Πλέκε και ράβε

Χάθηκα το ξέρω αλλά εκεί που είχαμε 38 βαθμούς,λιώναμε από την υγρασία,κάναμε παρέα με τα κουνούπια,δε μπορούσαμε να κοιμηθούμε άλλαξε ξαφνικά ο καιρός και σε λίγες μέρες ήρθε το φθινόπωρο.Έτσι έβαλα κάτω τα χέρια μου και το πείσμα για να τελειώσω την κουβέρτα.Είχα και τη φιλενάδα γιαγιά  που αποφάσισε να κάνει μόνη της τις μεγάλες καθαριότητες μετά το δεκαπενταύγουστο και που σαν αποτέλεσμα την καθήλωσαν 20 μέρες σε ακινησία.

Προς το παρόν έχει φτάσει 160Χ200 εκ και έχω σκοπό να τη φτάσω 2 μέτρα πλάτος γιατί για 2 άτομα ειναι μικρή.Είναι λίγο ή μάλλον αρκετά θεόστραβη αλλά μάλλον ειναι μια μικρή λεπτομέρεια,εξάλλου υποτίθεται πως ειναι patchwork.Είναι αρκετά ζεστή,χρησιμοποίησα βελόνες νούμερο 6 για όποιον πλέκει.Σε κάποια σημεία θα δείτε κομμάτια ζακάρ.Αυτά μου τα'δωσε η γιαγιά που ήταν παλιά δείγματα για παλτά που έφτιαχνε πριν χρόνια.Έτσι λοιπόν αυτές τις μέρες ήμουνα πλέκε,ράβε και παρέα για να τη βοηθήσω σε μικροδουλειές γιατί μη νομίζετε ότι ζήταγε βοήθεια.Για να πετάξω τα σκουπίδια έπρεπε να της το πω εγώ.Είναι ανεξάρτητη βορινή Ιταλίδα γιαγιά!

Επόμενο project ειναι ένα κασκόλ,για να πω την αλήθεια το σχέδιο το έκλεψα από ένα διάσημο σκανδιναβικό κατάστημα.Το έδειξα στη φιλενάδα γιαγιά και είπε ότι θα φτιάξει με τη μηχανή όμως κι εκείνη αλλα σε κασμίρι.Ελπίζω να το τελειώσω εντός του 2012 για να το φορέσω!

Περίοδος πλεξίματος ξαναχτυπά

Πάω με τις φάσεις μου,με τους μήνες μου,με την κούρασή μου και τις ορέξεις μου!Έχω πολύ καιρό να βάλω συνταγή γιατί φτιάχνω απλά πράγματα και δεν έχω αρκετή φαντασία αυτό τον καιρό.Μια σαλάτα και κρέας στο γκριλ μου είναι ότι πρέπει.Γρήγορα ζυμαρικά που ποτέ δε λέω όχι και πάντα τα τρώω με ευχαρίστηση.Έχω διαβάσει τόσα βιβλία και πρέπει να σας δώσω μερικούς τίτλους αφού έρχεται το καλοκαίρι.Όσοι δε μπορείτε να τα αγοράσετε μπορείτε να τα δανειστείτε ή να βρείτε χρησιμοποιημένα.Δε λέω έκανα και τις εξορμήσεις μου και ετσι κάποια σαββατοκύριακα δεν ήμουνα σπίτι.

φτιάχνω κουβάρι

Εδώ και δυο βδομάδες έπιασα την κουβέρτα μου.Τσαντίστηκα με τον εαυτό μου που την αμέλησα όλους αυτούς τους μήνες και θέλω να είναι έτοιμη για το φθινόπωρο.Έχω τόσα πολλά κομμάτια κι ακόμα δεν τα έχω ενώσει.Λέω πρώτα να τα τελειώσω όλα και μετά να αρχίσω το ράψιμο που θα πέσει τρελό γέλιο αφού ούτε κουμπί δεν ξέρω να ράβω "θα μάθεις"μου λέει η δασκάλα μου και συνεχίζει "κανένας δε γεννήθηκε μαθημένος"

Τα Χριστούγεννα έφτιαξα θήκες κινητών για τις φιλενάδες μου άσχετα αν τελικά αυτές πήραν το δέμα για Πάσχα,μια λαμπάδα έπρεπε να βάλω μέσα και θα ήταν πιο επίκαιρο.Σε διαφορετικά χρώματα και μεγέθη ανάλογα με τα γούστα και το μέγεθος του κινητού.Κάποια μου'πε οτι το χρησιμοποιεί για πορτοφολάκι.Το πλέξιμο λοιπόν συνεχίζεται εξάλλου ευτυχώς δεν έχουν πιάσει οι ζέστες για να σκάμε!

Μάλλινη θήκη κινητού

Το προηγούμενο κινητό που είχα ναι μεν ήταν 8 χρονών σχεδόν αλλά ήταν ό,τι έπρεπε για τις ανάγκες μου και γι'αυτό δε το άλλαζα.Για τα γενέθλια μου πήρα δώρο ένα smartphone το οποίο ακόμα μαθαίνω.Χρειάζεται όμως μια θήκη γιατί ειδικά το φθινόπωρο-χειμώνα η τσάντα έχει πολλά πράγματα όπως και την ομπρέλα.

Αν νομίζατε ότι έχω αφήσει το πλέξιμο σας γέλασαν.Συνεχίζω όποτε έχω χρόνο και όποτε τα μάτια μου το επιτρέπουν αφού τα νιώθω πολύ κουρασμένα.Την κουβέρτα μου δε την έχω αφήσει,συνεχίζω σταθερά.Σκέφτηκα λοιπόν να φτιάξω μια μάλλινη απλή θήκη για το κινητό από τα διάφορα μαλλιά που μου'χει δώσει η γειτόνισσά μου.

 
Ιδού το αποτέλεσμα και με το κορδονάκι του.Κάποιος είπε ότι μοιάζει με κάλτσα,άλλος σαν πουγκί αλλά τη δουλειά του την κάνει.Η γιαγιά μου είπε "Διάλεξες και Μισόνι βλέπω".Την κοίταξα με απορία και τη ρώτησα "Μου'χετε δώσει μαλλιά Μισόνι και δε το έχω πάρει χαμπάρι;"
"Μπορείς να λες οτι ναι  μεν το έφτιαξες εσύ αλλά ειναι Μισόνι,πολύ σικ ειδικά γι'αυτούς που κοιτάνε στη δουλειά σου τι φοράτε και πως ειστε ντυμένοι"και  γέλαγε!

Έγραψα στις φιλενάδες ότι δέχομαι παραγγελία για τα Χριστούγεννα  αρκεί να μου πουν τις διαστάσεις των κινητών τους και συνεπώς σκέφτηκα να μοιραστώ την ιδέα μαζί σας για όποιον πλέκει.

Το κασκόλ της σοκολατοφιλενάδας

Σας είχα πει στο προηγούμενο ποστ ότι έχω κι άλλα να σας δείξω.Μέχρι τώρα δε σας το έδειχνα παρόλο που το έχω τελειώσει εδώ κι ένα μήνα.Ήταν δώρο έκπληξη για μια φιλενάδα μου που ξενιτεύεται σε λίγους μήνες απ΄τη ζεστή Ελλάδα στη Γερμανία.Θυμάμαι τον πρώτο μου χειμώνα στην Ιταλία  και πόσο ένιωθα το κρύο και γι'αυτό σκέφτηκα για τα γενέθλια της δώρο κάτι που να τη ζεσταίνω.

 
Της το'στειλα συστημένο  και έφτασε μετά από 11 μέρες.Να χαρώ εγώ ελληνοιταλικά ταχυδρομεία.Χαλάλι τους όμως γιατί το σημαντικό είναι ότι το πήρε η φιλενάδα.Το έφτιαξα μακρύ τελικά 1.80 και έβαλα 5 εκατοστά κρόσια.Το έκανα πλατύ 25 εκατοστά.

 
Μπορεί να το φορέσει διπλό με κόμπο,γύρω-γύρω ή να το ρίξει στις πλάτες.Χρώμα διάλεξα κάτι φωτεινό που να συνδυάζεται με τα σκούρα μπουφάν και παλτά άλλα κι ένα απ'τα αγαπημένα της.Εννοείται οτι τη γλύκανα και με λίγα σοκολατάκια αφού γενεθλίαζε.Μεταξύ μας και γενέθλια να μην είχε πάλι θα της έστελνα αφού της αρέσουν.
Λίγο χρώμα λοιπόν εκεί στη συννεφιά που θα βρίσκει,καλοφόρετο!

Μετρήστε!

Νομίζατε ότι είχα εγκαταλείψει την κουβέρτα μου;Όχι μόνο προχωράει αλλά έχω κι άλλα να σας δείξω.Έφτασα τα 33 κομμάτια 20Χ20 εκ. και στις επόμενες μέρες έχω σκοπό να φτιάξω τουλάχιστον άλλα δύο.Προς το παρόν λοιπόν πλέκω για την κουβέρτα αφού είμαι στα μισά.Έμαθα να φτιάχνω και ζακάρ.

Ψάχνω νήματα για να φτιάξω καπέλο-κύλινδρος.όχι για'μενα αλλά για δώρο.Μπορεί να το χρησιμοποιήσεις  για το σκούφο ή το τραβάς και  ζεσταίνει το λαιμό.Δεν ξέρω αν τα έχετε δει Ελλάδα,Ιταλία είναι μερικά χρόνια που είναι της μόδας στους νέους και τα φοράνε πολύ συχνά.Θα σας δείξω όταν ξεκινήσω τη δουλειά και θα επανέλθω με λεπτομέρειες.

Ανάκατες σκέψεις ξαναχτυπούν!

Aυτό τον καιρό αρκετοί διαπιστώσατε ότι δεν ποστάρω συχνά όπως παλιά και μπαίνω στα σπιτικά σας τα σαββατοκύριακα.Ο χρόνος μου έγινε ξαφνικά λιγοστός και καθημερινά είμαι έξω από το σπίτι 11 και 12 ώρες.Απ'την άλλη δεν παραπονιέμαι γιατί δουλειά υπάρχει και γύρω μου συνάδελφοι μένουν άνεργοι απρόσμενα.Τα βράδια λοιπόν γυρνάω με τα μάτια κουρασμένα και με το στομάχι άδειο.Δυστυχώς τα φαγητά μου είναι γρήγορα και απλά γιατί η πείνα δεν περιμένει.

Δεν έχω αφήσει το χόμπι μου δηλαδή την κουβέρτα μου αφού με ξεκουράζει.Οι βελόνες είναι χοντρές κι έτσι τα μάτια δεν κοιτάνε τις λεπτομέρειες.Ακόμα δεν έχω καταφέρει να πλέκω χωρίς να βλέπω.Το κασκόλ μου το άφησα γιατί πρώτον κάνει ζέστη και δε το χρειάζομαι άμεσα και δεύτερον γιατί ετοιμάζω δεύτερο που είναι πεσκέσι.Θα μου πάρει πολύ καιρό αλλά θέλω να πιστεύω ότι θα είναι έτοιμο την κατάλληλη στιγμή

Τα μαλλιά χαρισμένα απ'τη γιαγιά που τα βρήκε λέει κάπου χωμένα.Έχει άπειρες κούτες με φοβερούς θησαυρούς μέσα.Τύφλα να'χουν τα καταστήματα που πουλάνε νήματα και που έχουν τιμές χρυσάφι!Θα επανέλθω με πρόταση βιβλίου γιατί είπαμε μερικές συνήθειες δεν κόβονται εύκολα και στο μετρό έστω αυτή τη μισή ώρα όλο και κάτι διαβάζω.Έμειναν 100 σελίδες και συνεπώς θα επανέλθω σύντομα με γνώμη.

Patchwork τι;

Σας είχα υποσχεθεί να σας δείξω το αποτέλεσμα στενέματος από τα μάλλινα.Μου'φτασε έτοιμο και ειλικρινά αν δε μου έλεγαν ότι αυτό το μάλλινο πουλόβερ το στένεψαν δεν θα το πίστευα.Δε φαίνεται απολύτως τίποτα.Τα υπόλοιπα θα της τα πάω λίγα λίγα και όποτε έχει όρεξη και κέφια η γυναίκα γιατί έχει πολλές παραγγελίες.Αφήστε που σε'μενα δε δέχεται χρήματα και γι'αυτό δεν της πάω εκτός και αν μου το πει.

Δε σας είπα όμως ότι ξεκίνησα κουβέρτα με κομμάτια ή όπως σωστά ονομάζεται patchwork.Έχει πολλά κουβάρια η αγαπητή γιαγιά και μου τα δίνει να φτιάχνω τετράγωνα 20x20 cm για να τα ενώσω και να γίνει κουβέρτα.Την ειδοποίησα βέβαια ότι από ράψιμο ξέρω μόνο κουμπιά και αυτά στραβά!Έχει πλάκα όμως κι όσο προχωράω και τα βλέπω τόσο με ενθουσιάζει.

Μέχρι και μαλλί του Moschino μου έδωσε που της είχε περισσέψει πριν μερικά χρόνια από κάποια μάλλινα που του είχε φτιάξει.Μεταξύ μας τώρα που το δουλεύω (αυτό στη βελόνα) είναι άγριο και εκείνη πάντα λέει ότι τα μαλλιά του δεν είναι τα καλύτερα.Πάντως με κακομαθαίνει γιατί χθες  σε ένα κατάστημα με μαλλιά και νήματα  είχε  τα πάντα -50%.Μπαίνω να αγοράσω γιατί δε με αφήνει να την πληρώνω και ειλικρινά όλα ήταν άγρια και μιξ.Σήμερα που πήγα να τη βρω της το είπα και γέλαγε μάλιστα σχολίασε  "αρχίζεις να μαθαίνεις και να καταλαβαίνεις την ποιότητα".

Φυσικά το κασκόλ δε το έχω αφήσει,έφτιαξα και το επόμενο κουβάρι με τα νήματα.Μάλιστα σκέφτηκα να του βάλω διάφανα κουμπιά αυτόματα να το κλείνω σαν σάλι όποτε κρυώνω.Αυτό θα είναι όμως έτοιμο για τον επόμενο χειμώνα αφού τα κρύα σιγά σιγά μας εγκαταλείπουν.


Τελικά το πλέξιμο είναι θεραπευτικό,χαλαρωτικό και οικονομικό αφού φτιάχνω πράγματα αλλά και δεν πληρώνω ψυχοθεραπαυτή για να χαλαρώσω!Τελικά καλύτερα που δεν έμαθα μικρή γιατί όταν είσαι τα υποχρεωτικά δε τα εκτιμάς και συνεπώς όποιος θέλει καινούριο χόμπυ το προτείνω.

Μπούρου μπούρου πλέκοντας

Κι όμως συνεχίζω ακάθεκτη να πλέκω το πρώτο μου κασκόλ.Ας ελπίσουμε ότι θα το τελειώσω πριν σταματήσουν τα κρύα.Βλέπετε το έκανα 100 πόντους πλάτος και το θέλω μακρύ.Μη δίνετε σημασία στα λάθη,είναι απ'το έργοστάσιο!Που θα πάει θα τελειώσει γιατί μετά έχω σκοπό να φτιάξω κουβερτούλα.Η γιαγιά έχει πολλά περισσευούμενα νήματα που λέω να τα πλέξω με χοντρή βελόνα και τετράγωνα.

Μπούρου μπούρου μου λέει διάφορες ιστορίες:
Ξεκινάνε οι εκπτώσεις και θα μου έρθουν όλες οι εύπορες κυράδες με ρούχα που δε τους κάνουν.Μα δε τις καταλαβαίνω πάνε και αγοράζουν άλλα μεγέθη μόνο και μόνο επειδή είναι στις εκπτώσεις και είναι μάρκες.Και καλά όταν είναι να κοντύνω και να στενέψω,όταν όμως πρέπει να φαρδύνω!Ουυυ και μετά βλέπω πόσο το πλήρωσαν ένα πουλόβερ κάσμιρ που είναι και κακής ποιότητας και κακοραμμένο.Όταν έφτιαχνα τα κασμίρια για τους τάδε στυλίστες (μου'πε αρκετά ονόματα που δε συγκράτησα) τα έβλεπα στη βιτρίνα χρεωμένα 5 φορές περισσότερο απ'οσο με πλήρωναν και ξέρεις γιατί;Γιατί έμπαινε μια ετικέτα.Θυμάμαι κάποια παλτά σε δεκαπλάσια τιμή,πλήρωναν κέντρο Μιλάνου.Η άλλη πήγε και πήρε παλτό νούμερο 42 αλλά δεν της κλείνει.Που να της κλείσει με όλο αυτό το στήθος!Αυτό το νούμερο το φόραγε νέα όχι στα 70 της.Μια άλλη μου'φερε πουλόβερ καινούριο με τρύπα,ήταν όμως ευκαιρία και να τα γέλια της γιαγιάς!


Πολλές τέτοιες ιστορίες που με κάνουν γελάω για όλα αυτά τα θύματα που καταθέτουν τα χρήματα τους και πληρώνουν μάρκες όταν από πίσω υπάρχουν απλοί άνθρωποι που τα φτιάχνουν.Γελάει κι εκείνη παρόλο που σε 2 μηνες γίνεται 80 χρόνων αλλά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν.Της έλεγα οτι δεν τους καταλαβαίνω που αγοράζουν ρούχα και μετά πάνε στις ράφτρες και τα ααλλάζουν.Σκεφτείτε της λέω μια μέρα,έχω τόσα πολλά πουλόβερ σε καλή κατάσταση μόδα τέλη δεκαετία του 90' που όλα φοριόντουσαν μακριά,φαρδιά και κάλυπταν μέχρι τη μέση του μπουτιού.Τι της το είπα και μου πέταξε "Είσαι χαζή!Να μου τα φερεις να τα δω και αν αξίζει να τα φτιάξουμε να τα φοράς.Εδώ οι πλούσιοι ανακυκλώνουν κι εσύ που είσαι νέα και η δουλειά έτσι κι έτσι."

Ανέβηκα που λέτε στο πατάρι και ανακάλυψα καμιά δεκαριά πουλόβερ σε διάφορα χρώματα και σχέδια.Όλα είναι το νούμερό μου αλλά τότε η μόδα τα ήθελε να είναι διπλάσια απ΄το σώμα μας.Τα είδε η γιαγιά και μου΄πε να τα φτιάξουμε όλα γιατί είναι καλά τα νήματα και σε πάρα πολύ καλή κατάσταση.Πήρε δύο (δεν είναι στη φωτογραφία) να μου φτιάξει,δύο βαριά "να προλάβεις να τα φορέσεις όσο κάνει ακόμα κρύο.Μόλις είναι έτοιμα θα σας τα δείξω.Τα υπόλοιπα μετά και λίγα λίγα να μπορώ να την πληρώνω τη γυναίκα αν και ειλικρινά ζητάει ψίχουλα ούτε καν φαντάζεστε το ποσόν!

Καλά ψώνια λοιπόν όσοι έρθετε για να ψωνίσετε τις γνωστές και τρανταχτές μάρκες.

Πλέξιμο και σχέσεις

Πόσα χρόνια λέω "θα μάθω να πλέκω" και πόσα χρόνια δε μαθαίνω.Οι λόγοι αρκετοί όπως ποιος θα μου μάθει;Εγώ μου λέει η μητέρα μιας φίλης,έρχομαι Ιταλία και θα φέρω τις βελόνες.Τελικά μου'φερε ένα έτοιμο κασκόλ η κυρα- Σ...  ονόματα δε λέμε!

Δε πτοούμαι πάω και κοιτάζω για μαθήματα.Πού,πώς,πότε και φυσικά πόσο.Η τελευταία απάντηση δεν ικανοποίησε το πορτοφόλι μου κι έτσι γκρεμίστηκε το όνειρο!Πριν μερικά χρόνια μετακόμισε ακριβώς δίπλα μου η υιοθετημένη γιαγιά μου όπως πια την αποκαλώ.Σας έχω μιλήσει γι'αυτή σε παλιότερο ποστ.Η κυρία που σε λίγο πατάει τα 80 δουλεύει ό,τι έχει σχέση με τη κλωστή και ό,τι φαντάζει ο νους σας!Έχει συνεργαστεί με πάρα πολλούς στυλίστες αλλά τα τελευταία χρόνια περιορίζεται στους πελάτες της που οι ηλικίες είναι από μωρά μέχρι 90 χρονών.Την είδα να φτιάχνει μέχρι παλτουδάκι για σκύλο για κάποια μεγαλο-κυρία και ειλικρινά λύθηκα στα γέλια.

Χρόνια μου λέει να πάω να μου δείξει και κάθε φορά έτρεχα σε δουλειά και άλλες υποχρεώσεις.Μπήκε στο νοσοκομείο,χειρουργήθηκε,βγήκε και μου λέει" E allora!?  πότε θα έρθεις να σου δείξω;".Θα έρθω το Σάββατο της απαντάω.Το δίποδο πεσκέσι έφυγε,ο καλός μου λείπει,εγώ είμαι σε αναγκαστικές διακοπές θα'ρθω να ξεσπάσω της απαντάω.Πήγα που λέτε και ξεκίνησα τα μαθήματα και μαζί με αυτά άκουσα διάφορες ιστορίες μιας γεμάτης άλλης ζωής και άλλων εποχών.

Μου'βγαλε κουβάρι και βελόνες.Μεγάλη υπομονή η γυναίκα!Να μου εξηγεί κι εγώ να μην καταλαβαίνω.Πάνω,κάτω αφήνεις τον πόντο ....μη μου μιλάτε αραβικά της λέω κάποια στιγμή και λύθηκε στα γέλια."Κανείς δε γεννήθηκε μαθημένος" αυτό μου λέει sυνέχεια ."Δούλεψε,μη σε νοιάζει για τα λάθη!".Με το άσπρο έμαθα τις βελονιές και το κοκκινομπορντό κουβάρι που παρεμπιπτόντως έφτιαξα και αυτό με τα μαλλιά που μου'δωσε θα γίνει το πρώτο μου κασκόλ.

Έβλεπε να φτιάχνω το κουβάρι και γέλαγε γιατί κι εκεί αργή να είμαι.Της λέω "Εγώ είμαι παιδί της πόλης.Δώσε μου υδραυλικά ηλεκτρολογικά και στα φτιάχνω".Τώρα που το λες "δε μου φτιάχνεις το κινητό και τον ασύρματο;".Σε πέντε λεπτά τα είχα τελειώσει και πάλι γέλαγε.Έβλεπε που με πόναγε το χέρι και μου'λεγε "οι τένοντες,θα συνηθίσεις μη σε νοιάζει"

Ελπίζω να το τελειώσω μέσα στο 2010 γιατί βλέπετε είμαι χελώνα και απ'την άλλη μου'χει 'ηδη ετοιμάσει τα μαλλιά,κάτι καινούρια που βγήκαν και είναι ότι πρέπει για δώρα για φιλενάδες μου λέει.Πρέπει να ομολογήσω ότι με ξεκουράζει και είναι σαν αντι-στρες!Πάντως είναι θετική και αισιόδοξη και ειλικρινά την πάω πολύ!!!