.Angel ευχαριστώ πολύ και χίλια συγνώμη για την καθυστέρηση!!!!

Όποιος πάει διακοπές να κάνει μια βουτιά και για΄μενα περικαλώ!

Οι βέρες

Η γειτόνισσά μου η διπλανή πόρτα είναι μια ηλικιωμένη κυρία χήρα εδώ και 20 χρόνια.Απ΄το Τορίνο,άσπρα κοντά μαλλιά,αδύνατη,πάντα φοράει παντελόνι,1,55 ύψος με καμπούρα.Χρόνια στη σύνταξη αλλά συνεχίζει να εργάζεται,φτιάχνει χειροποίητα μάλλινα και ό,τι κλωστή υπάρχει από βαμβάκι,κασμίρια μέχρι ελαστάνη.Δε φαντάζεστε τι φτιάχνουν τα χέρια της!Της έχω ζητήσει να μου μάθει να πλέκω και η απάντηση της με χαρά ήταν ναι.

Τις προάλλες την πετυχαίνω,έτοιμη με το καρότσι της για τις εξωτερικές δουλειές και να πάρει γλαστράκια να φυτέψει.Μου λέει ότι πρέπει να φωνάξει κάποιον να της αλλάξει επί πληρωμής κάτι στο ντους και της λέω ότι θα της το κάνω εγώ χωρίς δεύτερη συζήτηση.

Πάω το μεσημέρι και μου ανοίγει με ένα χαμόγελο όπως πάντα,αυτή τη φορά έλαμπαν τα μάτια της.Δε θα το πιστέψεις μου λέει.Σ'αυτό το δάχτυλο είχα 3 βέρες σου συζύγου,τη δικιά μου και της μητέρας μου.Πριν 9 χρόνια έχασα τις 2 τελευταίες.Παντού έψαξα,είχα κάνει άνω κάτω τα μάλλινα!Τίποτα,δε τις βρήκα και είχα στεναχωρηθεί πολύ!Σήμερα έφτιαξα τα λουλούδια και εκεί που ξεφύτευα τα ξερά και ανακάτευα με τα χέρια τσουπ βλέπω τη μια βέρα!Έμεινα έκπληκτη!!!Λες να βρω και την άλλη;

Μετά από 9 χρόνια βρήκε τις βέρες  που τόσο είχε σταναχωρεθεί γιατί συμβόλιζαν τα δύο αγαπημένα της πρόσωπα.Και συνεπώς χαλάλι στο χιονά που της έκαψε τα λουλούδια φέτος!

Κι ό,τι κάνεις κέφι...

Πάντα φτιάχνω λίστα για το σούπερ-μάρκετ γιατί πολύ απλά μετά τα ξεχνάω ή θα πάρω μπούρδες.Βέβαια πολλές φορές ξεχνάω τη λίστα κι έχω το φίλο μου να με δουλεύει,δεν έχει κι άδικο.Την προηγούμενη βδομάδα τελείωνα αργά κι έτσι έφτιαξα τη λίστα να πάει εκείνος:
νερό
γάλα
καφέ (επειγόντως!!!)
σαλάτα
κρέας
κρασί
μαρμελάδα
............. κτλ
Πάντα στο τέλος του γράφω "κι ό,τι κάνεις κέφι".Όταν λοιπόν γράφω έτσι δεν ξέρω ποτέ με τι θα μου έρθει,τι του γυάλισε ή τι τον τράβηξε!Παράπονο δεν έχω.Αυτή τη φορά στο βωμό των θυσιών έπεσαν τα τυριά,πήρε 6 διαφορετικά.Ένα απ'αυτά γαλλικό,με πράσινο πιπέρι,κρεμώδες αλλά ειλικρινά βρωμοκόπαγε σαν ποδαρίλας,δεν αστειεύομαι!!!!

Ψωμί αγόρασες τον ρωτάω;
Δε μου είπες μου απαντάει.
Και τα τυριά πως θα τα φάμε;
Με κοιτάζει.....Πω,έχεις δίκιο,με τα κριτσίνια και τα παξιμάδια ολικής αλέσεως που έχεις (τα'χετε δει σε φωτογραφίες)

Τα τυριά είναι γερμανικά και καταπληκτικά.Με μανιτάρια πορτσίνι,με γιαούρτι,κρεμώδες και blu cheese.Το κρασί απ΄τα αγαπημένα μου,περιοχή Βενετίας Lamberti Bartolino.
Και γι'αυτό να θυμηθώ στην επόμενη λίστα να γράψω "κι ό,τι κάνεις κέφι,αν πάρεις τυριά μην ξεχάσεις ψωμί!".

Ταπεράκι στη δουλειά

Τον τελευταίο καιρό κάνω ένα stage,παρακολουθούμε σεμινάρια με μελλοντική προοπτική να μας προσλάβουν στο τέλος των σεμιναρίων.Διαρκεί σχεδόν 12 μέρες και είναι full time.Για κάθε ώρα που παρακολουθούμε μας δίνουν ένα συμβολικό ποσόν 3,50€ και καθημερινά ένα τίκετ  για φαγητό 5,16€ που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σε εστιατόρια και σουπερ-μάρκετ.Αυτά όμως θα μας τα δώσουν μετά.

Έτσι λοιπόν σχεδόν όλοι για το μεσημεριανο έχουμε φέρει απ'το σπίτι κάτι για να φάμε.Βασικά είναι μια συνήθεια  των Ιταλών είτε να φέρνουν απ΄το σπίτι ή να χρησιμοποιούν το τίκετ που τους δίνει μηνιαία η εταιρεία.Σε όλες τις δουλειές έχουμε μια ώρα διάλειμμα για φαγητό ή για οτιδήποτε θέλουμε να κάνουμε.Στα περισσότερα γραφεία υπάρχει μια αίθουσα με τραπέζι,ψυγείο,φούρνο μικροκυμμάτων και αυτόματα μηχανήματα για καφέ και αναψυκτικά.

Να'μαι κι εγώ στο stage  με τους υπόλοιπους συναδέλφους,αλλά και με άτομα που ήδη δουλεύουν εκεί.Όλοι με το φαγητό μας,οι μόνιμοι έχουν λάδι,ξύδι,πιάτα και ό,τι χρειάζεται.Είναι φιλικοί και φιλόξενοι,μας είπαν αν θέλουμε κάτι να μη διστάσουμε να πάρουμε.

Μια μέρα ζεσταίνω το φαγητό,βγάζω το τάπερ απ΄το φούρνο και πέφτει η ερώτηση:
-τι μυρίζει έτσι ωραία;Και λοιπόν τι τρως;
Είχα αρακά λαδερό με μπιφτέκια που'χα βάλει μέσα μπαχάρι και κύμινο.Έμεινε το μισό αφού δοκίμασαν μερικοι.Δεν έμεινα νηστική,ότι έφυγε απ΄το δικό μου ήρθε απ'τους άλλους.Σπιτικά μακαρόνια ο ένας,πίτσα ο άλλος....,

Μια άλλη μέρα είχα πάει με τυρόπιτα και με κοίταζαν σαν ξερολούκουμο.Ίδια έρωτηση,ίδια σχόλια αλλά δε δοκίμασαν αφού δεν έφτανε και την έτρωγα με το χέρι.Έτσι έφτιαξα μια το ίδιο βράδυ και τους την πήγα την επομένη.Δεν έμεινε ψίχουλο.Μετά να επιμένουν να με κεράσουν φρούτα,καφέ,νερό οτιδήποτε.

Προχθές είχα μακαρόνια με τόνο,πριν καλά ανοιξω το τάπερ για να ζεστάνω με ρώτησαν τι ειχα.Ιταλικό σήμερα τους απαντάω και αύριο έχω πράσινι σαλάτα μιξ με παρμεζάνα,ξύδι μπαλσάμικο και φιλέτο κοτόπουλο στο γκριλ.Απογοητευτηκαν,τους εξήγησα ότι η κουζίνα μου πια ειναι ελληνική και ιταλική.Λατρεύω και τις δύο κουζίνες και συνεπώς μαγειρεύω ανάλογα με τα κέφια και τις ορέξεις μου!

Τα μεσημεριανά μας είναι κάπως έτσι ταπεράκι με φαγητό,φρούτα απ΄το σπίτι,χυμό,γιαούρτι,όλοι γύρω από το τραπέζι σαν μια παρέα που γνωριζόμαστε καιρό.Μια πολύ καλη συνήθεια των Ιταλών γιατί δεν τρώμε αηδίες.Χρόνια πια κι εγώ ακολουθώ το παράδειγμά τους,σπάνια έχω σαντουιτς εκτός κι αν δεν έχω προλάβει να ψωνίσω.Τα βράδια μαγειρεύω διπλή μερίδα,η μια πάει στο πιάτο και η δε΄΄υτερη κατευθειαν στο τάπερ.Έτσι το πρωί ειναι έτοιμο και δε χρειάζεται να ετοιμάσω τίποτα.

Οι συνάδελφοι χαμογελάνε γιατί έχουν στο τραπέζι μια κοπέλα που διόλου φαίνεται ξένη απ'τις κινήσεις,την συμπεριφορά και την εξωτερική εμφάνιση,παρά απ'τα φαγητά που φέρνει κατά καιρούς και την προφορά που καμιά φορά  βγαίνει η ελληνική.Παραμονές με ρώταγαν τι θα μαγειρέψω,τι κάνουμε Ελλάδα αυτες τις μέρες,είχα βομβαρδιστεί από ερωτήσεις.Μερικοί μου ζήτησαν τη συνταγή του αρακά και της τυρόπιτας και γι'αυτό κάποια στιγμή θα τις δημοσιεύσω.Οργάνωση και θέληση να υπάρχει και μπορλω να τρώω ότι θέλω χωρίς να παχαίνω.Αυτό έμαθα απ'τους Ιταλούς αυτά τα χρόνια

Sunshine award

Έλαβα όχι ένα βραβείο,οχι δύο αλλά τρία από τις υπέροχες κυρίες και κυρίους ....τη Μπέτυ,την Πανδώρα,την Κική,την Ανεμοδούρα ,τον Nίκο και τον irthe_h_pitsa που έγινε SkinLikeSand  

Τι τιμή!!!!Ευχαριστώ πολύ!!!!!!

Μα μόνο 12 μπορώ να δώσω;!!!!Χμμμ με δυσκολεύετε πολύ.Λοιπόν θα το δώσω σε όποιον δεν έχει πάρει ακόμα βραβείο για να γνωριστούμε,6 φίλες και 6 φίλους!

Οδηγίες
να το αναρτήσουμε στο blog μας
να το χαρίσουμε με τη σειρά μας σε άλλα 12 blogs
να ανακοινώσουμε σε ποιά blogs το χαρίζουμε
και να αναρτήσουμε τα links αυτών των blogs

• στην ροκόγατα ΦΟΥΛΗ
• στο φίλτατο nikos 
• στο skouliki και το κλαμπ του
• στο σινεφιλ Leviathan
• στην αγαπητή Thalassenia 
• στον ταξιδιάρη KitsosMitsos
• στην μακρινή φίλη Artanis
• στον φίλτατο JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS με τα ανέκδοτά του
• στη kakos lykos με τις πρωτότυπες ειδήσεις
• στον  bear  με τις υπέροχες αναρτήσεις του που κάθε φορά γελάω
• στην Anastasia με τις σοφίες της
• στον κοπρόγατο mahler76

Aν ξαναπάρω βραβείο θα δώσω σε άλλους 12,όχι ίδιους,γιατί το αξίζουν όλοι με τα γραπτά τους,με τη φιλιά τους,με τα χαμόγελα τους,τις φωτογραφίες,τις εμπειρίες τους....τώρα διάλεξα στην τύχη γιατί ειλικρινά δεν ήξερα ποιον να πρωτοδιαλέξω.

Θυμάμαι.... στον πόλεμο

Αναμνήσεις του ελληνοϊταλικού πολέμου που έχω ακούσει......

Είμαι στη στάση και περιμένω το λεωφορείο,δεν έχω το ρολόι και ρωτάω έναν ηλικιωμένο κύριο να μου πει την ώρα.Μου απαντάει κι αμέσως με ρωτάει από που είμαι,η βαριά ξενική μου προφορά τον άγγιξε,του ξύπνησε αναμνήσεις.Ελλάδα!!!Ήμουνα στο πόλεμο Ελλάδα,στην Κεφαλλονιά.Τι ωραία που πέρασα μου σχολιάζει κι εγώ αυτόματα σκέφτομαι ότι ο παππούς έχει μια βίδα ξελασκαρισμένη.Είχα σχέση με μια κοπελίτσα,συνεχίζει.Πόσο ερωτευμένος ήμουνα.Έπρεπε να γυρίσω όμως Ιταλία,ήμουνα λογοδοσμένος.Τα μάτια ταξίδευαν,είχαν γίνει λίγο θολά.

Ο παππούς Ντομένικο όταν με έβλεπε στο μπαλκόνι δε μου μιλούσε γιατί θεωρούσε ότι ίσως με ενοχλούσε.Είχα παρατηρήσει ότι κάθε φορά τον έπιανε ένας ξερόβηχας γκουχ γκουχ αν να μου’λεγε εδώ είμαι.Γύρναγα,κοίταζα προς τα πάνω.Μου χαμογελούσε καλημέρα δεσποινίς,τι κάνετε;.Πόσες φορές του΄χα ζητήσει να μου μιλάει στον ενικό. Έχω ζήσει τρεις πολέμους και στους τρεις ήμουνα στο μέτωπο.Θυμάμαι ότι η Ελλάδα  μου άρεσε,οι κοπέλες ήταν πολύ γλυκές και όμορφες,εγώ όμως ήμουνα ήδη παντρεμένος με τη Ρόζα...μου διηγούνταν.Οι ιστορίες του με ταξίδευαν.63 χρόνια έμειναν μαζί με τη Ρόζα,μέχρι τον περασμένο Αύγουστο.

Στη Σύρο στο ξενοδοχείο δούλευε μια κοπέλα.Τελευταίο πρωινό της λέω,σε λίγο γυρνάω στη συννεφιά.Που πας με ρωταει.Ιταλία,τέλειωσαν οι διακοπές.Σε ποια πόλη;Στο άκουσμα της πόλης βγάζει ένα "Αχχ....ξέρεις έχω συγγενείς εκεί ή πιο σωστά έχω καταγωγή απο εκεί.Ο πατέρας της μητέρας μου είναι Ιταλός,γνωρίστηκαν στον πόλεμο.Εκείνη έμεινε έγκυος αλλά δεν παντρεύτηκαν.Έφυγε πάλι πίσω,είχε οικογένεια."Είναι" τη ρωτάω,δηλαδή ζει!Ζει και βασιλεύει αλλά ποτέ δε γνώρισε την κόρη του,την εγγονή του.Τους βρήκα συνεχίζει,είναι μέχρι κάποιος να κάνει το πρώτο βήμα. E allora!!! της λέω περιπαιχτικά.Με κοιτάζει με χαμόγελο ''πόσες φορές το έχω ακούσει"

Να καλημερίζεις κι ας μην.....

Τους πρώτους μήνες που ήμουνα Ιταλία το λεξιλόγιο μου περιοριζόταν στα εντελώς τυπικά και αναγκαία.Πολλές φορές αντέγραφα απ'το λεξικό λέξεις που ήξερα ότι θα χρειαζόμουν κατά τη διάρκεια της μέρας.Έμενα μόνη μου σε μια τυπική ιταλική πολυκατοικία και ήμουνα η μοναδική ξένη.Έμπαινα,έβγαινα απ'την πολυκατοικία και δεν καλημέριζα ή καλησπέριζα όποιον τύχαινε να συναντήσω.Δεν ήξερα καν ποιοι ήταν οι ένοικοι και ποιοι όχι.Μέχρι που μια μέρα μπαίνω στο ασανσέρ με μια κυρία,στα 70 αλλά δε της φαινότανε όπως δε φαίνεται στις περισσότερες.Φτάνω στο ισόγειο μου λέει arrivederci κι εγώ της απαντάω ciao.Mέγα λάθος!!!!!Το τι μου'συρε δεν ξέρω,οι κινήσεις της και το γεγονός ότι μου απεύθυνε το λόγο με παραπάνω από 2-3 προτάσεις με οδηγούσαν στο γεγονός να καταλάβω ότι με κατσάδιαζε!

Φεύγει η κλασσάτη κυρία και με πιάνει η θυρωρός που'χε λάβει μέρος στο "δράμα".Με απλά λόγια μου εξήγησε ότι εδώ χαιρετάς και ας μην ξέρεις τον άλλον.Μπαίνεις,βγαίνεις λες καλημέρα,καλησπέρα.Το ίδιο και στο ασανσέρ "καλό σας βράδυ,καλή Κυριακή κτλ".'Ετσι είναι η νοοτροπία εδώ.Καθότι μικρότερη έπρεπε να είμαι εγώ αυτή που χαιρετώ.Σα βρεγμένη γάτα γιατί απ΄τα λεγόμενά της καταλάβαινα ότι είχε ειπωθεί απ΄τους ενοίκους της απαντώ ότι δεν το κάνω επίτηδες,Έλλαδα και ειδικά σε μια μεγάλη πόλη δε το συνηθίζουμε.Το'χε καταλάβει και γι'αυτό με ηρεμία μου τα εξηγούσε.Τώρα γιατί η κυράτσα με κατσάδιαζε;Γιατί το ciao είναι μεταξύ φίλων,γνωστών δεν είναι φόρμα ευγενείας...έπρεπε να πω Salve ή ArrivederLa.Πού να τα ξέρω η έρμη;Με τοχρόνο πρόσεξα πως είναι μια συνήθεια όπου κι αν βρίσκεσαι πχ όταν μπαίνεις σε ένα μαγαζί,σε δημόσιους χώρους,νοσοκομεία κτλ

Μετά από μερικούς μήνες πάλι η ίδια σκηνή,τη συναντώ στο ασανσέρ μόνο που αυτή τη φορά δεν της άφησα περιθώρια της κυράτσας.Την καλημέρισα και της ευχήθηκα μια όμορφη μέρα.Η κυρία ξανάνοιξε το στόμα της λέγοντας μου ότι οι ξένοι είμαστε αγενείς και ότι πρέπει να μάθουμε να συμπεριφερόμαστε με καλούς τρόπους.Αυτή τη φορά της απάντησα γιατί καταλάβαινα.Της είπα της κυράτσας ότι καταρχήν ακόμα μαθαίνω την ιταλική γλώσσα και το λεξιλόγιο μου είναι φτωχό γι'αυτό θα της απαντήσω στα αγγλικά.Δεν μιλάει αγγλικά μου απαντάει.Στα γαλλικά;Ούτε.Ελληνικά μήπως;Μη τρελαθούμε!Τι κρίμα της απαντάω.Με τα φτωχά μου ιταλικά λοιπόν τη βάζω στη θέση της λέγοντάς της ότι δεν είναι αγένεια να μην ξέρεις τη γλώσσα αλλά να προσβάλλεις κάποιον που δεν καταλαβαίνει και που δε γνωρίζει τα έθιμα μιας χώρας.

Η Λίνα,η θυρωρός μας άκουγε και την επομένη με πιάνει μόνες....καλά της τα είπες της ψηλομύτας,μα αλήθεια μιλάς 3 γλώσσες; με ρωτάει με απορία.Από εκείνη τη μέρα δε με κοίταζαν με σνομπισμό,αντιθέτως....είχε πέσε ραπόρτο απ΄τη Λίνα.

Πριν μερικούς μήνες έκανα την ίδια κουβέντα που μου'χε κάνει η Λίνα σε ένα παιδί που είναι απ΄τη Βουλγαρία που κι εκείνος μπαινόβγαινε αλλά "γεια" δεν έλεγε.....δε το'ξερα μου απαντάει.Πως σε καταλαβαίνω,δε φαντάζεσαι!Και συνεπώς κάθε τόπος με τις συνήθειές του κι εμείς να αφιερώνουμε λίγο χρόνο για να τους εξηγούμε.

Μπουμ!!!!!

Σήμερα είναι μια καταπληκτική μέρα,μια θαυμάσια μέρα,μια υπέροχη μέρα και γι'αυτό ήθελα να το μάθουν όλοι!!!Θα μου πείτε που την είδα αφού έξω όλα είναι γκρι,ψιλοβρέχει και λοιπόν;Σήμερα μια πολυαγαπημένη μου φίλη κάνει το μεγάλο βήμα,το μεγαλύτερο...εκείνου του γάμου.Βρήκε το ταίρι της κι από απόψε ξεκινάει ένα καινούριο παραμυθένιο βιβλίο!!!Άρα πως να μη τα βλέπω όλα φωτισμένα και πολύχρωμα....

Σωματικά δεν κατάφερα να είμαι κοντά της,κοντά τους αλλά όλη μέρα θα είναι στη σκέψη μου.Εξάλλου έχω στείλει μυστικούς πράκτορες για να μαθαίνω live τα πάντα....πράκτορες "του λοιπόν",μερικοί σοκολατοπληρωμένοι και συνεπώς θα κάνουν καλή δουλεία.

Σήμερα λοιπόν τα πάντα λάμπουν!

Ευχές μου τα όνειρά σας!!!!!Συγχαρητήρια...........

Δωρίστε φάρμακα

Ψάχνοντας να μάθω αν στην Ελλάδα γίνεται ανακύκλωση φαρμάκων και που γίνεται έπεσε το μάτι στο παρακάτω σάιτ που το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο.

Πόσες φορές δεν έχουμε φάρμακα μέσα στο σπίτι που για κάποιον λόγο δε μπορούμε πια να τα χρησιμοποιήσουμε και τα οποία τα κρατάμε μέχρι να λ΄ξουν.Μη τα πετάτε αλλά βοηθήστε το έργο της  Praksis ,μία ανεξάρτητη, Μη Κυβερνητική Οργάνωση, που βασικό στόχο έχει τη δημιουργία, εφαρμογή και υλοποίηση προγραμμάτων ανθρωπιστικής και ιατρικής δράσης. 

Κάθε ιδιώτης,φαρμακοποιός ή εταιρεία μπορεί να δωρίσει φάρμακα ακόμα κι αν αυτά έχουν χρησιμοποιηθεί αρκεί η ημερομηνία λήξης να'χει ένα χρονικό ορίζοντα πέραν του ενός έτους.

Με λίγα λόγια ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΦΑΡΜΑΚΩΝ

Θεωρώ ότι είναι μια πάρα πολύ καλή πρωτοβουλία.Δυστυχώς τα φαρμακεία που συνεργάζονται είναι μόνο Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Ας ελπίσουμε ότι σύντομα κάθε ελληνικό φαρμακείο θα έχει το δικό του κάδο ανακύκλωσης για τα ληγμένα φάρμακα. 


Και συνεπώς δωρίστε γιατί βοηθάτε!!!!

Μη το κλείνεις στη μούρη!!!

Βράδυ και ετοιμάζομαι για να βγω.Ντριν ντριν το κινητό,απαντάω.Μου το κλείνουν στη μάπα.Κοιτάζω,απόρρητο.Μετά από ένα λεπτό ντριν ντριν,πάλι απόρρητο σκέφτομαι ότι κάποιος δεν άκουγε ή έπεσε η γραμμή...καλοπροαίρετη τρομάρα μου.Απαντάω,σιγή δευτερολέπτων...ξαναλέω "παρακαλώ" αλλά με μια μικρή ένταση στη φωνή!Μου το ξανακλείνουν στη μούρη!

Περνάνε δυό λεπτά,μπιπ-μπιπ μήνυμα.Νιώθω στην αρχή ένοχη γιατί σκέφτηκα ότι θα ήταν κάποιος που δεν άκουγε....νόμιζα!!!!"Συγνώμη λάθος" έγραφε.Φυσικά αποστέλλοντας μήνυμα καταγραφόταν το νούμερο του.Δεν άντεξα και απάντησα:

Την επόμενη φορά που θα κάνετε λάθος μην το κλείνετε στα μούτρα.Εξαιτίας σας βγήκα δυο φορές απ'το μπάνιο.Θα ήταν πιο ευγενικό από μέρους σας απλά να μιλήσετε και να πείτε ότι κάνατε λάθος απ'το να γίνεστε ενοχλητικός και αγενής.

Συγνώμη έχεις δίκιο μου απαντάει και αμέσως μετά σ'άλλο μήνυμα "πώς σε λένε;"

Ποια είναι η συνέχεια;Απολύτως καμία....ζήτησε ένα ξερό συγνώμη και λοιπόν;