Καστανιάτσο

Το καστανιάτσο  castagnaccio είναι ένα γλυκό πάρα πολύ εύκολο και παραδοσιακό στη βόρεια Ιταλία όπως Τοσκάνη,Λομβαρδία,Πιεμόντε και Βένετο.Οι πιο φημισμένοι όμως ως τυπικό έδεσμα είναι οι Τοσκάνοι και ειδικά η πόλη Σιένα που σας έχω αναφέρει σε παλιότερα ποστ.Όσοι αγαπάτε τα κάστανα θα λατρέψετε αυτό το γλυκό όπως και το κεηκ που σας είχα δώσει στην προηγούμενη ανάρτηση.

Υλικά

500γρ αλεύρι από κάστανα
100 γρ καρύδια καθαρισμένα και χοντροκομμένα
100 γρ κουκουνάρι
80 γρ σταφίδα
μια πρέζα αλάτι
ελαιόλαδο
1 κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο
750 ml χλιαρό νερό

Αν η σταφίδα είναι πολύ ξερή βάλτε την σε νερό να μουλιάσει.
Κοσκινίστε το αλεύρι με το αλάτι.Προσθέστε λίγο λίγο το νερό και ανακατεύετε με το σύρμα μέχρι να γίνει μια ομοιογενής ζύμη.Στη συνέχεια προσθέστε τα καρύδια,το κουκουνάρι και τη σταφίδα.Κρατήστε λίγα απ'αυτά για το τέλος.
Λαδώνετε καλά ένα ρηχό ταψί και ρίχνετε το μείγμα.Στην επιφάνεια ρίξτε τα καρύδια,τις σταφίδες και το κουκουνάρι που σας είπα να κρατήσετε και από το δεντρολίβανο ρίξτε μόνο τα φύλλα.Πασπαλίστε την επιφάνεια με 2 κουταλιές ελαιόλαδο και βάλτε σε προθερμασμένο φούρνο για 30' στους 200 βαθμούς.

Όπως διαβάζετε το γλυκό δεν έχει  ζάχαρη,βούτυρα και αυγά.Άνετα αυτή την περίοδο μπορείτε να το φτιάξετε όσοι νηστεύετε.Ελπίζω να σας αρέσει και να βρείτε το αλεύρι.

Αλεύρι από κάστανα

Έχετε δοκιμάσει αλεύρι από κάστανα;Εδώ είναι πολύ γνωστό ειδικά το γλυκό castagnaccio  που το φτιάχνουν με αυτό το αλεύρι.Το περασμένο Σάββατο πήγα στην αγαπημένη μου γιαγιά αγκαλιά με μια πελώρια γλάστρα αζαλέας αφού έκλεινε  μόνο τα 80.
Δεν έπρεπε μου λέει "Μα μια φορά κλείνετε 60" της λέω.Ποια 60 καλέ,80 και ειμαι υπερήφανη μου φωνάζει!Θα φτιάξω την Κυριακή castagnaccio (καστανιάτσο) και θα σου δώσω.
Πάω την Κυριακή και μου πετάει "ειδα μια καινούρια συνταγή και μου άρεσε,είναι ένα διαφορετικό castagnaccio".Μου'χε φτιάξει το πιάτο να το πάρω σπίτι να φάμε με τον καλό μου αλλά και για να έχω για πρωινό.Εννοείται ότι έκλεψα τη συνταγή για να σας τη δώσω.
 

 Υλικά

1 γιαούρτι πλήρες (125ml)

1 κεσεδάκι ζάχαρη
1 κουταλιά μέλι

3 κεσεδάκια αλεύρι από κάστανα

1 κεσεδάκι ελαιόλαδο (όχι γεμάτο)

3 αυγά
1 βανίλια
1 κουταλιά baking powder

Εκτέλεση

Η εκτέλεση δε διαφέρει απ'τα άλλα κεήκ που σας έδωσα με το γιαούρτι.Χτυπάμε στο μίξερ τα αυγά με τη ζάχαρη  και το μέλι μέχρι να γίνει κρέμα.Προσθέτω το λάδι και ανακατεύω καλά,μετά το γιαούρτι.Τελευταία το αλεύρι,το baking powder και τη βανίλια.Είτε αλευρωβουτυρώνετε τη φόρμα είτε βάζετε αντικολλητικό χαρτί,ότι προτιμάτε.Στο φούρνο προθερμασμένο 180 βαθμούς για 30' περίπου,με το ξυλάκι που χρησιμοποιούμε για τα σουβλάκια δείτε αν είναι ψημένο μέσα.Εκείνη έριξε από πάνω ζάχαρη άχνη όπως βλέπετε από τη φωτογραφία προαιρετικά αν θέλετε βάζετε.

Θα επανέλθω και για την κλασική συνταγή του castagnaccio που ίσως δεν γνωρίζετε.

Plum cake πορτοκάλι

Αξιώθηκα και αγόρασα τη φόρμα του plum cake και συνεπώς έπρεπε να τη χρησιμοποιήσω αμέσως για να τη χαρώ.Απ'το γνωστό σουηδικό κατάστημα φτηνά και καλά.Το αποτέλεσμα οπτικά με γέμιζε αλλά και γευστικά δεν μπορώ να πω ότι έχω παράπονο,δεν πρόλαβα να το φωτογραφίσω ολόκληρο.Έφτιαξα μια παραλλαγή του κέηκ με γιαούρτι που σας είχα δώσει παλιότερα.

Υλικά

1 γιαούρτι πλήρες (125 ή 150 ml)

1,5 κεσεδάκια ζάχαρη

3 κεσεδάκια γεμάτα αλεύρι που φουσκώνει 

μισό κεσεδάκι ελαιόλαδο ή σπορέλαιο

3 αυγά 

ξύσμα από ένα πορτοκάλι
χυμό απ'το πορτοκάλι που χρησιμοποιήσατε

μια βανίλια (προαιρετικά)


Εκτέλεση

Χτυπάμε στο μίξερ τα αυγά και τη ζάχαρη μέχρι να γίνει κρέμα.Προσθέτω το λάδι και ανακατεύω καλά.Μετά το γιαούρτι και το χυμό.Τελευταία το ξύσμα,το αλεύρι και τη βανίλια.Είτε αλευρωβουτυρώνετε τη φόρμα είτε βάζετε αντικολλητικό χαρτί,ότι προτιμάτε.Στο φούρνο προθερμασμένο 180 βαθμούς για 30' περίπου,με το ξυλάκι που χρησιμοποιούμε για τα σουβλάκια δείτε αν είναι ψημένο μέσα.

Φακές και κρασί

Οι φακές είναι από τα όσπρια που από μικρό παιδί τις έτρωγα με γκρίνια και μπούκωμα.Μόλις η μητέρα μου έβγαινε απ'την κουζίνα τις έδινα στο σκύλο μας ο οποίος τρελαινόταν και φυσικά μου έκανες τρελές χαρές!Τώρα ως ενήλικη και ως αφεντικό της κουζίνας μου τις φτιάχνω μια φορά το χρόνο και όπως τις θέλω εγώ.Λίγη σάλτσα και έχω πολύ χυλωμένες.Τα υλικά σας τα δίνω με το μάτι για να βάλετε όπως τα θέλετε εσείς.Προσωπικά τις φακές δε τις βάζω από το βράδυ να μουλιάσουν όπως έχω δει άλλες νοικοκυρές και παρόλα αυτά μου βγαίνουν πολύ μαλακές.



Υλικά

1/4 κιλού φακές
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1-2 ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο
ελαιόλαδο
1 φύλλο δάφνη
μια κοφτή κουταλιά της σούπας ξύδι (εγω βάζω λευκό γιατί το προτιμώ)
ντομάτα χυμό
αλάτι
μπούκοβο ή πιπέρι (ό,τι προτιμάται)
ρίγανη

1. Τις φακές στη χύτρα με λίγο νερό να καλύπτει 2 δάχτυλα τα φασόλια για 3-4'
2. Πετάω το νερό,πλένω τη χύτρα λίγο απ'τους αφρούς και ρίχνω τα τις φακές,το κρεμμύδι,το σκόρδο και ζεστό νερό που να καλύψει 3-4 δάχτυλα και τα βράζω για 20' περίπου.
3. Αφήνω τη χύτρα χωρίς το καπάκι σε χαμηλή φωτιά και μόλις πάρει τη πρώτη βράση ρίχνω το ελαιόλαδο.
4. Ρίχνω τον ντοματοχυμό,τη δάφνη,μια κουταλιά ξύδι,αλάτι και πιπέρι
5. Μόλις χυλώσει,σβήνω τη φωτιά και προσθέτω τη ρίγανη 

Tertulia 

Montepulciano d'Abruzzo

Φυσικά ως ενήλικη μπορώ να βάλω όσο θέλω και να πιω το κρασάκι και γι'αυτό μου κατεβαίνουν πιο εύκολα. Το συγκεκριμένο είναι κόκκινο και ξερό.Στο σπίτι με τον καλό μου έχει γίνει πια must όταν φτιάχνω όσπρια να έχουμε διάφορα αλλαντικά και μπόλικο ψωμί!
Καλά κούλουμα σε όλους σας και να φάτε διπλή μερίδα ταραμοσαλάτα και λαγάνα για'μενα!

Patchwork τι;

Σας είχα υποσχεθεί να σας δείξω το αποτέλεσμα στενέματος από τα μάλλινα.Μου'φτασε έτοιμο και ειλικρινά αν δε μου έλεγαν ότι αυτό το μάλλινο πουλόβερ το στένεψαν δεν θα το πίστευα.Δε φαίνεται απολύτως τίποτα.Τα υπόλοιπα θα της τα πάω λίγα λίγα και όποτε έχει όρεξη και κέφια η γυναίκα γιατί έχει πολλές παραγγελίες.Αφήστε που σε'μενα δε δέχεται χρήματα και γι'αυτό δεν της πάω εκτός και αν μου το πει.

Δε σας είπα όμως ότι ξεκίνησα κουβέρτα με κομμάτια ή όπως σωστά ονομάζεται patchwork.Έχει πολλά κουβάρια η αγαπητή γιαγιά και μου τα δίνει να φτιάχνω τετράγωνα 20x20 cm για να τα ενώσω και να γίνει κουβέρτα.Την ειδοποίησα βέβαια ότι από ράψιμο ξέρω μόνο κουμπιά και αυτά στραβά!Έχει πλάκα όμως κι όσο προχωράω και τα βλέπω τόσο με ενθουσιάζει.

Μέχρι και μαλλί του Moschino μου έδωσε που της είχε περισσέψει πριν μερικά χρόνια από κάποια μάλλινα που του είχε φτιάξει.Μεταξύ μας τώρα που το δουλεύω (αυτό στη βελόνα) είναι άγριο και εκείνη πάντα λέει ότι τα μαλλιά του δεν είναι τα καλύτερα.Πάντως με κακομαθαίνει γιατί χθες  σε ένα κατάστημα με μαλλιά και νήματα  είχε  τα πάντα -50%.Μπαίνω να αγοράσω γιατί δε με αφήνει να την πληρώνω και ειλικρινά όλα ήταν άγρια και μιξ.Σήμερα που πήγα να τη βρω της το είπα και γέλαγε μάλιστα σχολίασε  "αρχίζεις να μαθαίνεις και να καταλαβαίνεις την ποιότητα".

Φυσικά το κασκόλ δε το έχω αφήσει,έφτιαξα και το επόμενο κουβάρι με τα νήματα.Μάλιστα σκέφτηκα να του βάλω διάφανα κουμπιά αυτόματα να το κλείνω σαν σάλι όποτε κρυώνω.Αυτό θα είναι όμως έτοιμο για τον επόμενο χειμώνα αφού τα κρύα σιγά σιγά μας εγκαταλείπουν.


Τελικά το πλέξιμο είναι θεραπευτικό,χαλαρωτικό και οικονομικό αφού φτιάχνω πράγματα αλλά και δεν πληρώνω ψυχοθεραπαυτή για να χαλαρώσω!Τελικά καλύτερα που δεν έμαθα μικρή γιατί όταν είσαι τα υποχρεωτικά δε τα εκτιμάς και συνεπώς όποιος θέλει καινούριο χόμπυ το προτείνω.

Αυτάκια με τσιμούλια

Επιτέλους έμαθα ότι στα ελληνικά cime di rape είναι τα τσιμούλια,τουλάχιστον απ'τη φωτογραφία που'χε η Vita σε συνταγή που μας πρότεινε αυτά μου φαίνονται.Αυτή η συνταγή είναι τοπική του Μπάρι και φυσικά την έφαγα από ένα φίλο Μπαρέζε που'χε φέρει σπιτικά ζυμαρικά ορεκιέτε orecchiette ή αυτάκια γιατί υποτίθεται έχουν σχήμα αυτιού.Το πιάτο λοιπόν ονομάζεται orecchiette con le cime di rape για όποιον έχει την τύχη να βρεθεί στην Απουλία ή σε κάποιο άλλο μέρος της Ιταλίας.



Υλικά
500 γρ ορεκιέτε 
600 γρ τσιμούλια
6 φιλέτα αντζούγια σε λάδι
2 ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο
1 μικρό φρέσκο μπούκοβο ψιλοκομμένο 

Εκτέλεση

Πλένουμε και καθαρίζουμε τα χόρτα.Τα ζεματάμε σε μπόλικο αλατισμένο νερό για 4-5 λεπτά.Τα βγάζουμε και τα αφήνουμε στο σουρωτήρι να στραγγίξουν.Δεν πετάμε το νερό όπου έβρασαν γιατί εκεί θα βράσουμε τα ζυμαρικά.


Σε ένα βαθύ τηγάνι τσιγαρίζουμε τις αντζούγιες ,μαζί με το σκόρδο και το μπούκοβο.Αν δεν έχετε φρέσκια πιπερίτσα μπορείτε να βάλετε ξερή.Μόλις πάρει χρώμα το σκόρδο προσθέτετε τα χόρτα και τα αφήεντε να ζεματίσουν για μερικά λεπτά.Εν τω μεταξύ έχετε ήδη βάλει να βράσουν τα αυτάκια σας και μόλις γίνουν τα προσθέτετε στο τηγάνι με τα χόρτα και τα ανακατεύετε καλά.Αν νομίζετε οτι δεν έχουν δεσει καλά τα ζυμαρικά με τα χόρτα και χρειάζονται λίγα παραπάνω λεπτά σας συμβουλεύω να μην πετάξετε το νερό των χόρτων όπου βρασατε πρωτα τα χόρτα και μετά τα ζυμαρικά έτσι ώστε να βάλετε απ'αυτό.


Ντόπιο κρασί για το πιάτο που σας έχω ξαναπροτείνει  σε παλιότερο ποστ το Castel del Monte.

"Δεσποινίς Πελαγία" Γιάννης Ξανθούλης

Είχα πολύ καιρό να διαβάσω Ξανθούλη,τώρα που το σκέφτομαι 13 χρόνια γιατί το τελευταίο βιβλίο του που έπεσε στα χέρια μου ήταν "Ύστερα,ήρθαν οι μέλισσες".Ομολογώ ότι δε θυμάμαι τίποτα,όπως και για "Το τρένο με τις φράουλες".Έχω μια γλυκιά και ελαφριά ανάμνηση αυτών των βιβλίων,αναγνώσματα καλοκαιρινά και εύκολα.

Γιάννης Ξανθούλης

Δεσποινίς Πελαγία

Εκδόσεις Τόπος

"Δεσποινίς Πελαγία" το καινούριο του μυθιστόρημα και μας διηγείται την καθημερινότητα μιας μεσήλικης κουτσής γυναίκας που άφησε το όνειρο της να γίνει μαθηματικός για να εργαστεί και να βοηθήσει οικονομικά της οικογένειας της.Έχει δύο αδέρφια που είναι κατά 10 χρόνια μικρότερα που γι'αυτά ήταν περισσότερο μάνα παρά αδερφή.Η ζωή της θα αλλάξει ξαφνικά......
 
Το βιβλίο μου αφήνει την αίσθηση του ελαφρύ και ευχάριστου.Ανάγνωση για το μετρό και για μυαλό που στην καθημερινότητά του έχει πολλές σκοτούρες και κούραση.Τολμώ να πω ότι μου θυμίζει τηλεοπτικό σήριαλ.Φταίει βέβαια και η επιρροή των τελευταίων μου βιβλίων που ήταν Θεοτοκάς και ίσως γι'αυτό το βρίσκω τόσο light!Δεν είναι κακογραμμένο αντιθέτως.Η γραφή και το λεξιλόγιο του είναι απλό και καθημερινό η δε ιστορία εξωπραγματική αλλά όχι gothic όπως διάβασα σε σχόλια στο ίντερνετ.Έχει πάρει πολλά στοιχεία από την μοντέρνα καθημερινή Αθήνα.


Αν κάποιος το διάβασε θα χαρώ να διαβάσω γνώμες γιατί για'μενα είναι ένα μυθιστόρημα light που διαβάζετε χωρίς πολλές σκέψεις και προβληματισμούς.

Φώτο-Κυριακή

Η ατμοσφαιρική ρύπανση έχει ξεπεράσει το όριο κατά πολύ εδώ και βδομάδες και γι'αυτό πολλές πόλεις τις δύο τελευταίες Κυριακές απαγόρευσαν  την κυκλοφορία των αυτοκινήτων για 10 ώρες.Μια Κυριακή δε μας σώζει αλλά όταν έχει καλό καιρό όπως σήμερα όλοι βγαίνουν έξω με ποδήλατα,πατίνια,παιδιά και σκυλιά.Πολλά μουσεία είναι ανοιχτά και με είσοδο ελεύθερη,τα ΜΜΜ είναι πιο συχνά.Αποφάσισα  κι εγώ να πάω επιτέλους στο πάρκο να μαζέψω ήλιο αφού νύχτα βγαίνω από το σπίτι και νύχτα βγαίνω από τη δουλειά.
 

Από τη βροχή και το χιονόνερο των τελευταίων βδομάδων ανακάλυψα την καινούρια λίμνη που είναι η χαρά των σκύλων και η απόγνωση των αφεντικών τους αφού τα νερά είναι βρώμικα.Φοράνε και τα παλτουδάκια τους και καταλαβαίνετε άντε να πλένουν και τα ρούχα των σκύλων.

Οι κύριοι ποδηλάτες έχασαν τον φίλο τους Τζουζέπε με τα μπλε και τους άκουγες να τον φωνάζουν από το λοφίσκο.Βλέπετε έχουν και μια ορισμένη ηλικία μέσος όρος τους έκοβα στα 70.Ένα έχω να πω "εύγε!"

Καινούριο παιχνίδι για τα παιδιά που προσωπικά δε μου αρέσει.Τόσα ξύλινα παιχνίδια έχουμε που δένουν αρμονικά με το πάρκο τα διαστημικά βρήκαν να μας βάλουν;Σημασία έχει βέβαια που τα παιδιά χαίρονται και οι γονείς λιάζονται.

Όλοι φυσικά μια στάση για καφέ στο όρθιο,παγωτό και τα τελευταία νέα.Αν κάνετε ζουμ στη φωτογραφία θα βρείτε από την κυρία με το γουναρικό της και το κατοικίδιο της,κάτι παλικαράκια να παίζουν χαρτιά  μέχρι παιδιά με παγωτά και τα ποδήλατά τους.

Εγώ πάλι είχα εφοδιαστεί εκτός της φωτογραφικής μου μηχανής,κασκόλ και γάντια με ένα από τα τελευταία λογοτεχνικά που μου'φεραν.Να'ναι καλά η φιλενάδα της προηγούμενης βδομάδας που'ρθε για να με βρει δύο μέρες.

Έκατσα όχι για να ξαποστάσω αλλά για να με δει επιτέλους λίγο ο ήλιος που τόσο μου λείπει.Κατάφερα να διαβάσω μια 60αριά σελίδες γιατί άρχιζα να νιώθω τον πισινό παγωμένο από την υγρασία.

 Τη γνώμη μου για το βιβλίο θα πρέπει να περιμένετε λίγο γιατί το διαβάζω μόνο τα σαβαβτοκύριακα και συνεπώς υπομονή!