Σπαγγέτι με αυγοτάραχο

Δεν υπάρχει πιο εύκολη και γρήγορη μακαρονάδα απ'αυτή.Την έμαθα πριν πάρα πολλά χρόνια από φίλους από τη Σαρδηνία.Επειδή είναι Μ.Βδομάδα φαντάζομαι ότι θα βοηθήσει πολλούς που δεν ξέρουν τι να φάνε και που δεν έχουν χρόνο.Εγώ Ιταλία το βρίσκω ξερό και πρέπει να το τρίψω στον τρίφτη.


Υλικά για 2 άτομα τροφαντά πάντα
250γρμ σπαγγέτι
1-2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
ελαιόλαδο
100γρμ αυγοτάραχο (κέφαλου)
μαύρο πιπέρι
λίγο φρεσκοκομμένο μαϊντανό προαιρετικά (εγώ δε βάζω)


Βράζετε τα μακαρόνια σε αλατισμένο νερό.Τα σουρώνεται 1-2 λεπτά πριν το τέλος του βρασίματος.Μην πετάξετε όλο το νερό γιατί θα σας χρειαστεί.
Σε ένα βαθύ τηγάνι τσιγαρίζετε το σκόρδο.Προσθέστε το τριμμένο αυγοτάραχο ή κομμένο σε φέτες (εξαρτάται τι θα βρείτε) και τα σοτάρετε.Προσθέστε τα μακαρόνια και 2-3 κουταλιές της σούπας από το βρασμένο νερό των ζυμαρικών μέχρι να δέσουν καλά και να μαλακώσουν τα μακαρόνια.

Στα ιταλικά το πιάτο ονομάζεται spaghetti alla bottarga (μποτάργκα).Ελπίζω να σας αρέσει!

Ο λυτρωτής

Παραμονές Χριστουγέννων και σε μια υπαίθρια συναυλία δολοφονείται ένα μέλος του Στρατού Σωτηρίας.Ο δολοφόνος ανακαλύπτει ότι σκότωσε λάθος άνθρωπο ενώ ο ντετέκτιβ Χάρι Χολ πρέπει να ανακαλύψει ποιος κρύβεται από πίσω απ'ολα αυτά.Ξεκινάει ένα ανθρωποκυνηγητό μεταξύ κακού και αστυνομικού.Ο πληρωμένος θέλει να φέρει σε πέρας την αποστολή του και ο Χολ να τον πιάσει.

Ο λυτρωτής

Τζο Νέσμπο

Εκδόσεις Μεταίχμιο

Αυτό το βιβλίο το διάβασα πριν τον Κοκκινολαίμη,πάνε εδώ και δύο χρόνια.Ανακάλυψα ότι το μετάφρασαν στα ελληνικά και γι'αυτό σκέφτηκα να σας το προτείνω.Είμαι βέβαια πάντα της γνώμης οτι ειναι πολύ ακριβό βιβλίο για το είδος του και για το επίπεδό του.
Η ιστορία διαδραματίζεται μεταξύ Όσλο και Βούκοβαρ απ'όπου προέρχεται ο εκτελεστής.Η ζωή του εκτελεστή δύσκολη αφού έζησε μια βασανισμένη παιδική ηλικία κατά τη διάρκεια του πολέμου.Ο δε Χολ πάντα μοιραίος και πρώην αλκοολικός.
Η γραφή και σ'αυτό το βιβλίο είναι απλή και ανάλαφρη.Ομολογώ όμως ότι έχω διαβάσει καλύτερα αστυνομικά.Η πλοκή ευχάριστη θα τη χαρακτήριζα.Σίγουρα είναι πια της μόδας τα σκανδιναβικά αστυνομικά και καλό θα είναι να τους δίνουμε μια ευκαιρία.Στα αγγλικά ο τίτλος για όποιον ενδιαφέρεται The redeemer.

Χτένια γκρατινέ

Τα τρώμε συχνά σαν ορεκτικά στις διάφορες θαλασσοτρατορίες που πάμε,ειδικά ο καλός μου τα τσακίζει.Σαν ορεκτικό είναι πολύ δημοφιλές στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι.Φαινόντουσαν τόσο απλά και γι'αυτό ρώτησα λίγο τις συναδέλφους που μαγειρεύουν μπας και ξέρει καμία να μου πει τη συνταγή e voilà!

Υλικά για 8 χτένια με το κέλυφος

2 μέτριες σκελίδες σκόρδο
50-60 γρμ παρμεζάνα τριμμένη
80 γρμ γαλέτα
2 κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό
1/2 κρασοπότηρο ελαιόλαδο
200-250 ml ζωμό
αλατοπίπερο

Τις σκελίδες του σκόρδου τις πατάω στην πρέσα που έχω για το σκόρδο.Αν δεν έχετε τότε το ψιλοκόβετε.Χρησιμοποιώ ζωμό λαχανικών.

Σε ένα μπολ βάζετε τη γαλέτα,το μαϊντανό,την παρμεζάνα,το σκόρδο και αλατοπιπερώνετε.Προσθέστε  3/4 απ'το λάδι και τα 200ml  του ζωμού.Ανακατεύετε καλά μέχρι να γίνει ένα ομοιογενές και κρεμωδη χυλός.Δεν πρέπει να είναι ούτε ξερός ούτε υγρός μου'πε η συνάδελφος.Αν χρειαστεί προσθέστε λίγο ζωμό,εξαρτάται απ'τη γαλέτα που θα βάλετε.

Τοποθετήστε τα χτένια σε ένα ταψί και τα καλύπτετε με τη γέμιση να σκεπαστούν καλά.Περιχύνετε στο καθένα από πάνω το ελαιόλαδο που σας έμεινε.

Σε προθερμασμένο φούρνο 200 για 10-15'.Όπως λέω πάντα εξαρτάται από τον φούρνο σας,πρέπει να είναι το χρώμα του χρυσού.

Η συνάδελφος μου έδωσε μια συμβουλή που κάπου είδε.Για να κάθονται καλά τα χτένια στο ταψί έφτιαξε από αλουμινόχαρτο βάσεις σε στυλ στεφανάκι μικρό και τα τοποθέτησε επάνω.Την άκουσα και ειλικρινά δεν κουνιόντουσαν καθόλου.

Για την αγάπη της γεωμετρίας

H Aνατολή γεννήθηκε το Μάρτιο του 1957.Μεγάλωσε σε μια μεσοαστική οικογένεια στην Αθήνα,πατέρας δικηγόρος,με αγγλίδα νταντά στο σπίτι.Οι γονείς της φιλοκουμουνιστές,εκείνη ερωτευμένη με τη γεωμετρία και τη μουσική.Τα πάντα είχαν μια γεωμετρική εξήγηση και όλα τα γεγονότα συνδέονταν με στίχους ξένης μουσικής.Το βιβλίο είναι το χρονικό μια κοπέλας,μια επαναστατικής κοπέλας για εκείνη την εποχή.Εγκατέλειψε το σπίτι,συνέζησε και παντρεύτηκε από όφελος,προσπάθησε να αυτοκτονήσει μια και δύο φορές,ξυλοκοπήθηκε,ερωτεύτηκε τον παιδικό της φίλο,απογοητεύτηκε.....

 

Σώτη Τριανταφύλλου

Για την αγάπη της γεωμετρίας

Εκδόσεις Πατάκη

 

Διαβάζοντάς και ψάχνοντας στο διαδίκτυο κάνουν αναφορά ότι ίσως είναι η νιότη της συγγραφέας ή πολλά σημεία της μοιάζουν.Το μυθιστόρημα είναι πολύ καταθλιπτικό,λυπητερό και συνάμα πραγματικό.Μπορεί να διαδραματίζεται από το 70' και μετά αλλά πολλά σημεία αυτή της μεσοαστικής οικογένειας με τα ταμπού της και τα οικογενειακά μυστικά υπάρχουν και στις σημερινές ελληνικές οικογένειες όπου υπάρχει ένα συνεχής καθημερινός ψυχολογικός πόλεμος.

Να δώσεις πανελλήνιες,να πάρεις ένα χαρτί,να παντρευτείς ένα καλό γαμπρό.Γιατί να πας σ'αυτή τη σχολή δεν είναι για γυναίκες.Δε συζούμε.Δεν αγαπάμε κατώτερούς μας και διαφορετικούς.Δε μιλάμε για τυχόν ψυχολογικά προβλήματα αλλά τα κρύβουμε από τον κόσμο γιατί ντροπιάζουμε την οικογένεια.Το ξύλο πέφτει εύκολα γιατί έτσι ξεσπάμε και μετά φταις εσύ που ο πατέρας σου έχει νεύρα.

Πολλά τα λόγια του βιβλίου που μου έκαναν εντύπωση:
Τα καλύτερα παιδιά είναι εκείνα που σε κάνουν να ξεχνάς τον πατέρα τους.
Είσαι ίδια ο πατέρας σου.
Ρούφα με Φρόυντ.
Τρελαίνεσαι όταν σε θεωρούν τρελό.Καμιά φορά και λίγο νωρίτερα.
Ευτυχία:αίσθηση που προκύπτει από συγκεκριμένη συνειδητή κατάσταση όπου ο άνθρωπος αφομοιώνεται και αιχμαλωτίζεται σε ευχάριστη και διασκεδαστική εμπειρία.Η αίσθηση της δυστυχίας προκύπτει όταν μια κατάσταση γίνεται υπερβολικά περίπλοκη.

Και πάρα πολλά που αξίζει να το διαβάσετε.Σας προειδοποιώ όμως όταν αν είστε πεσμένοι ψυχολογικά ίσως να σας ισοπεδώσει ή να σας ανεβάσει γιατί ίσως βρείτε κοινά σημεία και να πείτε "άντε και στο διάολο"

Πολλές οι μουσικές αναφορές και σε βιβλία.Πλούσιο σε συναισθήματα και σε καινούριες ιδέες.Μου άρεσε η αντίποδα περιγραφή των δηλωμένων αριστερών και κρυφών με τις ιδέες τους κι εκείνη της γιαγιάς από το χωριό με το τσεμπέρι στο κεφάλι και τις χωριάτικες ιδέες της.

Δεν ξέρω πόσο πούλησε Ελλάδα αλλά άνετα θα το έκανα δώρο παρόλο που ξέρω ότι είναι αρκετά καταθλιπτικό.Εγώ το διάβασα με στα Χριστούγεννα που έχει γίνει πια μια ιδιαίτερη και ευαίσθητη  περίοδος για'μενα μετά το χαμό του θείου τις παραμονές.Δεν κρύβω όμως ότι με βοήθησε μετέπειτα και γι'αυτό αφήνω εσάς να διαλέξετε αν θέλετε να το διαβάσετε.

Παρπαδέλες με χτένια

Σήμερα σας έχω περίεργη συνταγή για γούστα ψαγμένα.Μερικά υλικά ισως δε τα βρείτε,εγώ ομως σας την προτείνω γιατί εχω πολύ καιρό να σας δώσω ζυμαρικά.Αν δε βάλετε παρπαρδέλες που εχουν αυγό ειναι μια νηστισιμη συνταγή.

Καταρχήν να αρχίσω με τα cime di rapa.Αν το ψάξετε στο κύριο google στις φωτογραφίες μοιάζει με τα τσιμούλια που'χα δει μια φορά στο μπλογκ της Vita.Σας είχα δώσει και σχετική συνταγή .Για'μενα μοιάζουν αυτά τα χόρτα πολύ με τα φύλλα του μπρόκολου.Καινούρια συνταγή λοιπόν θαλασσινή όμως.

Το σκαλόνιο scalogno είναι ένα υβρίδιο κρεμμυδιού και σκόρδου.Δεν ξέρω αν το βρείτε Ελλάδα,εναλλακτικά κρεμμύδι κόκκινο.

Υλικά

200-300 γρμ χτένια
400 γρμ τσιμούλια πλυμένα καθαρισμένα
4-5 φιλέτα αντζούγιες σε λάδι
2 μέτρια σκαλόνια ψιλοκομμένα
ελαιόλαδο
μισό φλιτζανάκι λευκό κρασί
μπούκοβο προαιρετικά

300 γρμ παρπαδέλες

Ζεματίστε τα τσιμούλια για 5 λεπτά σε αλατισμένο νερό.Πετάξτε το νερό και αφήστε τα στο σουρωτήρι να φύγουν τα νερά.

Σε ένα βαθύ τηγάνι τσιγαρίστε τα σκαλόνια,το μπούκοβο και τις αντζούγιες μέχρι να λιώσουν.Ρίξτε τα τσιμούλια,τα χτένια και το κρασί.Ανακατέψτε μέχρι να εξατμιστεί το αλκοόλ,δοκιμάστε αν είναι αρκετά αλατισμένο.Σκεπάστε και αφήστε να σιγραβράσει 5-6 λεπτά,μέχρι να πιει τα περισσότερα νερά.
Τις παρπαδέλες ή τα ζυμαρικά που θα βάλετε να βγάλετε 1-2 λεπτά πριν γίνουν.Τα προσθέτετε στο τηγάνι με τα υπόλοιπα υλικά και τα αφήνετε να δέσουν.

Αν τα φτιάξετε περιμένω εντυπώσεις,εμείς τα φάγαμε όλα και δεν πρόλαβα καν να βγάλω μια φωτογραφία.Εννοείται ότι θέλει λευκό κρασί και συνεπώς ξεχάστε τις μπύρες!

θα επανέλθω με γρήγορη συνταγή για χτένια στο φούρνο για ορεκτικό

Όλα σού τα 'μαθα, μα ξέχασα μια λέξη

H Άννα όπως και οι περισσότεροι φοιτητές σπουδάζει και έχει μέτριους βαθμούς.Σκοπός της το πτυχίο και μια σταθερή δουλειά.Δευτεροετής και πρώτη μέρα στο μάθημα του καθηγητή Αλεξίου τα πάντα αλλάζουν μέσα της και μπαίνει σε κρίση.θα μπορούσε να προχωρήσει επαγγελματικά και ας μην έχει τα μέσα,τα χρήματα,τις γνωριμίες και τα ρουσφέτια όπως έχουν άλλοι φοιτητές;Ο Αλεξίου γίνεται μέντορας της Άννας κι έτσι ξεκινάει ένα καινούριο κεφάλαιο με φιλοδοξίες και σκοπούς.

Όλα σού τα 'μαθα, μα ξέχασα μια λέξη

Δημήτρης Μπουραντά

Εκδόσεις Πατάκη 

Ομολογώ ότι το συγγραφέα δεν το γνώριζα.Μου΄ρθε κλασικά πεσκέσι από μια φιλενάδα αφού ξέρουν πόσο αγαπώ τη λογοτεχνία και δε λέω ποτέ όχι σε ελληνικό ανάγνωσμα.Η αλήθεια είναι ότι μου λείπει η επαφή με την ελληνική γλώσσα.Το έπιασα αμέσως και σε κάθε ευκαιρία το διάβαζα,ακόμα και στο πάρκο μετά τη καθιερωμένη σαββατιάτικη βόλτα ξαπλωμένη στο παγκάκι και λιάζοντας (είναι η χάρη μου στη φωτογραφία)


Το χρονικό μιας όποιαδήποτε ελληνίδας φοιτήτριας που δεν έχει φιλοδοξίες αλλά θέλει να πάρει το πτυχίο γιατί στην ελληνική κοινωνία δεν νοείται να μην έχεις πτυχίο.Μετά το πτυχίο φιλοδοξίας μια βολεμένη δουλειά αφού λεφτά δεν εχει για μεταπτυχιακά,δεν ειναι κόρη κάποιου πλούσιου και δεν εχει γνωριμίες για ρουσφέτια.


Είναι ένα βιβλίο που βοηθάει κάθε τέτοιο φοιτητή με το ίδιο κοινωνικό επίπεδο της Άννας.Είναι ένα βιβλίο με οράματα,με φιλοδοξίες,με ιδέες και ερεθίσματα.Διαβάζοντας έζησα την ελληνική πραγματικότητα,εκείνη που έζησα κι εγώ.Κρίμα όμως που ακόμα δεν εχει αλλάξει τίποτα στην ελληνική καθημερινότητα.Βοηθάει για όποιον πιστεύει,για όποιον δε φοβάται το άγνωστο,για όποιον πάει αντίθετα στο κατεστημένο και για όποιον θέλει πραγματικά να προχωρήσει.Πικρή αλήθεια ότι αν θες να προχωρήσεις πρέπει να περάσεις από τα ξένα πανεπιστήμια.


Απ'την άλλη το βρήκα βαρετό με όλες τις αναλύσεις του μάνατζμεντ,τη διοίκησης επιχειρήσεων και την εκβάθυνση εννοιών.Κάποια στιγμή ένιωσα όταν έκανα φροντιστήριο για την έκθεση κι έπρεπε να βάζω μέσα σε μια πρόταση τουλάχιστον 5-6 επίθετα και μια φράση κάποιου γνωστού.Ξέφευγε από το μυθιστόρημα και γινότανε δοκίμιο,μου θύμιζε τα δοκίμια του ιστορικού Καργάκου που μπορεί να ήταν το must  εκείνης της εποχής αλλά θεωρώ ότι είναι παλιομοδίτικα.Κατά τη γνώμη μου ο Μπουνταράς πέφτει στην ίδια παγίδα όπως και οι καθηγητές του βιβλίου.Κρίνει και κατακρίνει ότι η ελληνική παιδεία είναι παλιομοδίτικη αλλά και η γραφή του δεν είναι μοντέρνα.


Ενώ τα πρώτα 11 κεφάλαια τα διάβασα εύκολα και γρήγορα το 12ο και τελευταίο κεφάλαιο με κούρασε αφάνταστα.Αντί για λέξεις έβλεπα στη σελίδα "μπλα μπλα" και ξανάνιωσα 17 χρονών που όλοι ήξεραν τι έπρεπε να κάνω στη ζωή μου και είναι το καλό μου.Αντιφατικός κατά τη γνώμη μου ο συγγραφέας,παλεύει να αναδειχθεί πρωτότυπος,ευρωπαίος με ιδέες κοσμοπολίτικες αλλά στο τέλος πέφτει στην ίδια παγίδα με τις παρωπίδες και τις επαναλήψεις.


Το προτείνω το βιβλίο;Ίσως σε κάποιον φοιτητή που θέλει να προχωρήσει και να πάει αντίθετα στο κατεστημένο αλλά δε το προτείνω ως λογοτεχνικό αριστούργημα και συνεπώς αποφασίστε μόνοι σας αν θέλετε να το διαβάσετε.Φυσικά οποιαδήποτε σχόλια και κριτική θα χαρώ να τη διαβάσω στα σχόλιά σας.

Βαλεριάνα το σαλατικό

Τη βαλεριάνα ή βαλεριανέλα την έμαθα εδώ Ιταλία και την λάτρεψα γιατί έχει τρυφερά στρογγυλεμένα πράσινα φύλλα, με ήπια γεύση.Τολμώ να πω ότι θυμίζει ξηρούς καρπούς.Την πρώτη φορά την έφαγα σκέτη χωρίς σάλτσες και ξετρελάθηκα.Από τότε τη φτιάχνω με διάφορους τρόπους και ανάλογα με τα κέφια.Δε βάζω πολλά υλικά για να μη χάνεται η γεύση.

Απλή,εύκολη,νόστιμη και πρωτότυπη σαλάτα για τραπέζι και μη αυτή που σας προτείνω σήμερα συνεπώς.

Υλικά
200 γρμ βαλεριάνα
ένα φλυτζανάκι καθαρισμένα καρύδια
10-15 φέτες παρμεζάνα
ελαιόλαδο
ξύδι μπαλσάμικο
αλάτι
φρέσκο πιπέρι μαύρο προαιρετικά

Δεν έχετε πολλά να κάνετε.Πλένετε και στεγνώνετε  τη βαλεριάνα.Κόβετε την παρμεζάνα σε φέτες,εγώ έχω αυτή την ειδική σπάτουλα που κόβει σε φέτες τα τυριά.Ελαιόλαδο,ξύδι μπαλσάμικο και αλατοπίπερο ανάλογα με τα γούστα σας.

Εντιτ:

Λίγες φωτογραφίες επειδή μου ζήτησε η Ξανθή.Ιταλία τη βρίσκω σε λαική και σούπερ-μάρκετ όπως σας τη δείχνω.Ελλάδα την έχω δει σε γνωστά μεγάλα σούπερ μάρκετ στις έτοιμες σακούλες.Στη 2η φωτογραφία φαίνονται οι ρίζες της,κάντε ζουμ.

 
Η βαλεριάνα που χρησιμοποιείται για αφέψημα υπνωτικό και αγχολυτικό είναι η Valeriana officinalis ενώ το σαλατικό Valeriana locusta.Είναι και οι δύο τις ίδιας οικογένειας.

Αζήτητο

15 Δεκεμβρίου 2011 έχω ρεπό,είναι καθημερινή και συνεπώς εκμεταλλεύομαι τη μέρα για τράπεζες και άλλες υπηρεσίες.Μια απ'αυτή το ταχυδρομείο για να στείλω τα χριστουγεννιάτικα πεσκέσια μου σε Ελλάδα και εξωτερικό.

 
Εξωτερικό έφτασε μέσα σε λίγες μέρες.Ελλάδα κάποιες κάρτες έφτασαν και κάποιες άλλες χάθηκαν μυστηριωδώς. Πριν το τέλος του χρόνου μια απ'τις φιλενάδες στην Κρήτη παραλαμβάνει το πακετάκι της,γιόρταζε κιόλας.Το μεγάλο πακέτο που είχε δώρα για φίλες και μικρούς άφαντο.Προορισμός Αττική!Αρχές Γενάρη πια η φίλη μου στέλνει τον πατέρας της στο ταχυδρομείο να δει μήπως έχουν τίποτα.Μήπως είχα αφήσει ειδοποιητήριο και δε το έλαβε.Τζίφος!Μέχρι τέλη Γενάρη τη ρώταγα δειλά δειλά "το πακέτο;".

15 Φλεβάρη 2012 ακριβώς δύο μήνες μετά γυρνάω από τη δουλειά και βλέπω ότι μου'χε τηλεφωνήσει η γειτόνισσά μου.Την παίρνω αμέσως και μου λέει "έλα να παραλάβεις δέμα από την Ελλάδα.Δε θα το πιστέψεις!".Πάω και τι βλέπω,το πακέτο που'χα στείλει.

Αγαπητό ταχυδρομείο του Αμαρουσίου έχετε μεγάλο θράσος να μου γράφεται με κακογραμμένα γράμματα " ελήφθη 19/12" και μετά "20/1 αζήτητο".Ειδοποίηση δεν αφήσατε στον παραλήπτη.Ο παραλήπτης ήρθε στο ταχυδρομείο να το ζητήσει κι εσείς φαντάζομαι ότι δεν είχατε το χρόνο να ψάξετε τα πακέτα.Δεν ήταν καρφίτσα,1 κιλό ζύγιζε!Πεταγμένα λεφτά,αλλά ξέχασα είμαστε όλοι πλούσιοι και "τι έγινε μωρέ!".Έχασα το χρόνο μου,τα δώρα δεν έφτασαν ποτέ και ζούμε το 2012.Τα σχόλια είναι περιττά!