Ωχ,αρχίσαμε!

Καλέ τι κρύο είναι αυτό που πλάκωσε ξαφνικά!Είχαν πει ότι θα πέσει η θερμοκρασία όχι ότι θα χειμωνιάσει.Καιρός βέβαια ήταν γιατί Οκτώβρης και 27 °C δεν είναι λογικό και συνηθισμένο.Και γι'αυτό το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε έκατσα να μαζέψω μερικά από τα καλοκαιρινά δηλαδή ξεμανίκωτα και λινά παντελόνια.Εδώ έχουμε αρκετή υγρασία και συνεπώς το σώμα μας νιώθει 2-3 βαθμούς παραπάνω,το βράδυ κυκλοφορούσα με ένα απλό ζακετάκι.

Να όμως που βρίσκομαι με τη γνωστή μου μισητή μου ρινίτιδα και όλα τα συμπτώματα κρυολογήματος αφού η αλλαγή ήταν απότομη.Πείτε ότι θα πέσει 12-14 °C να ετοιμαστούμε καταλλήλως,πείτε ότι την νύχτα θα έχουμε 4°C να βγάλω το υπέροχο πάπλωμα μου,να στρώσω τα χαλιά μου,να βγάλω τα μπουφανάκια μου και τα πρώτα πουλοβεράκια μου.

Απ΄την άλλη μου αρέσει που αλλάζει ριζικά η γκαρνταρόμπα,καιρός για πασμίνεςκαι κασκολάκια.Επιτέλους θα βάλω το άρωμά μου.Κατά τη διάρκεια των ζεστών ημερών δε βάζω γιατί με πλακώνουν τα κουνούπια,μου αφήνουν υπέροχα τσιμπήματα μεγάλα σαν το κέρμα των 5 λεπτών.Για όποιον δε το ξέρει τα αρώματα ελκύουν τα υπέροχα φιλαράκια μου.

Κρύο καιρός για σούπες που αυτή τη στιγμή θα ήθελα να είχα μία να φάω!Καιρός για ζεστά ροφήματα,διάφορα κέηκ και πάστα φλώρες που ακόμα μαθαίνω!

Και λοιπόν για να πάω να κάνω καμιά δουλειά....ας αρχίσω από τη σούπα που τη χρειάζομαι επειγόντως!Τρίτη και 13 λες να φταίει αυτό;Μπαααα ......

Μσν και γλυκά

Είμαι με δύο αγαπημένα μου φιλαράκια στο μσν και τα λέμε.Έχω έξι μήνες να τους δω και αυτός είναι ένας τρόπος να επικοινωνούμε.Κάποια στιγμή αρχίζουν να μου λένε ότι είχαν πάει στους νιόπαντρους και το τι ωραία γλυκά έφαγαν.Να διαβάζω και να μου πέφτουν τα σάλια!Πήραν και ταπεράκι σπίτι και μμμμμμμ η lemon pie ήταν καταπληκτική,η κρέμα λαχταριστή!Μπούρου,μπούρου....εγώ είμαι λιχούδα,είμαι φαγανό,είμαι γερό πηρούνι όπως λένε στα ιταλικά και το ξέρουν τα διαολάκια.Με πείραζαν.....

E allora,basta!!!  τους γράφω περιπαιχτικά αλλιώς αύριο θα αναρτήσω κρέπες που θα φτιάξω και θα τις φάω με μπόλικη λαχταριστή νουτέλα και μπανάνα.

Γέλαγαν...αλλά δε φαντάζονται ότι το έκανα και συνεπώς παίδες να το αγαπημένο μου γλυκό όταν έχω λιγούρες!!!!

 

Για όποιον ζήλεψε η συνταγή

Υλικά  για 6-8 κρέπες

125γρ (=1 κούπα) αλεύρι
250ml (=1 κούπα) γάλα  
1 αυγό
1 κουταλιά βούτυρο λιωμένο 
λίγο αλάτι

Εκτέλεση

Στο μπολ του μίξερ βάζουμε το αλεύρι και τη ζάχαρη.Κατόπιν το αυγό αφού πρώτα το'χουμε χτυπήσει ελαφρά με λίγο απ΄το γάλα μας.Σε χαμηλή ταχύτητα τα χτυπάμε μέχρι να γίνει πηχτός ο χυλός..Συνεχίζουμε το χτύπημα προσθέτοντας το γάλα κ το βούτυρο μέχρι να γίνει λείος αραιός χυλός.Αν δεν έχετε μίξερ η δουλειά γίνετε εύκολα με το σύρμα.Εγώ έχω το ηλεκτρικό σύρμα του μίνι-πίμερ. 

Σκεπάζετε με διαφάνεια και αφήνετε για 30' στο ψυγείο.
Σε αντικολλητικό τηγάνι ρίχνεται μια κουταλιά γέρνοντας απ'όλες τις πλευρές έτσι ώστε να καλύψει ομοιόμορφα το τηγάνι.Αφού ψηθούν απ'τη μια πλευρά,γυρίστε την κρέπα να ψηθεί απ'την άλλη.
Ο χυλός μπορεί να μείνει στο ψυγείο για 2-3 μέρες.

Πώς θα τις φάτε;Όπως σας κάνει κέφι!Εγώ σας έδειξα....αύριο για πρωινό θα φάω δύο με μέλι,εξάλλου η κάθε κρέπα γίνεται σε 2'!Προς το παρόν τις παραπάνω τις τσάκισα!

Πόσο οικολόγoι είστε;

Μιλώντας για τις σακούλες θυμήθηκα ένα επεισόδιο,όχι και τόσο ευχάριστο θα έλεγα.

Όταν πρωτοήρθα Ιταλία έβλεπα τους Ιταλούς να έρχονται στο σούπερ-μάρκετ με τις σακούλες απ΄το σπίτι τους.Τους κοίταζα περίεργα τους πρώτους δυό μήνες.Μάλιστα τις τύλιγαν σε τρίγωνο όπως κάνουν με τη σημαία κι έτσι δεν έπιανε χώρο στη τσάντα ή ακόμα και στην τσέπη.Έβλεπα μικρούς,μεγάλους,καλοντυμένους,απλούς ανθρωπους.Ήμουνα περίεργη και γι'αυτό το ξεκίνησα κι εγώ.
Μια φορά λοιπόν πήγα με ένα συμφοιτητή μου να κάνουμε τα ψώνια.Είχα πάρει ένα σακίδιο και φυσικά 2-3 σακούλες.Όταν με είδε στο ταμείο να βγάζω τις σακούλες αλλά και να γεμίζω το σακίδιο δεν είπε τίποτα.Τα είπε και σχολίασε όλα την επομένη στο υπόλοιπο ελληναριό που κυκλοφορούσε μαζί με το χαρακτηρισμό τσιγκούνα και πόσο τον ντρόπιασα.Είχα γίνει βασικά θέμα ειδήσεων της ημέρας.Ποτέ δεν του εξήγησα γιατί το έκανα,όπως και στους υπόλοιπους που με χλεύασαν.Ούτε για το σακίδιο τους εξήγησα,που να καταλάβουν ότι είναι πιο εύκολο για΄μενα να κουβαλάω βάρος στην πλάτη απ'το να κρέμονται τα χέρια μου.

Γενικά στην καθημερινότητα μου έμαθα να κάνω τα παρακάτω χωρίς να με επιβαρύνουν ή να νιώθω ότι είναι αγγαρεία.Γίνονται όλα αυτόματα!

• 'Όπως είπα ήδη έγραψα στην ανάρτηση  Όχι άλλη σακούλα όταν πάω να αγοράσω πχ ένα γάλα δε θέλω σακούλα.Έχω χέρια.Όταν γενικά ψωνίζω κάτι κ έχω ήδη μια σακούλα τα βάζω μέσα.
• Τις μικρές σακούλες των λαχανικών απ΄το σούπερ-μάρκετ τις χρησιμοποιώ για να βάζω τα σάντουιτς ή οτιδήποτε φαγητό πρέπει να πάρω μαζί μου.
  
• Στο γυμναστήριο γεμίζω ένα πλαστικό μπουκάλι για νερό.Το ξαναγεμίζω την επομένη έτσι δεν αγοράζω μικρά μπουκάλια κάθε μέρα.Το πλένω φυσικά σαν τα παλιά παγούρια.Αγοράζω δίλιτρα μπουκάλια
• Για τα απορρυπαντικά αγοράζω τα ανταλλακτικά.
  
• Στην παραλία θα μαζεύω πάντα ο,τι σκουπίδια έχω....όταν κάπνιζα φυσικά και τα αποτσίγαρα.Φέτος σε μια παραλία της Σύρου μάζεψα το ποτηροφραπέ κάποιου και με σχολίαζαν κάτι Έλληνες νομίζοντας ότι ήμουνα ξένη.
  
• Στο σπίτι έχω λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας.Έβαλα και στο σπίτι της μητέρας μου,ειδικά όταν άκουσε ότι θα χρεώνεται λιγότερο δέχτηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα/
  
• Δεν γεμίζω το βραστήρα αλλά βράζω μόνο την αναγκαία ποσότητα νερού πχ 1 κούπα
  
• Όταν πετάω πράγματα ογκώδη πχ κουτιά,μπουκάλια,μεταλλικά κουτάκια  τα πατάω για να πιάνουν λιγότερο χώρο στην σακούλα,έτσι δε γεμίζουν αμέσως.
  
• Βάζω πάντα γεμάτο πλυντήριο.
  
• Πλύσιμο πιάτων ,γεμίζω τον νεροχύτη,τα πλένω όλα και μετά τα ξεπλένω.
  
• Όταν πλένω τα δόντια μου κλείνω τη βρύση.
• Όταν πλένομαι,λούζομαι,σαπουνίζομαι τέλος πάντων δεν αφήνω το νερό να τρέχει.
  
• Τα πλαστικά απ'τα σούπερ-μάρκετ (κάτι σαν κεσεδάκια,αυτά που βάζουν τα λαχανικά και τα φρούτα) τα δίνω σε μια γειτόνισσά μου για να βάζει φαγητό και  νερό στις αδέσποτες γάτες.
  
• Βαζάκια χρησιμοποιώ για να βάζω καφέ,γαλέτα,αλάτι,μαρμελάδα κτλ
• Αν βράσω αυγό αφήνω να κρυώσει το νερό και ποτίζω τα λουλούδια.
• Αν χρειαστεί να πλύνω λαχανικά κρατάω πάλι το νερό και ποτίζω τα φυτά.
  
• Σβήνω όλα τα φώτα πάντα και δεν αφήνω ανοιχτό το pc όταν λείπω.
  
• Όταν λείπω καιρό απ'το σπίτι βγάζω το ψυγείο απ'την πρίζα…..βασικά βγάζω τα πάντα απ'την πρίζα.
• Δεν αφήνω τους φορτιστές στην πρίζα όταν δε τους χρησιμοποιώ.
  
• Αγοράζω ηλεκτρικές συσκευές μ'ενεργειακή κλάση (Α++, Α+, Α)
  
• Ανακυκλώνω κουτιά,κορδέλες και χαρτιά περιτυλίγματος που μου έχουν κάνει δώρο.
  
• Δεν χρησιμοποιώ αποσμητικά χώρου αν πχ έχω τηγανίσει ή έχω κόσμο που καπνίζει σε ένα μικρο μπρίκι βάζω νερό με κανέλα,γαρύφαλλο,φλούδα λεμονί/πορτοκάλι και το αφήνω να σιγοβράσει.Μυρίζει όλο το σπίτι!
• Ηλεκτρικές συσκευές ανακυκλώνονται.
  
• Μπαταρίες τις πετάω σε συγκεκριμένο κάδο.
  
• Όλα τα φαρμακεία έχουν κάδο για τα ληγμένα φάρμακα.
• Τα σκουπίδια τα ανακυκλώνω,έχουμε 4 διαφορετικούς κάδους χαρτί,πλαστικά-αλουμίνιο,γυαλί και οργανικά.
  
• Αν είχα κήπο ή πολλές γλάστρες θα έφτιαχνα κομπόστ compost

Πόσα πράγματα λοιπόν μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε το περιβάλλον το οποίο δε σεβόμαστε πια και τυραννούμε καθημερινά με εγωισμό.
Πρωτοβουλία να έχουμε και καλή θέληση!!!!!

Very Important P......?

Μόλις είχαμε προσγειωθεί,είχαμε τσιμπήσει το γύρο μας...είχαμε να φάμε τόσες ώρες!Πάμε τσάρκα στα σοκάκια,πάμε να σου δείξω κάτι λέω στο φίλο μου.Ήμουνα σίγουρη ότι θα ενθουσιαζόταν σα παιδάκι αφού λατρεύει τα ζώα.Δε του είχα μιλήσει,δε του΄χα πει την ιστορία και συνεπώς ήθελα να του το δείξω.


Ο λόγος για τη γνωστή μασκότ του κυκλαδίτικου νησιού και γι'αυτό άξια κέρδισε τον όρο VIP δηλαδή Very Important Pelican.Τώρα ποιος είναι δεν ξέρω.Στη Χώρα ζουν τρεις πελεκάνοι.Ο Πέτρος,ο Νίκος ή η Άσπρη-Μαύρη;

VIP

Very Important Pelican 

Καλημέρα!Τι θα φάμε σήμερα;

Πάλι ψάρι;

Παρακαλώ τι θέλετε;Με ενοχλείτε!

Όχι άλλη σακούλα!

Το 1977 πρωτοεμφανίστηκαν στην αγορά οι πλαστικές σακούλες και από τότε πολλαπλασιάζονται καθημερινά επικίνδυνα.Για να αποσυντεθούν χρειάζονται 400 χρόνια και συνεπώς αν το καλοσκεφτούμε μέχρι σήμερα δεν έχει αποσυντεθεί καμία !!!


Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ μέχρι πριν μερικά χρόνια χρειαζόμουν ολόκληρο ντουλάπι για να τις καταχωνιάσω αλλιώς έπρεπε να τις πετάω.Έτσι άλλαξα τις συνήθειές μου. Τώρα πια πάω στο σούπερ-μάρκετ με το μοδάτο καρότσι μου.Καρότσι το οποίο πήρα με τους πόντους του σούπερ-μάρκετ.Σακούλες δε χρειάζομαι,τα βάζω χύμα μέσα.Καλάθι ή καρότσι μέσα στο κατάστημα δε χρησιμοποιώ τα βάζω κατευθείαν στο δικό μου καρότσι.Το κουβάλημα γίνεται πιο εύκολο και λιγότερο κουραστικό.Αν βρέχει έχω ελεύθερο ένα χέρι για την ομπρέλα.

Οι σακούλες μου μόνο απ'αυτη την ιδέα μειώθηκαν δραστικά!Για σκουπιδοσακούλες χρησιμοποιώ τις μικρές που βάζουμε τα λαχανικά.Απ΄την άλλη δεν έχω πολλά απορρίμματα αφού κάνω ανακύκλωση και τα μόνα που μένουν είναι τα οργανικά.

Περιττές σακούλες απ΄τα καταστήματα δε δέχομαι,τι θέλω να πω αν πχ πάω στο φαρμακείο το βάζω κατευθείαν στη τσάντα ούτε σακούλα,ούτε περιτύλιγμα με χαρτί.Αν κρατάω ήδη άλλες και χωράει εκεί κάτι πιο μικρό το χώνω.Αν πάλι πρέπει να πάω στο σούπερ-μάρκετ για πέντε πράγματα παίρνω μαζί μου μια απ'το σπίτι πλαστική ή ακόμα καλύτερα πάνινη που έχω τόσες απ'τα σεμινάρια.Χρησιμοποιώ ξανά και ξανά τις ίδιες μέχρι να τρυπήσουν.Μόλις τρυπήσουν γίνονται αυτομάτως χώρος αποθήκευσης για την ανακύκλωση.

Χάρτινες και σακούλες από ρούχα τις δίνω πια στη γλυκύτατη γειτόνισσά μου που είναι μοδίστρα.Κάθε φορά μου χαρίζει η αγαπημένη γιαγιά ένα υπέροχο χαμόγελο. 

Όταν βλέπω να καταναλώνουν μια ολόκληρη πλαστική σακούλα για ένα μπουκάλι γάλα ή για τα πακέτα τσιγάρα σκέφτομαι ότι κάποιος πρέπει να τους ενημερώσει για το κακό που κάνουν στη φύση και φυσικά σ'εμάς!Πρέπει σιγά σιγά να πάρουμε οι Έλληνες μαθήματα περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης

Και γι'αυτό έχω να πω ότι δεν είναι πια τόσο δύσκολο να μειώσουμε στη  ζωή μας το πλαστικό αρκεί να τις επαναχρησιμοποιούμε και να τις αξιοποιούμε έξυπνα !!!Ή ακόμα πιο απλά να τις καταργήσουμε στην καθημερινή μας ζωή!!!!
Να ξαναγυρίσουμε στις πάνινες και στα διχτάκια είναι παλιομοδίτικες και λοιπόν; Είναι πιο chic!

Γενέθλια και κεράσματα

Mια χρονιά που η τσέπη ήταν άδεια αποφάσισα να μη γιορτάσω τα γενέθλιά μου.

Γιατί με ρώτησε ένας φίλος Ιταλός.

Δεν έχω χρήματα του απαντάω και έτσι δε μπορώ να κεράσω όλους.Ελλάδα βγαίνουμε συνήθως και κερνάμε ποτό.Φέτος τα οικονομικά είναι λίγο χάλια και δε θέλω να διαλέξω του εξηγώ.

Μα τι χαζό!Τώρα είμαστε Ιταλία κι εδώ κερνάνε οι φίλοι  τον εορτάζοντα και συνεπώς που θες να πάμε απόψε;Φυσικά να καλέσεις όλους,ετοιμάσου!

Έτσι κι έγινε,μαζεύτηκε ένα τσούρμο και πήγαμε για απεριτίβο.Ήρθαν και φίλοι φίλων αφού ήταν γιορτή.Ο καθένας κάλεσε από κάποιον ή ήρθε με το έτερο ήμισι.Κάποια στιγμή μου εμφάνισαν και μια τουρτίτσα προς έκπληξή μου!

  

Ευχαριστώ!!!!!

Το νησί του Αιόλου

Μπορεί ο καιρός να μας τα είχε χαλάσει τις περισσότερες μέρες αλλά δε μας ενόχλησε.Είχαμε νοικιάσει αυτοκίνητο και συνεπώς ξεκινήσαμε τις τσάρκες στα χωριά της Τήνου.Πολύ σωστή η επιλογή να νοικιάσουμε αυτοκίνητο γιατί τα ΚΤΕΛ είναι λιγοστά και τα ωράρια περιορισμένα.Μάλιστα όταν φεύγαμε αφήσαμε το αυτοκίνητο στο λιμάνι με ανοιχτές τις πόρτες και το κλειδί μέσα "μα ποιος θα το κλέψει;" μας είπαν

Επισκεφτήκαμε τα βόρεια χωριά του νησιού,προορισμός μας ήταν ο Πάνορμος.Παραθαλάσσιο χωριό που ήταν σημαντικό για τη μεταφορά των μαρμάρων.Μπροστά στον όρμο βρίσκεται ο εντυπωσιακός βράχος Πλανήτης.

Είναι γραφικότατο και το μάτι πέφτει πάνω στις πολύχρωμες ψαρόβαρκες  και τα καΐκια.Δεν πέρασαν απαρατήρητες δύο κυρίες που είχαν πιάσει κουβεντούλα πάνω στα βράχια,το δικό τους προσωπικό καφενεδάκι.

Στην κοινότητα του Πάνορμου ανήκει το πιο ξακουστό χωριό της Τήνου,τον Πύργο.Γνωστό για την μακρόχρονη παράδοση της μαρμαρογλυπτικής του και για τους  µεγάλους καλλιτέχνες όπως των Γιαννούλη Χαλεπά, ∆. Φιλιππότη, Ν. Λύτρα, και πολλών άλλων.Δυστυχώς ο καιρός δε μας επέτρεψε να σταματήσουμε να θαυμάσουμε τα μαρμάρινα έργα,τα σοκάκια του χωριού και το νεκροταφείο που λένε ότι μοιάζει περισσότερο με μουσείο γλυπτικής.

Είναι πολλά τα χωριά που δεν καταφέραμε να δούμε Υστέρνια,Κολυμπήθρα,Όρμος Γιαννάκης....άλλα τα είδαμε περνώντας.Η Τήνος θέλει χρόνο και αυτοκίνητο.Να μπορείς καθημερινά να γυρνάς σε διαφορετικό χωριό και παραλία.Να δοκιμάζεις σε κάθε ταβέρνα της τα εδέσματα τους και τα σπιτικά γλυκά που τόσο φιλόξενα σε ταρτάρουν.Τα ντόπια κρέατα τους,τα τυριά,τη λούζα,τις αγκινάρες,τις πατάτες,το μέλι τους.Έχει σπήλαια που δεν καταφέραμε να επισκεφτούμε και φυσικά τα μονοπάτια της με τις μυρωδιές των δέντρων και του θυμαριού,με τη θεσπέσια χλωρίδα και πανίδα της.

 Η Χώρα έχει και τα δικά της ταβερνάκια όπως το Κουτούκι της Ελένης γραφικό,ειδυλλιακό και μικρό,χωμένο σε ένα σοκάκι.Το Μεταξύ μας σύγχρονο στο design και με παραδοσιακά φαγητά,το παλιό με το μοντέρνο παντρεύονται θαυμάσια.Ενώ στην πλατεία δίπλα σε μια απ'τις πολλές εκκλησίες δοκιμάσαμε στο Αίθριο φιλόξενοι,χαμογελαστοί και εξυπηρετικοί.

Ναι η Τήνος ήταν μια ευχάριστη έκπληξη και γι'αυτό αποφάσισα να της αφιερώσω όλες αυτές τις αναρτήσεις.Οι ντόπιοι προσπαθούν να κρατήσουν το θρησκευτικό προφίλ και αυτό το παρατηρήσαμε απ΄τις κουβέντες τους αλλά και από τη μουσική που δεν ακουγότανε στους δρόμους παρά μόνο μέσα στα μαγαζιά.Υπάρχει μια αρμονία μεταξύ καθολικών και ορθοδόξων,αν δε υπήρχαν οι εκκλησιές και τα ονοματεπώνυμα τίποτα δε θα μας αποκάλυπτε.

Έφυγα απ'το νησί του Αιόλου με τις καλύτερες εντυπώσεις.Το ξενοδοχείο Carlo Bungalows
στον οικισμό Άγιος Ιωάννης Πόρτο και οι ιδιοκτήτες τους ήταν άψογοι,ευγενικοί,εξυπηρετικοί και φιλόξενοι.Πολλές φορές όταν πέρναμε το πρωινό μας δε νιώθαμε σε ξενοδοχείο αλλά μια μεγάλη πολύγλωσση παρέα.Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει απ΄τα κοσμοπολίτικα νησιά των Κυκλάδων.Ελπίζω κάποια στιγμή το μέσο όρο ηλικίας των τουριστών να πέσει και να μην είναι 70 χρονών!

Λειβάδα και ο Φάρος της

Επιτέλους ήλιος!Δεν ήθελα να φύγω απ΄την Τήνο χωρίς να την έχω δει ηλιόλουστη,είναι διαφορετικά τα χρώματα και οι μυρωδιές του νησιού.Ήλιος,ζέστη φύγαμε για παραλία,όχι μια τουριστική και οργανωμένη αλλά για την παραλία του Λειβάδα

 για να δούμε το ποτάμι που εκβάλει

για τα πτηνά που μας είπαν

τις λίμνες που δημιουργούνται στα πελώρια βράχια...κάποιοι τουρίστες τις χρησιμοποιούσαν για πισίνα για τα μικρά τους.

Φυσικά δεν έλειπαν οι κατσίκες; σχεδόν σήμα κατατεθέν του νησιού.

Εννοείται ότι για να φτάσεις πας με κατσικόδρομο,το καημένο το αυτοκίνητο αναστέναζε!Φτάσαμε σε ένα σημείο που'λεγε αριστερά παραλία δεξιά Φάρος.Περίεργοι που είμαστε χωρίς δεύτερη σκέψη και με το αυτοκίνητο να αγκομαχάει φύγαμε για το Φάρο.Το τοπίο μας αντάμειψε,χαλάλι του το ταρακούνημα.

Υπάρχει μονοπάτι που μπορεί κανείς να φτάσει,να το'ξερα θα είχα πάρει νερό και σάντουιτς να κατέβω να δω τη θέα και να μυρίσω τη θάλασσα.

Ξαναπήραμε το δρόμο για να πάμε στην παραλία,ήμουνα και περίεργη αφού το πρωί στο ξενοδοχείο οι καινούριοι φίλοι Βέλγοι μας είχαν πει ότι το τοπίο είναι καταπληκτικό.Δεν είχαν άδικο,η παραλία είναι μικρή αλλά πεντακάθαρη.Ξαναείδα τους γνωστούς βράχους που'χα δει στο Βώλαξ ....μα αυτό το χωριό με κυνηγάει.

Υπάρχει ένα μικρό οικογενειακό ταβερνάκι ζεστό,φιλικό,εξυπηρετικό,ευγενικό.Οι πελάτες του ήταν μόνο ντόπιοι,όλοι να καλημερίζονται και να ανταλλάσσουν τα νέα.Οι μόνοι ξένοι εμείς;

Το φαγητό τους μια λιχουδιά,ένιωσα να βρίσκομαι στην πατρική μου κουζίνα.Μας τάρταραν και από δυο γλυκά του κουταλιού,τα πιατάκια τα καθαρίσαμε και γι'αυτό τους ευχαριστώ για την φιλοξενία τους.